Friday, January 15, 2016

කිෂෝර් කුමාර් සහ මනෝභාවයන්

ඉන්දීය  ගායක සහ නළු කිෂෝර් කුමාර් (1929 - 1987)   තම ජීවිත කාලය පුරාම නිර්මාණාත්මක මිනිසෙකු විය.   කෙසේ වෙතත් ඔහු සමහර අවස්ථාවල  අසමබර මනෝභාවයන් හා ආවේගයන් ගෙන් යුක්ත විය.​ කිෂෝර් කුමාර් Cyclothymia මානසික තත්වයෙන් පෙළුනු බවට සාධක දකින්නට තිබේ.   Cyclothymia සාපේක්ෂව මෘදු මනෝභාවය ආබාධයක් වේ. Cyclothymic ආබාධයකදී මනෝභාවයන්, මෘදු මානසික පීඩනය හා hypomania කෙටි කාල අතර   මනෝභාව දෝලනය වේ.   

කිෂෝර් කුමාර් සිව් වතාවක් විවාහ විය. බන්ධුතා  අසමබර විය  සමහර අවස්ථා වලදී ඔහු අසාමාන්‍ය හැසිරීම් රටාවන් පෙන්වීය​. මේ අනුව ඔහු Cyclothymia තත්වයෙන් පීඩා විඳි බව උපකල්පනය කළ හැකිය​. 


Did Kishore Kumar Suffer From Cyclothymia




Dr. Ruwan M Jayatunge M.D.

The great Indian playback singer and actor Kishore Kumar (1929 - 1987) had many talents. He was a creative man throughout his life. However he had roller coaster of moods and impulses that affected his relationship with others sometimes impacting his professional career. Those who knew him reported that at times Kishore Kumar had unusual behavior patterns. Considering these evidences one can merely conclude that Kishore Kumar may have suffered from Cyclothymia.

Cyclothymia   is a relatively mild mood disorder. In cyclothymic disorder, moods swing between short periods of mild depression and hypomania, an elevated mood. The low and high mood swings never reach the severity of major depression or full mania. Cyclothymia is characterized by fluctuating low-level depression along with periods of hypomania. The highs of cyclothymia include symptoms of an elevated mood (hypomanic symptoms). The lows consist of mild or moderate depressive symptoms.

The German psychiatrist Ewald Hecker first used the term “cyclothymia in 1877.   Historically, cyclothymia has been used broadly to refer either to a temperament or the entire range of bipolar disorders (van Valkenburg et al., 2006).  The DSM-IV and ICD-10 define "cyclothymia" or "cyclothymic disorder" as a long lasting, sub-affective disorder with frequent shifts between hypomanic and (sub) depressive states (Brieger & Marneros, 1997). Cyclothymia is best identified as an exaggeration of cyclothymic temperament (basic mood and emotional instability) with early onset and extreme mood reactivity linked with interpersonal and separation sensitivity, frequent mixed features during depressive states (Perugi  et al., 2015).

Howland and Thase (1993) believed that some forms of cyclothymia are strongly associated with bipolar disorder. Akiskal et al (2003) stated that Depressions arising from a cyclothymic temperament-even when meeting full criteria for hypomania-are likely to be misdiagnosed as personality disorders.

In Kishore Kumar’s case he seemed to have most of the symptomatology of cyclothymia. He had periods of euphoria, periods of depression, irritability and agitated behavior etc. Kishore Kumar married four times and had unstable relationships.

Following behavior indicate Kishore Kumar’s unusual mental state.

Kumar is said to have been paranoid about not being paid. During recordings, he would sing only after his secretary confirmed that the producer had made the payment. On one occasion, when he discovered that his dues had not been fully paid, he appeared on set with makeup on only one side of his face. When the director questioned him, he replied “Half make-up for half payment” (Filmfare 1–15 November 1987).

According to another reported incident, once Kumar was due to record a song for producer-director G. P. Sippy. As Sippy approached his bungalow, he saw Kumar going out in his car. Sippy asked Kumar to stop his car but Kumar increased his speed. Sippy chased him to Madh Island where Kumar finally stopped his car near the ruined Madh Fort. When Sippy questioned his strange behavior, Kumar refused to recognize or talk to him and threatened to call the police. The next morning, Kumar reported for the recording session. An angry Sippy questioned him about his behaviour the previous day but Kumar said that Sippy must have dreamt the incident and said that he was in Khandwa on the previous day (One evening with Kishore Kumar Khandwewala". India FM. 1 February 2007).

