Living with a Soviet Veteran who fought in Afghanistan

 

Victor was my medical faculty hostel roommate, and he was drafted while studying at the Vinnytsia National Medical University in Ukraine. He had served two years in Afghanistan to fulfill his international service. Before going to Afghanistan, he was a naive and bright student. He returned from Afghanistan as a changed man with emotional scars.

In 1979, Soviet Premier Leonid Brezhnev decided to send troops to Afghanistan. Although it was a proxy war, the Afghan rebels were deadly. They constantly attacked the Soviet defence positions. First, the regular army went to fight the rebels. Later, young people like Victor were drafted to support the regular troops. Eventually, this conflict came to be known as the “Soviet Union’s Vietnam War." The Soviet war in Afghanistan lasted for nearly nine bloody years.

Many young boys who went to Afghanistan had a dream. This dream was to buy a Japanese TV or a SONY or JVC video deck, which were luxury items under the Soviet Socialist regime. Some boys lost their arms and legs but still managed to bring those luxury items home. When Victor returned after fulfilling his military duties, he brought a sharp audio cassette player. But soon he lost interest and gave it to his cousin.

As his relatives and friends noticed, after Victor returned from Afghanistan, he had changed remarkably. He had met fierce battle in Kandahar with the mujahideen rebels and sustained an injury to his right shoulder. Also, he sustained a concussion. Victor could not concentrate on his studies and started failing exams.

As a young student, I adored rock and heavy metal music. When I played AC/DC (For Those About to Rock), Whitesnake (Silver Nights), Deep Purple (Highway Star), Metallica (The Unforgiven), and Ozzy Osbourne (Crazy Train), Victor became jumpy. He frequently asked me to turn off the music. Then I knew he couldn’t bear loud noises. He had a bad temper. He often became conflictive. Some nights Victor could not sleep, and he had nightmares. During the exam period, this became a problem for both of us. He knew that he was troubling his roommate, and at supper,  he used to consume large volumes of Vodka and then go to sleep. So his health was falling apart.

Victor never liked to talk about his Afghan experiences.  One day, an unexpected thing occurred. It was a winter night, and we were having dinner. I offered him a cup of Ceylon tea.

“This is nice tea," Victor said. It is ideal to make Chefeer.

What is Chefeer? I asked.

“That is a drink soldiers make in the army. In Afghanistan, we used to drink Chefeer frequently.

Victor said that sometimes the Russian soldiers used to indulge in highly concentrated Georgian tea, which was called "Chefeer." This highly concentrated tannin drink gave them some sort of kick to wash away their isolation in the Afghan mountains.

“It was too tough," he said suddenly. He dropped his fork and looked into my eyes.

”We were fighting Dushmans (the Afghan rebels) in the mountains. They were supported by the US and Pakistan. Some carried M16 machine guns. They killed a lot of Soviets. I saw how our boys died in the Afghan mountains. Every week, they were sending bodies from Kabul to Moscow, Leningrad, or Kyiv.

“But now President Gorbachev says it was a mistake to send Soviet troops to Afghanistan," I interrupted.

Suddenly, Victor became annoyed.

“Hell with Gorbachev, they should have thought of it before sending us to that godforsaken country. Do you know that we lost over 25,000 boys? For what? Who is responsible for those poor souls? You tell me."

Victor became more and more emotional, so I had to divert the conversation. I lived nearly one year with Victor in our hostel room. He disturbed me hugely, but, at the same time, taught me many lessons of the war. His Afghan combat experiences later inspired me to write the novel Ivange Lokaya (Ivan’s World), which was published by the Wijesuriya Publishers. In 2005, I saw Fyodor Bondarchuk's movie 9th Company, a movie about the Soviet War in Afghanistan. According to some film critics, 9th Company was equivalent to Oliver Stone’s famous movie Platoon. After watching the 9th Company, I realized the hardships experienced by young soldiers like Victor in the Afghan mountains.

