Thursday, June 21, 2018

ඇඹිලිපිටිය සිසු ඛේදවාචකය ; මෙතෙක් නොකියවුනු කතාව

 
ඇඹිලිපිටිය සිසු ඛේදවාචකය පිලිබඳව බොහෝ ලිපි පලවී තිබේ. මෙම ඛේදවාචකය ඇරඹෙන්නේ 1988 භීෂණ යුගයත් සමගය​. ඇඹිලිපිටිය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ සිසු පිරිසක් හමුදා අත් අඩංගුවට පත් වන අතර ඔවුන් පසුව අතුරුදහන් වෙති. මේ දක්වා අතුරුදහන් වූ සිසුන් 48 දෙනාගේ සිරුරු හමුවී නැත. ඔවුන් ගේ සිරුරු සූරියකන්දේ වළලා තිබෙන බවට මුලින් සැක කරන ලදි. එහෙත් එය නිවැරදි නොවීය​. පසුව කියවුනේ ඔවුන් ගේ සිරුරු තේක්ක කැලේ වලලා ඇති බවය​. එයද සාවද්‍ය විය​. මෙම සිසුන් ගේ මෘත ශරීර වලට සිදු වූයේ කුමක්ද ? 

ඇඹිලිපිටිය සිසු ඛේදවාචකය පිලිබඳව මම බොහෝ කාලයක් පුරා අධ්‍යනය කලෙමි. වරක් මම තොරතුරු සෙවීම සඳහා ඇඹිලිපිටිය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයටද ගියෙමි. එසේම මේ සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් බන්ධනාගාර ගතව සිටි හමුදා නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙක් සම්මුඛ සාකච්ඡා වලට ලක් කලෙමි. මෙම ලිපිය එකී තොරතුරු අනුසාරයෙනි. 

ඇඹිලිපිටිය සිසු ඛේදවාචකය පිලිබඳ තිබෙන ජනප්‍රිය මතය වන්නේ ඇඹිලිපිටිය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ විදුහල්පති වූ දයානන්ද ලොකුගලප්පත්ති ගේ පුතා එම පාසලේ ඉගෙනුම ලැබූ පවිත‍්‍රා රන්මලී සිසුවියට ලියූ ආදර හසුනක් මුල් කරගෙන ඇතිවූ සිද්ධියක් මත විදුහල්පති  දයානන්ද ලොකුගලප්පත්ති විසින් මෙම සිසුන් සෙවන කඳවුරේ සිටි හමුදා නිලධාරීන් මාර්ගයෙන් අතුරුදහන් කල බවයි. නමුත් සත්‍ය නම් මෙම ඛේදවාචකය එම සිදුවීමටත් එහා ගිය එකක් වීමයි. 

1988 භීෂණ කාලයට වසරකට පමණ පෙර බුද්ධික කුලතුංග නම් ගුරුවරයෙක් පාසලේ ශිෂ්‍ය භට කණ්ඩායමක් ස්ථාපනය කිරීම සඳහා සිසුන් එකතු කරන්නට විය​. බුද්ධික කුලතුංග ජාතික ශිෂ්‍ය භට බළකායේ නිලධාරියෙකුද නොවීය​. ඔහුට තිබුනේ යටි අරමුණකි. බුද්ධික ජවිපෙ රහස් ක්‍රියාධරයෙකු විය​. ඔහුට පැවරී තිබුනේ  කැඩෙට් කණ්ඩායමක් ඇති කරන විලාශයෙන් පාසල් සිසුන්ට කොකු ගැසීමය​. ඉන් පසු තෝරාගත් සිසුන් හට පන්ති පහ පවත්වන ලදි. සමහක් සිසුන් හට ඔහුගේ මූලිකත්වයෙන් අවි පුහුණුවද ලබාදී තිබුනේය​. ඔහුට නියමිතව  තිබුනේ ජවිපෙ ශිෂ්‍ය සන්නද්ධ අංශයක් ඇඹිලිපිටියේ ඇති කිරීම සහ එම පාසල් සිසුන් මගින් කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියා සිදු කිරීමය​. 

