Tuesday, September 6, 2016

පෙම්වතිය මැරූ සෙබලා

 


විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය නීල් ප්‍රනාන්දු මහතා විසින් සමායෝගී ආබාධයකින් පෙලෙන බවට රෝග නිර්නය කල සොල්දාදුවා වැඩි කතාබහක් නොමැතිව වාට්ටුවේ සිටියේය​. එහෙත් හිටි හැටියේ ඔහු අප වෙත පැමිණ පාපොච්චාරණයක් කලේය​. 

" සර් මගේ ගම පොලොන්නරුවේ. මම ගම් පලාතේ ගෑණු ළමයෙක් එක්ක යාළු වෙලා හිටියා. පස්සේ එයා වෙනස් වෙන්න ගත්තා. මම අන්තිමට ගමේ ගියාම එයා කිව්වා එයාට මාව බඳින්න බැහැ කියලා. එයා වෙනත් කෙනෙක් බඳිනවා කියලා කිවා. ඒ නිසා මට ලොකු දුකක් තරහක් ආවා. මම එයාගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලා හිටියා එහෙම කරන්න එපා කියලා. ඒත් එයා කියා හිටියා අපේ සම්බන්දේ අවසන් කියලා. මට ඉවසන්න බැරුව ගියා. මම එයාගෙ බෙල්ල මිරිකුවා. එයා මැරුණා. මම මිනිය ඇඳ රෙද්දක පොරවලා මගේ යාලුවෙක් ගේ ත්‍රීවීල් එකක දාගෙන පොලොන්නරුවේ පාළු පාරක් ලඟ තියෙන වැවක් ලඟට ගෙනිහිල්ලා කුඹුක් ගහක් යට වලක් හාරලා මිනිය වැලලුවා. ඒත් මට දැන් නිතර එයාගේ මුහුණ පේනවා " 

සොල්දාදුවාගේ මෙම ප්‍රකාශය ඇසීමෙන් පසුව අප ආකූල වූයෙමු. වහාම සී .සී. එම්. පී. හෙවත් යුද හමුදා පොලිසියට මේ පිලිබඳව දැන්වූයෙමු. යුද හමුදා පොලිසියේ සාජන් කෙනෙකු පැමිණ ඔහුගෙන් කට උත්තරයක් ගත්තේය​. ඔහු  යුද හමුදා පොලිසියටද කීවේ අපට කියූ දෙයයි. මේ අතර යුද හමුදා පොලිසිය කොම්පඤඥ වීදිය පොලිසියට දැනුම් දීම නිසා කොම්පඤඥ වීදිය පොලිසියේ නිලධාරීන් ද පැමින ඔහුගෙන් කට උත්තර ගත්තේය​. 

ඔහු පොලිස් නිලධාරීන් ඉදිරි පිටදීද කීවේ එකම කතාවය​. එම ගැහැණු ළමයාගේ නම , ලිපිනය කීවේය​. එසේම ඇයව මරා වළ දැමූ ස්ථානයද හෙළි කලේය​. 

කොම්පඤඥ වීදිය පොලිසියේ නිලධාරීන් මෙම ඝාතනය ගැන පොලොන්නරුව පොලිසියට මැසේජ් කලේය​. සැකකාර සොල්දාදුවා යුද හමුදා පොලිසිය භාරයට ගන්නා ලදි. පොලොන්නරුව පොලිසියේ නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙකු  මිනිය ගොඩ ගැනීම සඳහා අදාල ස්ථානය වෙත ගියෝය​. එහෙත් මෘත ශරීරය සොයා ගැනීමට ඔවුන් අපොහොසත් වූහ​. 

පසුව සොයා බැලීමේදී මරා දැමුවා කියූ යුවතිය දීගෙක ගොස් තිබෙන බව පොලොන්නරුව පොලිසිය සොයා ගත්තේය​. පොලිසිය ඇයගෙන් ද කට උත්තරයක් ගන්නා ලදි. 