Once, a producer went to court to get a decree that Kumar must follow the director's orders. As a consequence, he obeyed the director to the letter. He refused to alight from his car until the director ordered him to do so. After filming a car scene in Mumbai, Kumar drove until he reached Khandala because the director forgot to say "Cut" (Valicha, Kishore (1998) [1998]. Kishore Kumar: The Definitive Biography. Penguin Books).

Kishore Kumar had put a "Beware of Kishore" sign at the door of his Warden Road flat, where he stayed for some time while his bungalow was being done up. Once, producer-director H. S. Rawail, who owed him some money, visited his flat to pay the dues. Kishore Kumar took the money, and when Rawail offered to shake hands with him, he reportedly put Rawail's hand in his mouth, bit it, and asked "Didn’t you see the sign?". Rawail laughed off the incident and left quickly.

Kishore Kumar was a loner; in an interview with Pritish Nandy (1985) he said that he had no friends—he preferred talking to his trees instead. Once, when a reporter made a comment about how lonely he must be, Kishore Kumar took her to his garden, named some of the trees there and introduced them to the reporter as his closest friends (Valicha, Kishore (1998).

Professor Giulio Perugi University of Pisa, Institute of Behavioral Sciences "G.DeLisio", Pisa, Italy (Personal Communication, 2016) surmises that Kishore Kumar may have had  Cyclothymia. In addition he had hypomanic and depressive period of the Bipolar II type. Professor Giulio Perugi further states that this is the most common combination among artists and very creative people.  

Anna Van Meter -Assistant Professor of psychology at the Ferkauf Graduate School of Psychology (Personal Communication , 2016) states that the description of Kishore Kumar does sound consistent with a mood or psychotic disorder. If he met diagnostic criteria for mania and/or major depression at any point, then it is likely that he had bipolar I or II, rather than cyclothymic disorder. The psychotic symptoms might also be explained by one of these diagnoses, if they occurred only within a mood episode – otherwise, it may have been schizoaffective disorder. Without knowing more about the chronicity (versus distinct episodes) and severity of Mr. Kumar’s symptoms, it is hard to say which diagnosis fits best. 




Acknowledgements 

1) Professor Giulio Perugi University of Pisa, Institute of Behavioral Sciences "G.DeLisio", Pisa, Italy 

2) Professor Anna Van Meter - The Ferkauf Graduate School of Psychology 

References

Akiskal HS Hantouche EG, Allilaire JF.(2003).JBipolar II with and without cyclothymic temperament: "dark" and "sunny" expressions of soft bipolarity. Affect Disord.  ;73(1-2):49-57.

Brieger, P., Marneros A.(1997).[What is cyclothymia?].Nervenarzt.  ;68(7):531-44.
Howland RH1, Thase ME.(1993).A comprehensive review of cyclothymic disorder.J Nerv Ment Dis. ;181(8):485-93.

Perugi, G ., Hantouche, E ., Vannucchi, G ., Pinto O.(2015).Cyclothymia reloaded: A reappraisal of the most misconceived affective disorder.J Affect Disord.   1;183:119-33.

van Valkenburg, C ., Kluznik, J.C., Speed, N., Akiskal, H.S.(2006).Cyclothymia and labile personality: is all folie circulaire?J Affect Disord. ;96(3):177-81.


Thursday, January 14, 2016

නත්තල් දිනයක සිදුවූ දුක්බර සිදුවීම - 2





2001 වසරේ දෙසැම්බර් 25 දින මම හලාවත රෝහලේ නිර්වින්දන අංශයේ වැඩ ආවරණය කලෙමි. නත්තල් දිනය නිසා සැලසුම් කරන ලද ශල්‍යකර්ම සිදු නොවූ බැවින් මම රෝහලේ නිර්වින්දන වෛද්‍යවරුන්ට ලබා දී තිබුණු කාමරයේ පොතක් කියවමින් සිටියෙමි. සවස් වරුවේ මගේ වැඩ මුරය නිම කිරීමට පැය භාගයක් පමණ තිබියදී වාහන අනතුරකින් තුවාල ලැබූ ළදරුවෙකුට ස්වසනය කිරීමට පහසු කෙරෙන ස්වාසනාල බටයක් (Tracheal intubation) දැමීමට උපකාර කරන ලෙස ඉල්ලා බාහිර රෝගී අංශයෙන් දුරකථන ඇමතුමක් ආවේය​. මම ඉක්මනට බාහිර රෝගී අංශයට ගියෙමි. 