1988 භීෂණ කාලය ඇරඹෙත්ම ඇඹිලිපිටිය ගිනි ගත්තේය​. ජවිපෙ විසින් මොල ශෝධනයට ලක් කරන ලද පාසල් සිසුන් විසින් බස් රථ 15 - 20 අතර ප්‍රමාණයක් ගිනි තබා විනාශ කරන ලදි. එසේම කුට්ටිගල ග්‍රාම නිලධාරියාව මරා දැමීම මෙන්ම ඇඹිලිපිටිය මහේත්‍රාත් උසාවිය , ඇඹිලිපිටිය කඩදාසි කර්මාන්ත ශාලාව ගිනි තබා විනාශ වැනි ක්‍රියා සඳහා බුද්ධික කුලතුංග ගේ ව්‍යාජ කැඩෙට් ප්ලැටූනයේ සිසුන් විසින් සහභාගි වන ලදි. මෙම සිසුන් මෙහෙයවනු ලැබුවේ බුද්ධික කුලතුංග ඇතුළු ජවිපෙ නායකයන් විසිනි. 

ජවිපෙ ශිෂ්‍ය සන්නද්ධ අංශයේ බව සැක කොට අත් අඩංගුවට ගත් සිසුන් රඳවා තිබුනේ සෙවන කඳවුරේය​. එම කඳවුරේදී  එම සිසුන්ට වස මුසු කල මී කිරි කන්නට දී ඔවුන් මරා දැමූ බව මා විසින්  සම්මුඛ සාකච්ඡා වට ලක් කරන ලද එක් නිලධාරියෙකු මට ප්‍රකාශ කලේය​. එහෙත් මම ඒ පිලිබඳව සැක පහළ කරමි. ඔවුන්ව වෙඩි තබා ඝාතනය කල බවට සිතීමේ සාධක තිබේ. සිසුන්ව මරා දැමූ පසු ඔවුන් ගේ මෘත ශරීර පුලුස්සා අළු බුත්තල කතරගම පාරේ (ගම් උදා පාර​) කිලෝ මීටර් 10 වපසරියක විසුරුවා හරින ලදි.  මේ නිසා ඇඹිලිපිටිය නඩුවේදී ඝාතනය කරන ලද සිසුන් ගේ ඇට කැබැල්ලක් වත් ඉදිරිපත් කිරීමට හැකියාවක් නොවීය​. එම නිසා විත්තිකරුවන්ට චෝදනා ගොනු කරන ලද්දේ  පැහැරගෙන යාම සම්බන්ධයෙනි. සිසුන් අත් අඩංගුවට පත් වීමත් සමගම බුද්ධික කුලතුංග අතුරුදහන් විය​. ඔහු වර්තමානයේ වෙනත් නමකින් එක්සත් රාජධානියේ ජීවත් වන බව  කියවේ.  

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Wednesday, June 20, 2018

Auschwitz

 

My heart cried
When my feet touched Auschwitz
Although many years have passed
It seems like yesterday

I was brought here
Along with my family
We traveled three nights in a cattle train
 Fully packed and had no space to move

When my little sister asked for water
I gave my water bottle with a small loaf of bread
Then she slept on my lap
But I was awake all the time

When the train stopped
The Doors were opened
There were no welcome signs
The SS men came with guns and dogs
SS-Totenkopfverbände greeted no one

When I saw Sonder- Commanders
I could read their eyes
They moved like living dead
Gave no word or smile

It was winter and I felt cold
I took a deep breath
My inner mind whispered
You have come to the land of death

When the Commandant came
We were separated
Some went to the labor camp
And the others to the gas chamber

They gased my parents
Along with my little sister
Their ashes were scattered
All over Auschwitz