එම සොල්දාදුවා තමා විසින් පෙම්වතිය මරා දැමුවා කියා සිතාගෙන සිටියේය​. එය ඔහුගේ සිතේ ඇතිවූ ඝාතන අභිලාෂයකි. එහෙත් ඔහුට ඇයව ශාරීරිකව මරා දැමීමට නොහැකි විය​. මෙම අවිඥාණික මානසික ගැටුම නිසා ඔහු සංරක්‍ෂණ ප්‍රයෝගයකට යොමු විය​. ඇය මා අත හැර ගියා , මම ඇයගේ ගෙල මිරිකා මරා දමා වැවක් අද්දර කුඹුක් ගහක් යට වළලුවෙමි යන සංරක්‍ෂණ ප්‍රයෝගය ඔහු තදින් විශ්වාස කලේය​. මේ නිසා පසුව ඔහුට වරදකාරී හැඟීම් මතුවී පාපොච්චාරණයක් කලේය​. එය ව්‍යාජ පාපොච්චාරණයකි. එහෙත් උක්ත සොල්දාදුවා සිතාගෙන සිටියේ එය සත්‍ය පාපොච්චාරණයක් කියාය​. 


ඔහුගේ ක්ලමථ තත්වය අඩුවී ගිය පසු ඔහුට සත්‍ය පවසනු ලැබීය​. මිනීමරුවෙකු නොවීම නිසා ඔහු සතුටට පත් විය​. ඔහු ගේ රෝගී තත්වය යහපත් අතට වර්ධනය වූයේය​. ඉන් වසර කීපයකට පසුව මෙම සොල්දාදුවා වෙනත් කාන්තාවක් සරණපාවා ගත් බව අපට ආරංචි විය​.  

Monday, September 5, 2016

සිනාසෙන කැරපොත්තා

 

උසස් පෙළ සත්ව විද්‍යා විශයට කැරපොත්තෙකු විච්ඡේදනය කිරීමට නියමිතව තිබුණි. අපගේ සත්ව විද්‍යා ආචාර්‍යවරයා වූ ගාමිණී කුලවංශ මහතාගෙන් ගුරුහරුකම් මැද අප ඉතා අප්පිරියාවෙන් කැරපොත්තන් විච්ඡේදනය කලෙමු. මෙසේ විච්ඡේදනය කල කැරපොත්තා ප්‍රායෝගික වැඩ පොතේ ඇඳිය යුතු විය​. එසේම වසර අවසානයේ උසස් පෙළ විභාගයට පෙර මේ ප්‍රායෝගික පොත් පෙන්වා විභාග ප්‍රවේශයට අවසර ගත යුතුය​. 

මගේ සත්ව විද්‍යා ප්‍රායෝගික පොත මම සම්පූර්ණ කලෙමි. මේ පොතේ මුලින්ම මම කැරපොත්තෙක් ඇන්දෙමි. ඉන් කැරපොත්තාගේ බාහිර ස්වරූපය පෙන්වයි. දෙවන පිටුවේ විච්ඡේදනය කරන ලද කැරපොත්තාය​. එසේම අප විසින් අධ්‍යනය කල අනෙකුත් සතුන් වන ගෙම්බා සහ ගෙම්බා ගේ විච්ඡේදනය කරන ලද චිත්‍රය​, සත්ව සෛලය යනාදී වශයෙන් චිත්‍ර රැසක් ඇඳීමට මට සිදු විය​. 

මා විසින් සත්ව විද්‍යා ප්‍රායෝගික පොත සම්පූර්ණ කල පසු එය 12 ජී පන්තියේ කොල්ලෙක් ඉල්ලා ගත්තේ එය බලා සටහන් සහ රූප කොටස් ඇඳීමටය​. මෙම පොත සත්ව විද්‍යා ගුරුවර ගාමිණී කුලවංශ මහතාට පෙන්වීම නියමිත බැවින් මේ රූප සටහන් කොපි කරගෙන ඉතා ඉක්මනින් පොත යලි මට ලබා දෙන ලෙස මම ඔහුට නියෝග කලෙමි. 