Dr Ruwan M Jayatunge 

ජර්මානු හෙදිය ලංකාවේ හෙද සේවය පිලිබඳ කියන කරුණු

  

      ඇයගේ කතාව LINK https://www.facebook.com/share/v/17EwKaNhqv/

මේ ජර්මානු හෙදිය ලංකාවේ හෙද සේවය පිලිබඳ කියන කරුණු සත්‍යයි.

හෙද සේවයේ නයිටිංගේල්ලා මෙන්ම මාර දූතිකාවන් ද සිටිති

ඇයගේ මේ කතාව සියළු වල අධ්‍යන ආරම්භ වන දින නවක හෙදියන්ට ඇසීමට සලස්වන්න

ශ්‍රී ලංකා හෙද පුහුනුවේ අඩුපාඩු මේ කතාවෙන් පේනවා. එම්පති වර්ධනය , , උපදේශනය වගේ විශයන් හෙද පුහුනුවේදී නවීකරණය කල යුතු බව පෙනී යනවා

........................................................හෙදියෝ ඉන්නේ මාර ප්‍රෙශර් එකක, මුලින්ම හෙදි විදුහලේ ගුරු සීනියර් හෙදියන් ඔවුන්ව ඉතා දරුනු පීඩනයකට ලක් කරවනවා ( මේවා පිලිබඳ කිසිවෙකු පබ්ලික් එකේ කතා කරන්නේ නැත) වාට්ටුවට ගිය ගමන් සීනියර් නර්ස් ලා , සිස්ටර් සහ මේට්‍රන් අනවශ්‍ය සහ උපරිම ප්‍රෙශර් එක දෙනවා. වරක් මේ ප්‍රෙශර් එක නිසා කාරාපිටිය රෝහලේ මේල් නර්ස් කෙනෙක් සිස්ටර්ට කෘමි නාශක අඩංගු සිරින්ජර් එකකින් විද මරා දැම්මා. අපේ කාලයෙත් සමහර ආතතියට ලක් වූ හෙදියෝ අපිට බැස්තිය දුන්නා. (සමහර හෙදියන් අපට බැස්තිය දීම සඳහා අනවතරේ රෑ දෙගොඩහරියේද රෝගියාට අසාධ්‍ය යැයි කියමින් බොරුවට අපට පණිවිඩ එවූහ. සැමියා සමග පවුල් ප්‍රශ්න තිබූ එක් හෙදියක් ගර්භිනී මව්වරු ප්‍රසූත කල විට ගර්භාෂය සංකෝචනය වීමට දෙන එර්ගොමැට්‍රීන් ඖෂධය ශිරා ගත නොකර වැදෑමහ ගර්භාෂය තුල හිර වීමට ඉඩදී පසුව වැදෑමහ හිරවෙලා කියමින් අපව ගෙන්වා ගැනීමට පුරුදුව සිටියාය. ...Read More : https://transyl2014.blogspot.com/2016/03/blog-post_17.html

Impact of Digital Technology and AI on Mental Health

 

Impact of Digital Technology and AI on Mental Health

by Dr. Ruwan .M Jayatunge M.D. PhD 

Lecture Link : 

Impact of Digital Technology and AI on Mental Health-20260224_72204 PM-Meeting Recording.mp4

පූටීන් ගේ උදහසට ලක්වූ ගායකයා

සෝවියට් දේශයේ බොහෝ දක්‍ෂ ගායකයෝ වූහ​. මේ ටයිම් මැෂීන් නම් ගීත කණ්ඩායමේ  අන්ද්‍රේ මකරයෝවිච් ගායකයා ගයන ගීයකි. ඔවුන් බීට්ල්ස් කණ්ඩායම මෙන් ගීත ගැයීම ආරම් භ කරන්නේ 1960 ගනන් වලදීය​. අන්ද්‍රේ මකරයෝවිච් යුදෙව් සෝවියට් ජාතිකයෙකි. පූටීන් විසින් යූක්‍රයීනය ආක්‍රමණය කිරීම පිලිබඳව ඔහු විරෝධතාව පල කලේය​. එම නිසා ඔහු විදෙස් ඒජන්තයෙකු ලෙස ලේබල් කරන ලදි. වර්තමානයේ ඔහු ඊශ්‍රායලයේ ජීවත් වෙයි. 