Countless nights
I lived with the memory of my family
I worked all day long
But we were under fed

Famine and cold
Fear and beatings
Humiliations and torture
Every single day
We experienced death

There was no hope
There was no salvation
Only option left was
The electrified fence 

After many years
We heard rumors
The War is going to end
And the Red Army is moving towards Berlin

In the final days of the War
The Nazis were frantic
Joshua said
They might terminate us all

On the 27th January 1945
The Red Army came to Auschwitz
Many of us were walking skeletons

They gave us food
And said soon the War will be over 
Many became astonished
But my feelings were numbed

On the day of the liberation
Auschwitz  survivors were parted
Many went to their homes
But I had no place to go
Because my family was no more
With Joshua I moved to Santa Barbara

Many years after the war
Again I came to Auschwitz
Not as a prisoner this time
But as a witness

This is the place they eliminated my entire family
I recalled my parents and little sister
They went through the gas chimney 
Without telling me good bye 

I tightly held Joshua’s hand
When I saw the remnants of the gas chamber
I felt despair
I had no tears to cry

I could hear many voices in this place
Million and half 
Men women and children
Who were murdered by the Nazis
Then I clearly heard my little sister saying
Sara thank you for coming to see me

I closed my eyes
I wanted to be alone

Why did they do this to us?
Why Why ?

If I could speak to the whole world
I would say a few words
Please do not let it happen
Never again
Never again


by Dr Ruwan M Jayatunge 

Tuesday, June 19, 2018

මහා ගත්කරු ජී. බී.සේනානායක විශාදයෙන් (Depression) පෙලුනේද?

 

ප්‍රතිභාපූර්ණ ලේඛකයෙකු ලෙස ජී. බී.සේනානායක දක්වන ලද කුසලතාව තවමත් ඇගයීමකට ලක් නොවී ඇතැයි මා සිතමි. ඔහුගේ මේධා, චාරුමුඛවැනි නවකථා ද සාහිත්‍ය විග්‍රහය, සාහිත්‍ය සේසත් වැනි ශාස්ත්‍රීය ග්‍රන්ථ ද දුප්පතුන් නැති ලෝකය, පළිගැනීම වැනි කෙටි කථා සංග්‍රහයන් ද පෙන්වා දෙනුයේ අග්‍ර ගණ්‍යයේ ලේඛකයෙකුගේ ප්‍රතිභාවන්ය. ජී. බී.සේනානායක පවසන පරිදි ඔහුගේ රචනා වලින් හෙලි කරන්නේ චිත්ත තත්වයන්ය.

ඔහුගේ කෘතීන් වල ගැඹුරු හරයක් අන්තර්ගතය. ඔහු පෙන්වා දෙන පරිදි ඔහුගේ විධිමත් අධ්‍යාපනය නිම වූයේ හත් වැනි ශ්‍රේණියෙනි. ඉන් පසු ස්ව උත්සාහයෙන්ම ඔහු උපන්නේය. විශාල ප්‍රමාණයක් කෘති කියවා තමාගේ දියුණුවේ නිම් වළලු පුළුල් කර ගත් ඔහු බුද්ධිමතෙකු ලෙස අවිවාදයෙන්ම පිළිගැනෙන්නෙකි.

ජී. බී.සේනානායකයන්ගේ කෘතීන් වල ඔහු විසින් අත් විඳි මෙලන්කෝලියාව (Melancholia) දක්නට තිබේ. මේ ස්වභාවය ඔහු තම නිර්මාණයන්ට ද මුසු කල බව පැවසිය හැක. මෙලෙස තම නිර්මාණයන් තුලට තමන්ගේ ආවේදනිකයන් මුසු කල ලේඛකයන්, කවීන් විශාල ප්‍රමාණයක් සිටිති. සුප්‍රකට ජර්මානු කවි ගතේ තමන් අත්විඳි මෙලන්කෝලියා තත්වය සිය නිර්මාණයන්ට මුසු කලේය. එසේම ටෝල්ස්ටෝයි, නිකොලායි ගොගොල්, ඩිකන්ස්, එඩිගා ඇලන් ෆෝ වැන්නවුන් තමන්ගේ සෘණාත්මක චිත්තාවේගීය ප්‍රතික්‍රියා නිර්මාණයන් හරහා පෙන්වා දෙන ලදී.