මුන්දලම ප්‍රදේශයේ සිදුවූ වෑන් අණතුරකින් තුවාල ලත් එකම පවුලේ පිරිසක් රෝහලට ගෙනවිත් තිබුණි. ඔවුන් අතරින් මාස අටක පමණ ළදරුවෙකුගේ හා වයස අවුරුදු හයක පමණ ළමයෙකුගේ තත්වය බරපතල විය​. ඔවුන් ගේ හිස් තුවාලව තිබුණි. මම දෙදෙනාටම වහ වහා ස්වාසනාල බට දමා ඇම්බු බෑග් සවි කලෙමි. ළදරුවාගේ සහ ළමයාගේ තත්වය බරපතල බැවින් ඔවුන්ව කොලඹ හදිසි අණතුරු අංශයට මාරු කර යවන ලෙස දැන්වූ බැවින් මම හෙදියක සමග රෝගීන් දෙදෙනා ගෙන ගිලන් රථයට ගියෙමි. 

ළදරුවා සිටියේ මා අතය​. අප බාහිර රෝගී අංශය හරහා ගිලන් රථයට ගොඩ වීමට යන විට ට්‍රොලියක සිටි ළදරුවාගේ මව හිස අසීරුවෙන් ඔසවා "අනේ මගේ බබාව ගෙනියන්නේ කොහේද"කියා ඇසුවාය​. වෑන් අණතුර නිසා ඇයගේ කකුලක් කැඩී තිබුණි. හෙදියක් ඇයව අස්වැසුවාය​. අප වහ වහා ගිලන් රථයට ගොඩ වැදුනෙමු. ගිලන් රථය පණ ගැන්වූ ගිලන් රථ රියැදුරා පවණට බඳු වේගයෙන් හලාවත කොලඹ මාර්ගයේ රිය ධාවනය කරන ලදි. ඒ අතරවාරයෙ මම හෙදිය සමග රෝගීන් දෙදෙනාට ඔක්සිජන් නොකඩවා දුන්නෙමු. 

ළමයාගේ හිසේ දරුණු තුවාලයක් විය​. ඔහුගේ මස්තිෂ්ක පටක කොටස් සහ මස්තිෂ්ක සුෂම්නා තරලය අපගේ දෑත් වලද තැවරුණි. එහෙත් අප ඇම්බු බෑගය මිරිකමින් ඔවුනට ඔක්සිජන් ලබා දුන්නෙමු.

ලංකාවේ ගිලන් රියක් ධාවනය කරන විට අසංවර රියැදුරන් ගිලන් රිය පසුපසින් ධාවනය කරති. එසේම ගිලන් රථයේ හඞ ඇසුනද ඉඩ දීමට මැලි වෙති. එහෙත් ඇමරිකාවේ සහ කැනඩාවේ ගිලන් රථයක් යන විට රියැදුරන් වහාම තම මෝටර් රථ පසෙකට ගෙන ගිලන් රථයට යාමට ඉඩ සලසා දෙති. නමුත් අපි වසර 2500 සභ්‍යත්වයක උරුමකරුවෝ වෙමු. මේ හේතුව නිසා අපගේ ගිලන් රථ රියැදුරාට පාර ඉඩ නොදෙන  තවමත් ශිෂ්ටාචාර ගත නොවූ රියැදුරන්ට මුවින් බැන ඉඩ ඉල්ලා ගැනීමට සිදු විය​. කෙසේ නමුත් කොලඹට කිට්ටු වන විට ළදරුවා මිය ගියේය​. ඉන්පසු අප සියළු වීරිය දැමුවේ ළමයා බේරා ගැනීමටය​. 

අප ළමයා හදිසි අණතුරු අංශය වෙත ගෙන ගියෙමු. එහි හෙදියන් තිදෙනෙකු සිටි අතර කිසිවෙකු අපගේ උපකාරයට නාවේය​. කාලවර්ණ තරුණ හෙදියක් අනවසරයෙන් තම නිවසට පැමිණි අමුත්තන් දෙස බලන්නක් මෙන් අප දෙස බලා සිටියාය​. ඒ අතරවාරයේ මමත් අපගේ රෝහලේ හෙදියත් ළමයාට නොකඩවා ඔක්සිජන් ලබා දුන්නෙමු. 