Машина Времени - Пока горит свеча  LINK ; https://www.youtube.com/watch?v=IZTVqQwESRI&list=RDIZTVqQwESRI&start_radio=1

කාමයන් ගෙන් මිදීම

අතීත ඉන්දියාවේ තරුණ තවුසෙක් අසපුවක අනෙකුත් තවුසන් සමග භාවනා කරමින් සිටියා. තරුණ තවුසා භාවනා කළාට ඔහුගේ හිත නොසන්සුන්. කුරුල්ලෙකුගේ මිහිරි නාදයක් උදේට ඇසුනාම ඔහු ඒ කෙරෙහි සිත යොමු කරනවා. මිහිරි නාදය ග්‍රහණය කර ගන්නවා. මේ නිසා භාවනාව කැඩී යනවා. රාත්‍රියට තවුසන් නිදා ගත්තේ මුව හම් ඇතිරූ සයනයන් මත. අනෙකුත් තවුසන් සුවසේ නිදද්දී තරුණ තාපසයා නිදි වර්ජිතව කල්පනා කරනවා. ඔහුගේ තවුස්දම හරියට කෙරුනේ නැහැ. නමුත් ඔහු ඒක අනෙක් තාපසයන් දැන ගනී කියලා බය උණා. ඒ නිසා අනෙකුත් තාපසයන් ඉදිරියේ ඉතාම ශාන්තව හැසිරුනා. සිතේ තිබු චංචල භාවය පිටතට පෙන්වුයේ නැහැ.

මේ අසපුවට දානය ගෙන එන්නේ අසල ගමකින්. ගමේ මිනිසුන් ගොවින්. ඔවුන්ගේ නායකයා දේවලක ගම්පතියා. දේවලක ගම්පතියාට දියණියක් සිටියා ඇයගේ නම දිව්‍යා. දිව්‍යා දිව්‍යන්ගනාවක් වගේ ලස්සනයි. දේවලක ගම්පතියා ඉතාම භක්තියෙන් තමයි තවුසන්ට දිනපතා දානය ගෙනාවේ කද බැඳගෙන. දිනක් දිව්‍යත් ආවා තවුසන්ට දානය පිළිගැන්වීමට. තරුණ තවුසා දිව්‍යා දුටු වෙලාවේ සිට හැසිරුනේ මෙඝයකට හසුවූ ලා තණ පත්‍රයක් වගේ. ඔහුගේ හදවත වේගයෙන් ගැහුනා. ඔහු හොර ඇහින් ඇය දෙස දෙස බැලුවා. අනෙකුත් තාපසයන්ට නොපෙනෙන ලෙස ඔහු ඇයගේ දෙනෙත්, දෙතොල්, තුනී සළුවට ආවරණය වූ පයෝදර , දෙවොටර දෙස ආසාවෙන් බලා හිටියා. මුළු දානය වළඳන වෙලාවේම ඔහුගේ ඇස සහ හිත තිබුනේ දිව්‍යා ළඟ. දානය වැළඳු පසු දිව්‍යා සෑම තාපසයෙකු ළඟටම ඇවිල්ලා දෙපා නමැදුවා. තරුණ තාපසයට වඳින විට ඔහුගේ දෙනෙත් යොමු උනේ ඇයගේ ආවරණය වූ දෙතන් වෙතටයි. ඒ නිසා ඇයට සුවපත් වෙත්වා කීමටත් සිහියක් ඔහුට තිබුනේ නැහැ.