මිතුරා එය තම පන්තියට ගෙන ගොස් අදාල රූප සටහන් කොපි කර ගෙන යලි මට සුරක්‍ෂිතව භාර දුන්නේය​. ඉන්පසු එය කුලවංශ සර්ට පෙන්වීමට මම  ගෙන ගියෙමි. 

මගේ පොත බැලූ කුලවංශ සර් " අයිසේ තමුසෙගෙ කැරපොත්තා හිනා වෙනවනේ " කීවේය​. මම වික්‍ෂිප්ත වූයෙමි. මම කැරපොතු රූපය දෙස බැලුවෙමි. ඇත්තෙන්ම කැරපොත්තාගේ මුවේ සිනහවකි. වහාම සර් ගෙන් ප්‍රායෝගික පොත යළි ලබාගත් මම ඉරේසරයක් ගෙන කැරපොත්තාගේ සිනහව මකා දැමුවෙමි.

පසුව හෙලි වූ පරිදි මගේ මිතුරා පොත 12 ජී පන්තියට ගෙන ගොස් රූප සටහන් කොපි කර ගන්නා විට වලිසුන්දර විසින් කවට කමට මා විසින් ඇඳි කැරපොත්තාගේ මුහුනේ සිනහවක් සටහන් කොට ඇත​. පසුව මම 12 ජී පන්තියට ගොස් වලිසුන්දරට දෙහි කැපුවෙමි. 

Saturday, September 3, 2016

සුනඛ මිතුරුදම්

 
කුඩා මීලා 

කුඩා කාලයේ අප නිවාඩුවට බණ්ඩාරවෙල ගොස් ඥාතියෙකුගේ නිවසේ නැවතී සිටියෙමු. මේ නිවසේ ශීබා කියා කළු -අළු පැහැයට හුරු බල්ලෙකු විය​. ශීබා කීකරු මෙන්ම ඥාණවන්ත බල්ලෙකි. අප ඌ සමග බණ්ඩාරවෙල ග්‍රාමීය පාරවල් වල ඇවිදීමට ගියෙමු. පසු කාලයක අපගේ ඥාතීන් බණ්ඩාරවෙල සිට අනුරාධපුරයට ගිය අතර ඔවුනට ශීබා රැගෙන යනු නොහැකි විය​. ඔවුන් බණ්ඩාරවෙල හැර දමා ගිය පසු ශීබා මිය ගිය බව අපට අසන්නට ලැබුණි. ශීබා ගේ මරණය අසා අප දුක් වූයෙමු. 

මම තුන වසරේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටි කාලයේ බම්බලපිටියේ ලේඛා ස්ටුඩියෝව අසල ගැවසුනු බැල්ලක වූවාය​. අපගේ පාසල් බස් රථය නවත්වන්නේ ලේඛා ස්ටුඩියෝව ඉදිරිපිටය​. මේ නිසා බොහෝ දින වල උදෑසන මේ බැල්ල කුඩා පාසල් ළමුන් අතර දැවටී සිටියාය​. ළමුන් සමහර විට ගෙදරින් ගෙන එන බනිසක් හෝ පාන් කෑල්ලක් ඇයට දෙති. පැටවු ගසා සිටි මේ බැල්ල සමහර විට අප දෙන පාන් කෑල්ල හෝ බනිස් ගෙඩිය කටින් ගෙන පැටවුන්ට කෑමට ගෙන ගියාය​. 