විනාඩි විස්සක් පමණ ගතවූ පසු මැදිවිය ඉක්මවූ එතරම් නොඋස්  ස්නායු ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙක්  පැමිණ ළමයා පරික්‍ෂා කොට තවත් පැය භාගයක් තුල ළමයාගේ තත්වය වර්ධනය නොවූවහොත් ඇම්බු කිරීම නවතා දමන ලෙස මට කීවේය​. එහෙත් මම නොකඩවා ඇම්බු කලෙමි. අප එම අංශයේ පැයක් පමණ සිටියෙමු. අවසානයේදී ඉතා දුර්වල ලෙස හෘද ස්පන්දනය සිදුවූ ළමයා නිසල විය​. ඔහු මිය ගියේය​. 

තවත් විනාඩි විස්සක් පමණ එතැන රැඳුණු අප ගිලන් රථයට ගොඩවී හලාවත බලා පිටත් වූයෙමු. ඉන් සති දෙකකට පමණ පසු මට හලාවත රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශයේ සේවය කල වෛද්‍ය පයස් ප්‍රනාන්දුව හමු විය​. පයස් මෙම අණතුරට පත් වූ පවුල දැන සිටියේය​. ඔහුගේ විස්තර අනුව මෙම මුස්ලිම් පවුල කල්පිටියේ සිට කටුනායක ගුවන් තොට වෙත ගමනේ යෙදී සිටි අතර මිය ගිය ළදරුවාගේ නැගනිය එනම් ළමයාගේ මව මැදපෙරදිග රැකියාවකට යාමට නියමිතව තිබිනි. ගුවන් යානයට ප්‍රමාද වන නිසා  රථ රියැදුරා අධික වේගයෙන් වෑන් රිය ධාවනය කරන ලද අතර මුන්දලමේදී ඔවුන් ගමන් ගත් වෑන් රිය තවත් වෑන් රථයක ගැටුනේය​. අවසානයේදී මැදපෙරදිග රැකියා ගමන කෙලවර වූයේ නොදරුවන් දෙදෙනෙකුගේ මරණයත් සමගය. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 


Wednesday, January 13, 2016

නත්තල් දිනයක සිදුවූ දුක්බර සිදුවීම




1999 වසරේ දෙසැම්බර් 25  නත්තල් දින මම මීගමුව රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශයේ සේවය කලෙමි. දෙසැම්බර් 25 නිවාඩු දිනයක් වූවද ක්‍රිස්තු භක්තික වෛද්‍යවරුන්ට නත්තල් උත්සවය සැමරීමට ඉඩ දෙනු වස් මා  ඇතුළු වෛද්‍යවරු කිහිප දෙනෙක් ස්වේච්ඡාවෙන් දෙසැම්බර් 25  නත්තල් දින රෝහලේ වැඩ ආවරණය කිරීමට ඉදිරිපත් වූයෙමු. 

මීගමුව රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශය කාර්‍යබහුලය​. එසේම ඉඳ හිට ගෝරිද යයි. වරක් ප්‍රදේශයේ මදාවියෙකු බරපතල තුවාල ලැබ බාහිර රෝගී අංශයට ගෙන එනු ලැබීය​. අවාසනාවකට මෙන් රෝහලට ගෙන එන ලද විගසම ඔහුගෙ පණ ගොස් තිබුණි. බාහිර රෝගී අංශයේ සිටි වෛද්‍යවරයා රෝගියා මිය ගොස් ඇති බව ඔහුව ගෙන එන ලද පිරිසට දන්වන ලදින් ඉන් කුපිත වූ පිරිස වෛද්‍යවරයාට හා හෙදියන්ට පහර දී බාහිර රෝගී අංශය කුඩු කරන ලදි. 