එදා සවස ඔහුට හිත එකලාසයක් කර ගැනීමට බැහැ. භාවනා ආරම්මනය සිතට එන්නේ නැහැ. ඔහු ගේ සිත තිබුනේ දිව්‍යා අසල. ඔහු අරමුණු කර ගත්තේ දිව්‍යගේ දැකුම්කලු ශරීරය. ඔහු නොසන්සුන්. සුසුම් හෙළනවා. අනෙක් තාපසයන දකී යන බියෙන් ඔහු මුහුණ සඟවා ගන්නවා. රාත්‍රිය එළඹුනා. අනෙකුත් තවුසන් සිරුරු කිස් නිම කොට මුවසම් වල වැතිරී නිදාගැනීමට සුදානම්. තරුණ තවුසා සයනය මත වැතිරිලා දිව්‍යගේ ශරීරය ගැන හිතමින් හිටියා. නිදි දෙව් දුව ඔහු අසලකවත් නැහැ. ඔහු කල්පනා කලේ ඇයගේ දෙනෙත්, දෙතොල්, පයෝදර , දෙවොටර , ලජ්ජා ස්ථානය ගැන. ඔහු මේ පාපකාරී සිතිවිලි පළවා හරින්නට නොමද උත්සාහයේ යෙදුනා. ඔහු වේද මන්ත්‍ර කිව්වා . නමුත් වතුර යට තද කරගෙන හිටිය ඔට්ටුපාල බෝලයක් වගේ මේ කාම සිතිවිලි නොදැනුවත්වම උඩට එනවා. මේ සිතිවිලි නිසා ඔහුගේ පුරුෂ ලිංගය ඍජු උණා. මේක ඔහුට උභතෝකෝටික ප්‍රශ්නයක්. කාමයන්ගෙන් වෙන් වී සිටින තවුසෙකුගේ ඉන්ද්‍රියන් ප්‍රාණවත් වෙලා. ඔහුට බය හිතුනා ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව වෙන තාපසයෙක් දකීද කියලා. ඒ නිසා ඔහු තව තවත් අඳුර පවතින තැනකට මුව හම ඇදගෙන ගොස් ඒ අඳුරු ස්ථානයේ සයනය කළා. නමුත් ඔහුට නින්ද ගියේ නැහැ. ඔහුට දිව්‍යගේ ශරීරය කෙරෙහි මහත් ආසාවක් ඇති උණා. නොදැනුවත්වම ඔහු තමන්ගේ පුරුෂ ලිංගය කරා අත ගෙන ගියා.

පුරුෂ ලිංගයේ අත වදින කොටම ඔහුගේ දෑස් පියවුනා. ඔහුට දැනුනේ දිව්‍යා තම ලස්සන මටසිලුටු ඇඟිලි වලින් ඔහුගේ පුරුෂ නිමිත්ත අල්ලනවා වගේ. ඔහු තම ලිංගය මෘදුව අත ගෑවා. ඉතා ප්‍රහර්ෂ හැඟීමක් ඔහු තුල ඇති උණා. මෙසේ තරුණ තවුසා දිව්‍යා ගැන ස්වයං මෛථුනයේ යෙදුනා. එකපාරටම ඔහුගේ කාමය දෙගුණ තෙගුණ කරමින් ඔහු පුරුෂ ධාතු විසර්ජනය උණා. පුරුෂ බීජ ඔහුගේ අඳුන් දිවි සමෙන් කළ වස්ත්‍රයේ සහ මුව සමින් කළ යහනේ. ධාතු පහ වීමෙන් පසුව තාවකාලිකව ඔහුගේ ආවේගය පහවී ගියා.