වරක් අප පාසල් බස් රථය එන තෙක් ලේඛා ස්ටුඩියෝව අසල සිටියෙමු. සමර පාට මෙම බැල්ලද අප අතර සිටියාය​. එක් වරම දැල් ගැසූ වාහනයක් පැමින අප ඉදිරියේ නැවැත්වීය​. එම වාහනයෙන් සරමක් ඇඳි මධ්‍යම වයසේ මිනිසෙකු බැස්සේය​. ඔහු අත ළණු වලින් සෑදූ තොන්ඩුවක් තිබුනේය​.යම් කිසි නරක දෙයක් සිදු වනු ඇතැයි මගේ සිත කීවේය​.  ඔහු තොණ්ඩුව බැල්ලගේ ගෙලට දමා ඌව වාහනයට දමා ගත්තේය​. 

ළප​ටි මා කුමක් කරන්නද ? මම කුඩා අතින් මිට මොලවා වාහනයේ බඳට ගැසුවෙමි. " මේ ලේඛා එකේ බල්ලා " මම කෑගැසුවෙමි. එහෙත් වාහනය බැල්ල රැගෙන පිටත් විය​. එදින පාසලේ මට කිසිදු වැඩක් කිරීමට නොහැකි විය​. බැල්ලට සිදු වූයේ කුමක්ද ? ඔවුන් ගෑස් දමා බැල්ල මරා දමයිද ? ඇයගේ කුඩා පැටවුන්ට වන්නේ කුමක් ද ? ඔවුන් මව සොයා අඞයිද ? දහසකුත් එකක් ප්‍රශ්න වල මම ගිලී සිටියෙමි. අද වූවද මට තොණ්ඩුව ගෙලට සිරවී ජීවිතය බේරා ගැනීමට බැල්ල යෙදූ අසාර්ථක උත්සහය සිහිපත් වේ. 

හය වසරේ සිටියදී අපගේ ගෙවල් අසල කළු නම් බැල්ලක වූවාය​. කිසිවෙකුට අයිති නැති නමුදු අසල්වැසියන් විසින් කෑම දුන් ඇය ජීවත් වූයේ පාරේය​. මේ කාලයේ ඉලක්ක ගැනීම පිණිස ගල් ගැසීම මගේ සිරිත විය​. වරක් මම සෙල්ලමට මෙන් කළුට ගැසූ ගලක් ඇයගේ නලලේ වැදී නලල පැලී ලේ ගලන්නට විය​. මෙය දුටු මගේ සිත ශෝකයෙන් මෙන්ම වරදකාරී බවින් පිරී ගියේය​. ඉන් පසු බල්ලන්ට ගල් ගැසීම මම සහමුලින්ම නවතා දැමුවෙමි. 

හත වසරේ සිටියදී අපගේ ද්‍රවිඩ අසල්වැසි කාන්තාවකට අයත් වූ ජූඩි නම් බැල්ලක වූවාය​. මම මේ බැල්ලට තාප්ප උඩට පැනීමට පුහුණු කලෙමි. අප තාප්ප උඩට නැග සරුංගල් යවන විට ජූඩිද තාප්පය උඩට නැග්ගාය​. මේ බැල්ල පසු කාලයක වාහනයකට යටවී මිය යන ලදි. 

 මම සීමාවාසික පුහුණුව ලබන කාලයේ කුඩා ඇල්සේෂන් බල්ලෙකු මිලදී ගත්තෙමි. මෙම බල්ලා රිංගෝ නම් විය​. රිංගෝ මා සමග ඇවිදීමට , ඇළ දොළ වල පිහිනීමට පුරුදුව සිටියේය​. ඌ මගේ සෙවනැල්ල මෙන් වසර හතක් සිටියේය​. මම කොලඹට මාරුවී එන විට මිතුරෙකුට රිංගෝව දුන් නමුත් හාම්පුතාගෙන් වෙන් වීමේ දුක නිසා දෝ දෙසතියක් ඇතුලත රිංගෝ මිය ගියේය​. මම උගේ නිසල සිරුර ආදරයෙන් අතගා රිංගෝව වැලලීම සඳහා මිනිසෙකුට මුදල් දුන්නෙමි. 