රෝහලේ පොලිස් පෝස්ට් එකක් තිබුනද එහි සිටියේ ආරියරත්න රාලහාමි නම් අහිංසක පොලිස් කෙනෙකි. සමහර විට රෞද්‍ර මුහුණක් පෙන්වා සමහර කලබලකාරයන් බියට පත් කලද  ආරියරත්න රාලහාමි නිය පිටින්වත් කිසිවෙකුට පහර දෙන පුද්ගලයෙකු නොවේ. එම නිසා අපගේ ආරක්‍ෂාව අපටම සලසා ගැනීමට සිදු විය​. ඇරත් ප්‍රදේශයේ දේශපාලකයන් ගේ හෙන්චයියන් රෝහල් කාර්‍ය මණ්ඩලයට බුරා සපා ගියද නීතිය ක්‍රියාත්මක වුයේ නැති තරම් ය​. එසේම අහිංසක පොලිස් ආරියරත්න රාලහාමි බාහිර රෝගී අංශයේ යාබද කාමරයේ සිටියද කිසිවෙකු ඔහු ගෙන් ආරක්‍ෂාව බලාපොරොත්තු වූයේ නැත​. නමුත් මම ආරියරත්න රාලහාමි ගෙන් ක්‍රියාන්විතයේ සිටි කාලයේ අත්දැකීම් ඇසීමට ප්‍රිය කලෙමි. ආරියරත්න රාලහාමි යුද කාලයේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ එතරම් යුද ගැටුම් නොමැති කළාපයක සිටි අතර ඒ කාලයේ තිබූ  කාන්සිය මුසු වූ කතා නිබඳව කීවේය​. 

දෙසැම්බර් 25 දින උදෑසන අටට පමණ මම බාහිර රෝගී අංශයට ආවෙමි. රාත්‍රී මුරය කල වෛද්‍යවරිය නිදහස් වී ගියාය​. උදෑසන දහය වන තෙක් සුළු සුළු ප්‍රතිකාර සඳහා පැමිනි රෝගීන්ට අවශ්‍ය ප්‍රතිකාර මම ලබා දුනිමි. උදෑසන දහයට පමණ  කොස් ගසකින්   වැටී විසංඥව සිටි  තරුණයෙකු බාහිර රෝගී අංශයට ගෙන එන ලදි. උක්ත තරුණයා කොස් ගෙඩියක් කැඩීමට උස කොස් ගහකට නැගි අතර අත්තක් කඩාගෙන බිම වැටී තිබේ. ශරීරයේ බාහිර තුවාල නොතිබුනද ඔහුගේ හිස බිම වැදී ඇත​. 

රෝගියා පැමිණ සිටියේ ඔහුගේ මහළු මව සහ දුප්පත් පෙනුමින් යුත් අසල්වාසීන් කිහිප දෙනෙකු සමගය​. මෙම තරුණයා මහළු මවගේ එකම පුත්‍රයා බව මට ඔවුන් ගේ කතාවෙන් වැටහුණි. මම රෝගියාව පරීක්‍ෂා කලෙමි. ඔහුගේ කිසිදු චලනයක් නැත​. හුස්ම ගැනීම සිදු වන්නේ නැත​. ඇසේ කළු ඉංගිරියාව විදුලි පන්දමේ එළියට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නැත​.  රෝගියා මිය ගොස් ඇති බව මට වැටහුණි. එහෙත් මහළු මව එය තවම නොදනී. තම පුතාට අවශ්‍ය ප්‍රතිකාර දැන් ලැබී ඔහු සිහිය ලැබ නැගිටිනු ඇතැයි ඇය අපේක්‍ෂා කරන්නීය​. මට ගෝර්කිගේ ස්වයං චරිතාපදානයේ එන ට්සිගනොක් තරුණයාගේ මරණය සිහි විය​. 

මම මහළු මාතාව දෙස බැලුවෙමි. දුප්පත්කමත් අසරණකමත් දිවි ගැටගහ ගැනීමට මුළු දිවිය පුරා වෙහෙසීම නිසා දිරා ගිය කයත් මගේ දෙනෙත් වලට අසු විය​. මේ මාතාවට ඇයගේ එකම පුතාගේ මරණය ගැන මම කියන්නේ කෙසේද​? මම ඔවුනට නොතේරෙන සේ තරුණයාගේ සිරුර සහිත ට්‍රොලිය බාහිර රෝගී අංශයේ  ඉස්ක්‍රීමකින් මුවා කරන ලද කොටසකට ගෙන ගියෙමි. ඉන්පසු මහළු මාතාවට මගේ මේසය  අසල ඇති රෝගීන් ඉඳ ගන්නා පුටුවේ වාඩි වන ලෙස කීවෙමි. ඇය වාඩි වූවාය​. මම මගේ දෑත් වලින් ඇයගේ මහළුවී හා කෘෂවී ගිය කරගැට පිරුනු දෑත් අල්ලාගත්තෙමි.  