උදැසන ඔහු අවදි වන විට සයනය පුරුෂ බීජ වලින් අපවිත්‍ර වෙලා. ඔහු මුව හම අව්වේ වේලෙන්නට දැමුවේ අනෙකුත් තවුසන්ට හොරෙන්. මුහණ කට සෝදා යලි ඔහු භාවනාවට අවතීර්ණ උණා. නමුත් හිත චංචල වෙලා. යලි දිව්‍යගේ ශරීරය කරා හිත ඇදී යනවා. යලි ඔහුගේ ඉන්ද්‍රියන් ප්‍රාණවත් වෙනවා. මේක තරුණ තවුසාට ප්‍රශ්නයක් උණා. ඔහු නොයෙකුත් වෘත , කමටහන් යොදාගෙන හිත එක අරමුණකට ගෙන එන්නට උත්සහ කරනවා. නමුත් ඔහුගේ සිතට එන්නේ දිව්‍යගේ ලස්සන ශරීරය. ඒ සඳහා ඇති ඇල්ම. මෙසේ මාස කීපයක් ගත උණා. තවුසාගේ හිතට නිවනක් නැහැ. සෑම රාත්‍රියකම ඔහුගේ සයන අපවිත්‍ර වෙනවා. අවසනයේ තවුසා නිගමනය කරනවා දේවලක ගම්පතියා හමු වී දිව්‍යා සරණපාවා ගැනීමට.

දිනක් ඔහු හොර රහසේ පිටත් උණා ගම්පතියගේ නිවසට. අතරමගදී පිරිසක් ඉදිරියට එනවා උණ රිටි වලින් තැනු තඩක් කර තබාගෙන. ලං උනහම ඔහුට පෙනුනා මේ අය වළ දැමීමට පැදුරක එතූ මිනියක් ගෙනයනවා. එක පිටුපසින් දේවලක ගම්පතියා සහ ඔහුගේ බිරිඳ අඬමින් යනවා. ඔහුට කරුණු තේරුනා. ඒත් ඔහු ගම වැසියෙකුගේ ඇහුවා මරණය ගැන. අනේ මිය ගිහිල්ලා තියෙන්නේ දිව්‍යා. ඇය කුඹුරේ ගොයම් කපන කොට නාගයෙක් දෂ්ට කරලා. ඒ විසෙන් ඈ මිය ගිහින්. තරුණ තවුසා ගේ බලාපොරොත්තු බිඳී ගියා. කිසිම වෙනසක් නොපෙන්වා ඔහුත් අවමගුල් පෙරහරේ ගමන් කළා. පිරිස ගියේ අමු සොහොනට.

අමු සොහොනේදී දිව්‍යා වළ දැමීමට පෙර යලිත් වරක් අවසන් ගෞරවය දක්වන්නන් සඳහා ඇයගේ ශරිරය එතූ පැදුර දිග හැරලා මළ සිරුර පෙන්නුවා. සියල්ලන්ම වට වෙලා ඇයට අවසන් ගෞරවය දැක්වුවා. නමුත් තරුණ තවුසා බැලුවේ දිව්‍යගේ ශරීරය දෙස. ඇය මිය ගිහින් සිටියත් ඔහු දුටුවේ දිව්‍යා පණ පිටින් ඉන්නාක් වගේ. ඇය මුල් දිනයේ දැක්කාටත් වඩා ලස්සනයි. ඔවුන් දිව්‍යා පැදුරෙන් ඔතා වළ දැමුවා. ඉන්පසු පිරිස විසිරි ගියා. තවුසා ද ඒ සමගම අසපුවට ආවා.

අසපුවට පැමිණි තවුසාගේ හිත හොඳටම කැලඹිලා. ඔහුගේ හිතට විදුලි කොටනවා සේ විවිධ කාම සිතිවිලි එනවා. දිව්‍යා දුටු මුල් දවස, ඇයගේ සිරුරේ ලස්සන, ඇයගේ අවමගුල, වළ දැමු හැටි මේ සියල්ලම ඔහුට මැවී පේනවා. යලිත් දිව්‍යා බැලීමට ඔහුට මැඩගත නොහැකි ආශාවක් ඇති උණා. එදින රාත්‍රියේ සියලුම තවුසන් නින්දට ගියහම ඔහු හෙමිහිට අවදි වී අඳුරේම අමු සොහොන බලා ගියා. එදා යන්තම් හඳ පැයූ දවසක්. අඩි දෙක තුනකට වඩා දුරක් පෙන්නේ නැහැ. ඔහු ගල් මුල් වළ හැපෙමින් අමු සොහොනට ආවා. වියාලයන්ගේ හඬ ඔහුගේ දෙකන් පසාරු කරගෙන ගියා. වියාලයන් කුණු වූ මළ සිරුරු කනවා. ඇටකටු හපන හඬ , මළකුණු වලට වියාලයන් රණ්ඩු වෙන හඬ මේ සියල්ලම ඔහුට ඇහුනා. බිය නිසා ඔහුගේ ගත දහදියෙන් තෙත් උනත් දිව්‍යා ගැන තිබු රාගය නිසා ඔහු අමු සොහොනේ ඒ මේ අත ඇවිද දිව්‍යා වළ දැමු ස්ථානය සොයා ගත්තා. ඇය මිහිදන් කළ වළ ඔහු අත් දෙකෙන් සෑරුවා. මෙසේ සරණ විට දිව්‍යගේ සිරුර ඔහුගේ අත් ගැටුණා.