මහා ගත්කරු ජී. බී.සේනානායකගේ කෘතීන් විමර්ශනය කරන විට ඔහු සාමාන්‍ය මෙලන්කෝලියාවෙන් හෝ ඊටත් එපිට වර්ධනය වූ විශාදයකින් පෙලුනේද යන්න පිළිබඳ සැක පහළ වෙයි.

විශාදය වූ කලී මානසික රෝග අතරින් බහුලවම දැකිය හැකි රෝගී තත්වයකි. ඇතැමි විට විශාදය මානසික රෝග අතර සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාවවශයෙන්ද හැඳින්වෙන්නේ එය එතරම්ම සුලභව දක්නට ලැබෙන නිසාය.

විශාදය හෙවත් (Depression) ඇති වීම සදහා ජානමය සාධක, ජීවත් වන පරිසරයේ බලපෑම, මුහුන දෙන ක්ලෙමථකාරී තත්වයන්, ප්‍රජානන හේතූන් යනාදී කරුණු ගනනාවක් පර්යේෂකයන් විසින් පෙන්වා දී ඇත. එම නිසා ජී. බී.සේනානායකයන් තුල තිබූ ආවේදනික තත්වය කුමන හේතුවක් නිසා හට ගත්තේද යන්න එක එල්ලයේම පැවසීම අපහසුය.

විශාදය නිරන්තරයෙන්ම මනෝ භාවයන් සමග බැදී පවතියි. විශාදයේ මධ්‍යගත ලක්ෂණය වනාහී මනෝ භාවයන්ගේ සහ චිත්තාවේගයන්ගේ අදුරුසහගත අවපාතයයි. බොහෝ විට මිනිසුන් අත් විදින විශාදය නිසා ඔවුන්ගේ ප්‍රජානනය හීන වීම, නිර්මාණශීලීතාව අඩාල වීම දක්නට ලැබෙතත් ඇතැම් පුද්ගලයන් තමන් පෙලෙන විශාදය නිර්මාණකරණය සඳහා උත්ප්‍රේරකයක් කර ගනිති. මේ සාධකය ජී. බී.සේනානායකගේ ස්වයං චරිතාපදානය, මම එදා සහ අද මෙන්ම ඔහුගේ අනෙකුත් කෘති ආශ්‍රයෙන්ද පැවසිය හැක. 

ගත්කරු ජී. බී.සේනානායක අතිශයින්ම සංවේදී පුද්ගලයෙකු විය. තම කෘති අරභයා කෙරුනු විචාරයන් බොහෝ විට ඔහු පෞද්ගලික පහර දීම් මට්ටමේ ලා සැලකීය. ඔහු වරෙක මෙලෙස පවසයි. “ලේඛකයන් බොහෝ කල් ජීවත් නොවිය යුතුය. ජීවත් වූවන්ගෙන් ඔවුනට වේදනා උපදවන අත්දැකීම් ලබන්නට සිදු වේ.” 

මේ හැර ඔහුට සතුරු වූ ලේඛක කල්ලි ජී. බී.සේනානායකට පහර දුන් බව නොරහසකි. මේ හේතුවෙන්ද ඔහු මානසිකව ඇද වැටුනි. මම එදා සහ අද කෘතියේ 60 වන පිටෙහි ඔහු මෙලෙස සඳහන් කරයි;

“මා සාහිත්‍යයෙන් දස්කම් පෑ තැනැත්තෙකු ලෙස මාගේ සාහිත්‍ය ජීවිතයේ මුල් කාලයේම ඊර්ෂියාකාර කල්ලිකාරයෝ මා නැති කරන්නට නොයෙකුත් උපක්‍රම යෙදූහ. මටත් මගෙන් ජීවත් වූ අම්මාටත් ඔවුහු කරදර ඇති කල නමුත් මා නැති කරන්නට අසමත් වූහ.”