මම මීගමුව රෝහලේ සේවය කරන සමයේදී අප සමග සිටි ද්‍රවිඩ වෛද්‍යවරයෙකු වූ ගෝවින්ද රාජා (ගෝවි)  බ්‍රවුනි නම් බැල්ලක ඇති කලාය​. බ්‍රවුනි අපට ආදරේය​. නමුත් නාඳුන තැනැත්තන්ට බුරාගෙන පනී. බ්‍රවුනි නිර්වින්දන වෛද්‍ය නිල නිවාසයේ ආරක්‍ෂකයා වූවාය​. 

වරක් ත්‍රිරෝද බයිසිකලයක් පදිමින් සිටි ආබාධිත පුද්ගලයෙකු පාර වැරදී අපගේ වෛද්‍ය නිල නිවාසය ආසන්නයට ආවේය​. මෙම ත්‍රිරෝද බයිසිකලය පදින්නේ අතින් කරකවන හැඞ්ල් එකක් මගිනි. මෙම අමුත්තා දුටු බ්‍රවුනි ඔහුට බුරාගෙන පැන්නාය​. බියට පත් වූ ආබාධිත පුද්ගලයා ඉක්මන් තියුණු යූ ටර්න් එකක් ගැනීමට ගොස් බයිසිකලය පෙරලී බිම වැටුනේය​. බ්‍රවුනි ඔහුව සපා කෑවේ නැති නමුදු බුරමින් ඔහු වටා යන්නට වූවාය​. මින් අසරණයා තවත් තැති ගත්තේය​. මම වහාම රෝහල් කම්කරුවෙකුට කතා කොට ආබාධිත පුද්ගලයාට බයිසිකලයට ගොඩ වීමට උපකාර කලෙමි. 

ගෝවි ගම්පහ රෝහලට මාරු වී යාමෙන් පසු නිල නිවාසයේ සිටි අනෙකුත් වෛද්‍යවරු බ්‍රවුනිව බලාගත් නමුත් රෝහලේ අළුත සාදන ගොඩනැගිල්ලක වැඩ කරන කම්කරුවන්ට බ්‍රවුනි බුරාගෙන පැනීම නිසා ඔවුන් බැල්ලට වසදී මරා දමන ලදි. 

කැනඩාවට පැමිනීමෙන් පසු සුනඛ මිත්‍ර සන්ථවයක් නොමැති නිසා මට පාළු ස්වභාවයක් ඇතිවූ හෙයින් මම කුඩා ජර්මන් ශෙපඩ් බැල්ලක මිලදී ගත්තෙමි. ලංකාවේ මෙන් නොව උතුරු ඇමරිකාවේ බල්ලන් ඇතිකරන්නන්ට නීති රැසක් තිබේ. එම නීති වලටද යටත්ව මම මේ කුඩා බළු පැටවා ඇති කරන්නට ගත්තෙමි. මීලා කියා නම් තැබූ බැල්ලට මේ වන විට මාස එකොලහකි. උගේ බර කිලෝ හතලිහක් පමණ වෙයි. 

කැනඩාවේ බල්ලෙකු ඇති කිරීම භාරධූර මෙන්ම වියදම් අධික ක්‍රියාවක් වූවද මම නිවසට එන විට මා පිලි ගැනීමට ඇඟට පනින මා අසල දැවටී සිටින මෙම සුරතල් සතා ලබා දෙන සන්තුෂ්ඨිය කියා නිම කල නොහැක​. සුනඛයා මිනිසාගේ නියම මිතුරෙකු බව මම සිතමි. 


සැලකුවා මදි



අන්තනෝමතික රාජත්වය සමග බැඳී තිබූ දණ්ඩනමස්කාරය ලංකාවෙන් අහෝසි කල මෙතුමාට ලාංකිකයන් සැලකුවා හොඳටම මදි ය​. 