ඔහු දිව්‍යගේ සිරුර ගොඩ ගත්තේ ප්‍රවේසමට. ඇයගේ ශරීරය එතූ පැදුර දිග හරිය විට අඩ සඳ එළියෙන් ඔහු දිව්‍යගේ සිරුර දුටුවා. දිව්‍යා නිදාගෙන ඉන්නවා වගේ , ඇයගේ දෙනෙත් අඩමානයට වැසිලා. ඔහු ඇයගේ සිරුර ආවරණය කර තිබු දුහුල් පොට අයින් කළා. දැන් දිව්‍යා නිරුවතින්. ඔහු ඇයගේ ශරීරයේ ලස්සන්න නැරඹුවේ සඳ එළියෙන්. ඇයගේ දෙතොල්, පයෝදර , දෙවොටර , ලජ්ජා ස්ථානය මේ සියල්ලම ඔහු ආශාවෙන් නැරඹුවා. ඉන්පසු ඔහු තම අඳුන් දිවි සමින් කළ තවුස් වස්ත්‍රය උනා දමා දිව්‍යා සමග සයනය කළා. ඇයගේ ශරීරය ආසාවෙන් ස්පර්ශ කළා.

මෙසේ ඔහු දිව්‍යගේ මළ සිරුර සමග සම්භෝගයේ යෙදෙන විට වියාලයන් ලඟින් යනවා. ගොරවනවා , දිව්‍යගේ ශරීරයෙන් මස් කෑල්ලක් කඩා ගැනීමට තැත් කරනවා. තවුසා උණ දණ්ඩක ආධාරයෙන් වියාලයන් පළවා හැරියා. යලි දිව්‍යගේ සිරුර සමග මෛථුනයේ යෙදුනා. මෙසේ බොහෝ වෙලාවක් ඔහු දිව්‍යගේ ශරීරය සමග සිටියා. දැන් වටින් ගොඩින් එලිය වැටීගෙන එනවා. තවුසා නැවතත් දිව්‍යගේ සිරුර පැදුරු කබලේ ඔතා පස් වලට යට කළා. වියාලයන්ට ඇය වළ දාපු ස්ථානය හැරීමට නොහැකි වන ලෙස කටු අකුල් අතුරුවා. මේ කරලා ඔහු හනිකට අසපුවට ගියේ කුකුලා හඬලන වෙලාවට. අනෙකුත් තාපසයන් දැන් අවදි වන වේලාවයි තරුණ තවුසත් මේ දැන් නැගිට්ටා සේ දැහැටි දඬුවක් විකා දත් ශුද්ද කර මුව දෝවනය කර ගත්තා. ඒ කොට අනෙකුත් තවුසන් සමග භාවනාව ඇරඹුවා.