ජී. බී.සේනානායක තුල ඇතැමි විට තමා පිළිබද හීන වූ චිත්‍රය සහ හීන වූ ආත්ම අභිමානය (Low self esteem) ආක්ෂෝහිත බව (Aggitation) ස්වයං අනුකම්පාව (Self pity) සහ ශුන්‍යවාදී අදහස් (Nihilistic ideas) දක්නට ලැබෙයි.

තමා මිනිසුන්ගේ සිත් නොගන්නා පෙනුමක් ඇති අයෙකු බව ඔහු තරයේ විශ්වාස කලේය. එක් ස්ථානයකදී ඔහු තමාව හැඳින්වනුයේ අගුටුමිටි පෙනුමකින් යුතු විරූපී පුද්ගලයෙකු ලෙසටය.

ස්වයං අනුකම්පාව නිසා ඔහු තමාගේ කෘති විවේචනය ඉදිරියේ අතිශයින්ම සැලුනේය. මා අන්ධව සහ කොරව සිටිය ද විචාරකයෝ මට පහර ගසති යන්න ඔහු ප්‍රකාශ කරන ලදී. එසේම ස්වයං හුදකලාභාවයකට (Alienation) ඔහු තමාව ලක් කොට සිටියේය. මම එදා සහ අද කෘතියේ 152 පිටුවේ ජී. බී.සේනානායක මෙසේ ලියයි. “මම ඔවුන්ගේ ආශ්‍රයෙන් ඈත්වීමි. මා පාරේ යන කල සිංහල ලේඛකයෙකු ඈත එනු දුටුවොත් පාරේ අනෙක් පැත්තට වී ගමන් කිරීමට මම පුරුදු වී සිටියෙමි.”

ස්වයං වරදකාරී ගැටලු ජී. බී.සේනානායක එලිපිට පවසයි. තමාගේ මව රෝගාතූර වූ අවස්ථාවේ ඈ මිය ගියේ නම් හොඳය යන අදහස නිසා ඔහු තුල පසුතැවිල්ලක් ඇති විය. එම සිතුවිල්ල ඔහු සම කරන්නේ ටෝල්ස්ටෝයිගේ යුද්ධය හා සාමය නවකථාවේ තම මහලු පියාවූ බල්කෝන්ස්කි කුමරු මිය ගියේ නම් යෙහෙකි යන හැගීම නිසා පශ්චාත්තාපයට පත්වූ මරියා බල්කෝන්ස්කියා කුමරියගේ හැඟීම් වලටය. 

ඔහු තමා හා ඇමරිකානු ලේඛක එඩ්ගා ඇලන් ෆෝ අතර සමානතාවයන් දකියි. එසේම ඔහු එඩ්ගා ඇලන් ගේ කෙටි කථා ශෛලිය අනුගමනය කල බව මාටින් වික්‍රමසිංහ පවසා ඇත. එඩ්ගා ඇලන් ෆෝ ද තමා අත්විඳි විශාදය නිසා කායිකව මෙන්ම මානසිකව පීඩා විඳි ලේඛකයෙකි. 