මම අසීරු හඞකින් කථා කලෙමි. " අම්මේ හිත හදා ගන්න බලන්න පුතාගේ පණ ගිහිල්ලා " මම ඇයට ඇසීමට අපහසු වදන් පැවසුවෙමි. වෘද්ධ මාතාව හිස් බැල්මකින් මා දෙස මොහොතක් බැලුවාය​. ඇයගේ දෙනෙත් වලට කඳුළු ගලා ආවේය​. එහෙත් ඇය විලාප දුන්නේ නැත​. ඇය කෙලෙස හිත හදා ගන්නද ? ඇයගේ එකම පුතු හදිසි අණතුරකින් මිය ගොසිනි. ඇයව රක්‍ෂා කල ඇයට සවියක් වූ පුතා ජීවතුන් අතර නැත​. දුගී මාතාව ජීවිතයට මින් පසුව මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද​? දහසකුත් ප්‍රශ්න අතර මම අතරමං වූයෙමි. දුප්පත්කම , අසරණකම හව්හරණක් නොමැතිබව යන සමාජ ව්‍යාධී කුණාටු වලට ජීවිත කාලය පුරා මුහුණ  දුන් ඇයට දෛවය විසින් අවසන් වරට ඉතා බරපතල පහර දීමක් කොට තිබේ. 

ඇයගේ පුතාගේ මෘත ශරීරය මරණ පරීක්‍ෂණයක් සඳහා මෝචරියට ගෙන යන ලෙස රෝහල් කම්කරුවෙකුට නියම කල මම අවශ්‍ය ලියකියවිලි පිරවූයෙමි. ඒ අතර මහළු කාන්තාවගේ අසල්වාසීන් ඇයව වත්තන් කරගෙන ඉවතට ගෙන ගියාය​. 

මෙම දුක්බර සිදුවීම මා ලේඛනගත කරන්නේ  2015 දෙසැම්බර් වලය​.  මේ වන විට එකී මරණය සිදුවී වසර 16 ගතවී තිබේ. ඒ මහළු කාන්තාවගේ එකම පුතාගේ මරණින් පසු ඇය කෙසේ ජීවත්වීද යැයි මා නොදනිමි. එසේම මේ වන විට ඇයද ජීවතුන් අතර සිටිනවාද කියා මා නොදනිමි.  එහෙත් එම මාතාවගේ අවසන් දිනය තෙක් තම පුතුගේ අකල් මරණය ඇයගේ සිත දැවූ බව මම  හොඳාකාරව දනිමි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Tuesday, January 12, 2016

බර්ලින් තාප්පය හරහා




1988 දී මම ජර්මනියට යන විට ජර්මනිය නැගෙනහිර සහ බටහිර ලෙසට දෙකට බෙදී තිබුණි. ඒ කාලයේ නැගෙනෙහිර ජර්මනියේ තිබුනේ කොමියුනිස්ට් පාලනයකි. මිනිසුන් ස්ටාසි රහස් ඔත්තු සේවයට තිබූ බිය නිසා විදේශික අප සමග නිදහසේ සංවාදයට  ආවේ නැත​. එහෙත් ටැක්සිකරුවන් කිහිප දෙනෙක් අප වෙත පැමින ඩොලර් හෝ ඩොයිෂ් මාර්ක්  තිබේද කියා අැසුවෝය​. එක් ටැක්සිකරුවෙක් මා අත බැඳි ජපන් සිටිසන් වර්ගයේ අත් ඔරලෝසුව මිලට ගැනීමට තැත් කලේය​.    

ටැක්සිකරුවන් ගේ කන්දොස්කිරියාවෙන් මිදුනු අප නැගෙනහිර ජර්මනියේ අවන්හලකට වැද දිවා ආහාරය ගතිමු. නැගෙනහිර ජර්මනියේ ආහාර මිල බටහිර තරම් අධික නොවේ. බටහිර ජර්මනියේ ඩොයිෂ් මාර්ක් 40 පමණ මිල වන දිවා ආහාරය සඳහා අප විසින් ගෙවන ලද්දේ ඩොයිෂ් මාර්ක් 10 පමණ මුදලකි. දිවා ආහාරයෙන් පසු අප බටහිර බර්ලිනය වෙත යාම පිණිස බර්ලින් තාප්පය කරා ගියෙමු.   