ඔහුගේ සිත යන්නේ පෙරදා රාත්‍රියේ දිව්‍යගේ සිරුර සමග කළ සම්භෝගයට. ඔහු ඒ සෑම අවස්ථාවකම සිහිපත් කොට ඔහු කාම ගංගාවේ කිමිදුනා. ඔහු නොඉවසිල්ලෙන් බලාගෙන හිටියේ යලි රාත්‍රිය එනකම්. මධ්‍යම රාත්‍රිය තෙක් තරුණ තවුසා සිටියේ ඇඟිලි ගැන ගැන. මධ්‍යම රාත්‍රියේ යලිත් ඔහු ශබ්දයක් නොකර අසපුවෙන් පැන ගත්තා. ඔහු කෙලින්ම ගිය අමු සොහොනට. වියාලයන්ගේ ගෙරවිලි , පොරකෑම් ගණනකටවත් නොගෙන ඔහු දිව්‍යගේ සිරුර වළ දැමු ස්ථානය හෑරුවා. ඔහු යලි ඇයගේ සිරුර ගොඩ ගත්තේ කාමයෙන් දැවෙමින්. ඔහු යලිත් මළ සිරුර ඔතා තිබු පැදුර ඉවත් කොට ඇයගේ ශරීරය යළි නිරුවත් කළා.

ඇයගේ සිරුර මඳක් ඉදිමි තිබුනා. ඉන් ආවේ අමුතු ගන්ධයක්. මුව මඳක් ඇරී තිබුනා. නමුත් සිරුරේ රුව එතරම් වෙනස් වෙලා නැහැ. ඔහු ඇයගේ ශරීරය සමග බොහෝ වෙලාවක් සම්භෝගයේ යෙදුනා. සියොතුන් ගේ නාදය ඇසෙන කොට ඔහු සම්භෝගයේ දීම නවත්වා නැවත මළ සිරුර පැදුරේ ඔතා වළ දැම්මා. ඒ කොට කටු වැල් ඇයගේ සොහොන වටා ඇද්දේ සිගාලයන්ට ඇයගේ සිරුර භෝජනයක් නොවීමට. මේ කරලා ඔහු ලහි ලහියේ අසපුවට දිව ගියා. කිසිවෙකු ඔහු රාත්‍රියේ නොසිටි බව දැනගෙන නැහැ. ඒ නිසා ඔහුට ආවේ මහත් සැහැල්ලුවක්. පෙර දා සේ ඔහු අනෙකුත් තවුසන් සමග එක වී භාවනාවේ යෙදුනා. නමුත් ඔහුගේ සිත දිව්‍යා ළඟ.

එදින රාත්‍රියේ අසපුවේ යාගයක්. තරුණ තවුසා කීප වතාවක් අසපුවෙන් පැන අමු සොහොනට යාමට උත්සහ කළා නමුත් නායක තවුසා සිටි නිසා ඔහුගේ උත්සාහය සාර්ථක නැහැ. ඔහු නොසන්සුන්කමින්, දිව්‍යා ගැන සිතමින් යාගයට සහභාගී උණා. උදැසන එළිය වැටෙන කොට ඔහුට හරිම කේන්තියක් ආවා දිව්‍යා ලඟට යාමට නොහැකි වීම ගැන. ඔහු දහවල් කාලය ගත කලේ උණ විකාරයෙන් වගේ. රාත්‍රිය වන තෙක් බලාගෙන හිටියා. එදින රාත්‍රියේ ඔහු බොරු ලෙඩක් ගෙන යාගයට සහභාගි උනේ නැහැ. මධ්‍යම ජාමයේ ඔහු සෙමින් සෙමින් අසපුවෙන් පැන අමු සොහොන බලා ගියා. දිව්‍යගේ සොහොන හොයා ගන්න ඔහුට අමාරු උනේ නැහැ. ඔහු මුළු වැර යොදා ඇයගේ සොහොන හැරුවා.