Thursday, September 1, 2016

එන්ටප්‍රයිස්




මගේ ඟාතීන් බොහෝ දෙනෙකු හඟරන්කෙත , මාතලේ, මාරස්සන , අම්පිටිය වැනි ප්‍රදේශ වල ජීවත් වෙති. කුඩා කාලයේ සිට  කොලඹ ජීවත් වූ  අපගේ  සහ ගම් පලාත් වල වෙසෙන ඥාතීන් ගේ භාෂා විලාශය වෙනස් බව මම නිරීක්‍ෂණය කලෙමි. ඔවුන් බොහෝ විට කතා කලේ එන්ට , යන්ට , කියන්ට යනාදී ලෙසටය​. එහෙත් අප යන්න , හෝ යන්ඩ මෙන්ම එන්න හෝ එන්ඩ කියා කතා කලෙමු. 

ඥාතීන් ගේ නිවෙස් වලට ගිය විට ඔවුන් සමග කතාවට වැටී ඔවුන් ගේ භාෂා විලාශය ඇසීමට මම ප්‍රිය කලෙමි. පාසල් යන කාලයේ අපි නිවසේදී සමහර විට ඔවුන් කතා කරන අන්දමට කතා කොට විනෝදයක් ද ලැබුවෙමු.  

වරක් පාසල් නිවාඩුවට උඩරට පලාතේ ඤාතිවරයෙකුගේ නිවසට ගිය විට අපට ඔවුන් කතා කරන අන්දම අමුතු අත්දැකීමක් විය​. " මල්ලී එන්ට අර බලන්ට , ඔය කැලෑ වල රිංගන්ට එපා , ඕවැයි සරපයි ඉන්ට පුළුවනි " යනාදි වශයෙන් "ට " ශබ්දය නිතර අසන්නට ලැබුනේය​. 

කොලඹ යුද හමුදා රෝහලේ සේවය කල කාලයේදී වරක් සොල්දාදුවෙකු ඔහුට සිදුවූ  අසාධාරණයක් මට කීවේ මෙසේය​. 

" සර් මම ලිබර්ටි එකේ එන්ට හදන කොට සාජන් මාව නවත්තලා කිව්ව  පෙරේඩ් ග්‍රවුන්ඩ් එකට යන්ටයි කියලා. එතෙනට ගිහිල්ලා ලෙප්ටිනන්ට් xxxx සර්ට කතා කරන්ටැයි කිවා. මම පෙරේඩ් ග්‍රවුන්ඩ් එකට ගිහින් ලෙප්ටිනන්ට් xxxx සර්ට කතා කරන්ට හදන කොටම සර් කීවා උඹට ලීව් යන්ට බෑ ලීව් කැන්සල් කියලා. බලන්ට සර් මේ දෙවෙනි වතාව.  මම ගමේ යන්ට හිටියේ " 

උක්ත ලුතිනන්වරයාට මම දුරකථනයෙන් කතා කොට සොල්දාදුවාගේ ගැටළුව නිරාකරණය කොට දුන්නෙමි. ඉන් පසුව  කවියක් ගායනා කරන තාලයට සිංහල කතා කරන මෙම සොල්දාදුවාගේ ගම් පළාත ගැන ඇසුවෙමි. ඔහු කාව්‍ය ස්වරයෙන් කතා කරමින් ඔහුගේ තොරතුරු කීවේය. ​ඔහු සෑම ක්‍රියාපදයක්ම අවසන් කලේ "ට" ශබ්දය නගමිනි. 

 " හරි දැන් ප්‍රශ්නේ විසඳුනානේ. එහෙනං කෑම්ප් එකට ගිහිල්ලා ලීව් අරගෙන ගමේ යන්ට " මම සොල්දාදුවාට යාමට අනුමැතිය දෙමින් කීවෙමි. 

ඔහු මට සැලියුට් එකක් ගසා පිට විය​. 

Find Us On Facebook