බර්ලින් නගරය බෙදා පැතිර තිබෙන බර්ලින් තාප්පයෙන් පැන බටහිරට යාම නැගෙනහිර ජර්මනියේ බොහේ දෙනෙකුගේ සිහිනය විය​. නමුත් එය භයානක සිහිනයකි. අවි ගත් රැකවළුන්,කටුකම්බි බාධක, බල්ලන් , බිම් බෝම්බ අතුරා තිබෙන භූමිය හරහා බටහිරට යාම මරණයට අත වැනීමක් විය​. බර්ලින් තාප්පයෙන් පැන බටහිරට යාමට තැත් කොට වෙඩිකෑ හෝ බිම් බෝම්බ වලට ගොදුරුව මිය ගිය අවාසනාවන්තයන් සිහි ගැන්වීමට තාප්පය අසල සාදා තිබෙන ලී කුරුස අප දුටුවෙමු.   

බර්ලින් තාප්පය හරහා බටහිරට යන්නන් දැඩි ලෙස පරික්‍ෂා කරනු ලැබේ. එහෙත් අප දුඹුරු පැහැති ආසියාතිකයන් නිසා වැඩි පරික්‍ෂාවකින් තොරව යාමට ඉඩ දෙන ලදි. හමේ වර්ණය නිසා වරප්‍රසාදයක් ලැබූ එකම අවස්ථාව එය විය​. අප සමග සිටි ලතීශ් ජාතිකයා නැගෙනහිර ජර්මානුවෙකු යැයි සැක කිරීම නිසා ඔහුව රඳවාගෙන පරික්‍ෂා කරන ලදි.   

නැගෙනහිර ජර්මනියට සාපේක්‍ෂව බටහිර ජර්මනිය ආලක මන්දාවක් මෙන් දිස් විය​. නවීන වාහන අලංකාර ලෙස ඇඳ පැලඳි ජනයා , දිලිසෙන ගොඩනැගිලි නිසා බටහිර වඩාත් චමත්කාර ලෙස දිස් වූයේය​. නැගෙනහිර ජර්මනියේ මිනිසුන් ඇඳ පැලඳි සිටියේ ඒකාකාරී ලෙසටය​. ඔවුන් ගේ ඇඳුම් රළු රෙද්දෙන් විලාසිතාවලින් තොරව මසා තිබුනාක් මෙන් පෙනුනි. නැගෙනහිර ජර්මනියේ වාහන බොහොමයක් ද සෝවියට් දේශයේ නිශ්පාදිත කමාස් , තවුරියා , වොල්ගා වූහ​.   බටහිර බර්ලිනයේ සවස් වන තෙක් කාලය ගත කල අප සවස් වරුවේ හැම්බර්ග් බලා යන  දුම්රියකට ගොඩ වූයෙමු. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Monday, January 11, 2016

පර්ල් තේවනායගම්ගේ අභාවය







නිදහස් මතධාරී ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදිනියක වූ  පර්ල් තේවනායගම්  එක්සත් රාජධානියේදී අභාවයට පත් වී තිබේ. පර්ල් තේවනායගම්  මා සමග මිත්‍ර සබඳතාවක් නොතිබුවද ඇය දක්‍ෂ සිතට එකඟව ලියන මාධ්‍යවේදිනියක බව මා දැන සිටියෙමි. වරක් මා විසින්  කලම්බෝ  ටෙලිග්‍රාෆ් පුවත් පතට ලියන ලද Gautama Buddha The Unique Psychotherapist ලිපිය සඳහා ඇය විසින් ආලෝචනය කරන ලද්දේ මෙසේය​. 

Gautama Buddha The Unique Psychotherapist COLOMBO_TELEGRAPH

pearl thevanayagam August 21, 2014 at 10:53 pm


Dear Dr Jayatunge, Many thanks for this enlightenment regarding Lord Buddha and his compassion and understanding of the human mind. Why cannot we follow his precepts and stop being greedy and selfish. As a non-Buddhist and a Christian I find Sri Lanka is blessed with the noble truths of Lord Buddha at our doorstep but we do not see. 

Pearl Thevanayagam 

 පර්ල් ඔබ පවසන්නේ සත්‍යකි . බුදුන් ගේ දහම අප රට දොරකොඩම තිබේ. එහෙත් අප එය නොදකිමු. 

ඔබට මාගේ ආචාරය 


වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Find Us On Facebook