ඇයගේ සිරුර ගොඩ අරගෙන සම්භෝගයේ දීමට ඔහු තැත් කළා. ඔහුට දැනුනා ඉවසිය නොහැකි මිනි කුණු ගඳක්. ඔහු අඬ සඳ එළියෙන් ඇයගේ සිරුර දිහා බැලුවා. දිව්‍යාගේ ශරීරය ඉදිමිලා කටින් ඕජස් ගලනවා. ඇස් රඹුටන් ගෙඩි දෙකක් වගේ එලියට ඇවිදින්. ඇයගේ දෙතන් ඉදිමිලා පිහියකින් කැපුවා වගේ තැන් තැන් වලින් පැලී ඕජස් ගලනවා. රන්වන් පැහැති සම කළු වෙලා. හම ඇල්ලූ විට කුණු වූ කොස් ගෙඩියක් වගේ සම අතට එනවා. ඔහු දුටුවේ රූමත් දිව්‍යා නොවෙයි යකින්නක් වගේ කුණු වී ගිය මළ කඳක්.

තවුසා බිය ගත්තා , ඔහු වහාම මළ සිරුරින් ඈත් උණා. ඒ අවසරයෙන් කුසගින්නේ සිටි සිගාලයෙක් මළ සිරුරේ මුහුණෙන් කොටසකට දත් ගසා කම්මුලෙන් කෑල්ලක් කඩා ගත්තා. දැන් මළ සිරුර පෙරටත් වඩා විකෘතියි , බැලීමටත් භයානකයි. බියෙන් සහ පිළිකුලෙන් ඇවිලී ගිය තවුසා තමන්ගේ අඳුන් දිවි වස්ත්‍රය සකස් කරගෙන අඳුරේම අසපුව බලා දිව ගියා. ඔහු ගල් මුල් වළ හැපී ඇද වැටුනා. සිරුර තැලී සිරුනා. නමුත් ඔහු දිවීම නැවත්තුවේ නැහැ. ඔහුගේ ශරීරයේ මිනි කුණු ඕජස් තැවරිලා. මුළු සිරුරම මළකුණු ගඳයි. ඒත් ඔහු නැවතුනේ නැහැ දිගටම අසපුවට දිව්වා. අසපුව දොරටුව ළඟ ඔහු සිහිසුන්ව ඇද වැටුනා.

තවුසාට සිහිය එන විට අනෙකුත් තවුසන් ඔහුගේ ශරීරය සෝදා අලුත් වස්ත්‍රයක් අන්දවා තිබුනා. ඔහු නායක තවුසාට තමන් කළ පාපය පාපෝච්චාරණය කළා. නායක තවුසා බුද්ධිමත් කෙනෙක්. ඔහු තරුණ තාපසයාට කිව්වා ඔහු දුටු දිව්‍යාගේ සිරුරේ අවස්ථා, එනම් පළවෙනි වර අසපුවේදී , දෙවන වර මිනිය මිහිදන් කරන විට විට, තෙවනුව මුල් වරට ගොඩගත් අවස්ථාව, ඉන් පසු දෙවන වරට ගොඩගත් අවස්ථාව සහ අවසාන වරට ගොඩගත් අවස්ථා මෙනෙහි කරලා භාවනා කරන්න කියලා. තවුසා මේ සියලු අවස්ථා මෙනෙහි කරන විට ඔහු තුල තිබු රාග ගින්න නිවී ගියා, දෙතිස් කුණුපයෙන් සැදුම් ලත් ශරීරයේ යථා ස්වභාවය අවබෝධ උණා. ඔහුට තේරුණා වෙනත් අනෙකුත් ශරීර මෙන් දිව්‍යගේ දිව්‍යමය ශරීරයද පොලවට පස් වී යන බව. ඔහු කාම ආසවයන්ගෙන් විමුක්තිය ලැබුවා.

මේ කතාවෙන් පෙන්නුම් කරනවා කාම රාගයන්ගෙන් වෙන් වීමට හා ඉන් ඈත් වීමට ගන්නා අධි වෑයම අපිව එයට තවත් කිට්ටු කරන අයුරු. නමුත් කාමයන්ගේ තත්‍ය ස්වභාවය තමා විසින් අවබෝධ කරගත් විගස අසීරුවකින් තොරව එයින් මිදීමට පහසුයි.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග ගේ මානසික රෝගියා ගේ පරිකල්පනය කෘතිය ඇසුරෙනි