ජී. බී.සේනානායක කුඩා කාලයේ තමන්ට නිතරම ඇතිවූ හිසරදය සරස්වතී ආවේශයක් ලෙස හෝ තමන්ව ලියන්නට පොළඹවන බලවේගයක් ලෙසට සැලකීය. සත්‍ය වශයෙන්ම ඔහු මේ අත්විදින ලද්දේ මනෝ කායික (Psycho – Somatic) රෝගී තත්වයක් දැයි සැකයක් මතුවේ. ළමා කාලයේ අත්විදින මානසික පීඩනයන් බොහෝ විට මනෝ කායික රෝග ඇති කරන බව ළමා රෝග විශේෂඥයන් පෙන්වා දෙති. ආත්ම ඝාතනය හෝ ජීවිතාශාවෙන් තොර වීම බොහෝ විට විශාදය සමග බැඳී පවතියි. ජී. බී.සේනානායක තුල ද මෙවැනි ආත්මහරණයේ සේයාවල් දක්නට තිබුනි. එසේම ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන් දෙදෙනෙකු (පියා සහ වැඩිමල් සොහොයුරා) දිවි තොර කර ගත් බව ඔහු පවසයි. එසේම ජී. බී.සේනානායක ද ඇතැමි විට ජීවිතය කෙරෙහි උකටලී බවක් පෙන්වන ලදී. පහත දැක්වෙන්නේ ඔහු විසින් රචනා කරන ලද කවියකි. එහි කවියා තුල තිබූ මරනීය ආශයේ ( Death Instinct) සක්‍රීයතාව පෙනී යයි.

නයා 

නයෙකු නැගුනොත් මගේ ඇඳට
තුරුළු කර ගනිමි මම ඌ
සපන්න මිතුර මා
කරුණාවෙන්
යවන්න මා එහා ලෝකෙටයි කියා


මේ හැර ජී. බී.සේනානායකයන්ගේ ආත්ම ඝාතක සංකල්ප ඇතැමි විට ඔහුගේ කෘති වල එන චරිත හරහා ද නිරූපනය කරයි.

මනෝ විශේෂඥ ආරෝන් බෙක් විශාදය පිළිබදව තමාගේ ප්‍රජානන න්‍යාය මගින් ස්වයං අවතක්සේරුව, සෘණාත්මක දැක්ම මෙන්ම අර්ථකථනය සහ අනාගතය පිළිබදව අශුභවාදී දැක්ම හේතු වන බව පවසයි. ආරෝන් බෙක්ගේ පෙන්වා දීම් තුලින් සහ විශාදය පිළිබද බෙක්ගේ නිර්නායකයන්ට (Beck’s Scale)- අනුව මහා ගත් කරු ජී. බී.සේනානායක තුල විශාදයේ ලක්ෂන තිබූ බව කිව හැකිය. එසේම කෙලර් සහ ෂැෆීරෝ විසින් විශාදයට පත්වූ පුද්ගලයන් තුල මරනීය සාධකයන් ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලිය පැහැදිලිවම පෙන්වා දෙන ලදී. මෙම පැහැදිලි කිරීම් අනුසාරයෙන් ජී. බී.සේනානායකයන්ගේ ජීවිතයේ අවසාන කාලයේ තිබූ මරනීය ආශයේ ප්‍රබලතාව පෙන්වා දිය හැක. එහෙත් ඔහු දිවි නසා ගැනීමට යොමු නොවීය.


අද්විතීය ගත්කරු ජී. බී.සේනානායක විශාදයෙන් පෙලුනේද යන්න තුළ සායනික මෙන්ම සාහිත්‍යමය වශයෙන්ද කාලීන බවක් තිබේ. ඒ මන්ද යත් ඔහුගේ නිර්මාණ තුළ මෙම විශාදයේ සේයාවන් ඇති නිසාවෙනි. එහෙත් එම නිසා ඔහුගේ නිර්මාණ වටිනාකමින් අඩු නොවේ. ඔහුගේ නිර්මාණ මිණි කැට වැනිය. එකී නිර්මාණ වල සාහිත්‍යමය මෙන්ම දාර්ශනික ගැඹුරක් තිබේ. චිත්ත තත්වයන් අරභයා ඔහු විසින් කරන ලද විවරණයන් සලකා බැලීමේදී ජී. බී.සේනානායක යනු ලාංකික දොස්තොයෙව්ස්කි ද යැයි සිතේ.


වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග​

Monday, June 18, 2018

Rhythm of Life




Rhythm of Life (Poetry)  
by Dr Ruwan M Jayatunge  
Published by Godage International Publishers   


Foreword    


Dr Ruwan M Jayatunge has written many books. I have read one, wish I had read more. ‘71 Karella’ was class. Obviously he had done a great service to history in Sri Lanka by placing on record all those who stood up to change the tide in the ‘71 uprising. They deserved their stories to be archived in print. Three cheers to Ruwan for writing the truth.  Now he is onto poetry. ‘Rhythm of Life’ is simple. It has loneliness, love and people, all expressed in words that do not chase Whitman or Emily Dickinson. Nor is Ruwan a Rod McKuen. He is just Ruwan, medicine man, writer and a searcher for truth in a world of abstract values. I have never met him, know him only by his words. That is enough if one cares to read deep.  ‘Fiddler’ was great, ‘Monika Bay’ I love, ‘The Alien’ and ‘Street Walker’ tug at heart strings. Many poems are on a romantic platform; is he writing poetry or his own story? How would I know?  Ali Bumaye takes us to Kinshasa, Woody Allen fights Marciano and Stallone runs in Philadelphia. All this intermix with Lennon, Andy Gibb and the Gambler Rogers. This is poetry for melancholy moods to see some light. Maybe in some philosophical ways to understand life.  

Capt Elmo Jayawardena

Saturday, June 16, 2018

ඉරිසියාව මත මරා දැමූ වෛද්‍ය සිසුවා


1993 වසරේදී කටුගස්තොට ප්‍රදේශයේ සිසුවෙකු උසස් පෙළ සමත්වී වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යාමට සුදුසුකම් ලැබුවේය​. එහෙත් ඔහුට සහ ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට එම සතුට විඳ ගැනීමට වරම් නොවීය​. මෙම සිසුවා වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යාමට සුදුසුකම් ලැබූ නිසා ඉරිසියාවෙන් පෙළුණු අසල්වැසියන් මෙම සිසුවා ඝාතනය කොට මළ සිරුර ලිඳට දැමූහ​. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ මෙය දිවි නසා ගැනීමක් කියා පෙන්වීමටය​. 

මෙම සිසුවාගේ පියා රියැදුරෙකු විය​. ඔහු අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ඉතා අසීරුවෙනි. එහෙත් සියළු බාධක මැඞ ඔහු උසස් පෙළ සමත් විය​. පවුලේ සාමාජිකයෝ ඔහු කෙරෙහි මහත් බලාපොරොත්තු තබාගෙන සිටියහ​. එහෙත් ඔවුන් වෙත මහා විපත්තියක් එලැඹෙන බව කිසිවෙකු දැන සිටියේ නැත​. 
ඔහුව ඝාතනය කරන ලද පුද්ගලයන් පිටස්තරයන් නොවීය. ​ඔවුන් සහ මෙම සිසුවා අතර ඥාතී සබඳතාවන්ද තිබුනේය​. එහෙත් ග්‍රාමීය පළාත් වල තිබෙනෙ ඉරිසියාව සහ කුහක කම් ඉතා බලවත්‍ ය​. මෙකී සිසුවා සරසවියට ගොස් වෛද්‍යවරයෙකු වී පැමිනීම ඔවුනට දරා ගත නොහැකි වූහ​. මේ නිසා ඔවුන් කුමන්ත්‍රණය කොට ඔහුව මරා දමන ලදි.  මුලින්ම මෙම මරණය සිය දිවි නසා ගැනීමක් ලෙස තීන්දු වී දේහය භූමිදානය කරන ලදි. එහෙත් සැක මතු වීම නිසා අධිකරණ නියෝගයක් මගින් දේහය ගොඩ ගෙන වැඩිදුර පරීක්‍ෂණ සඳහා කොලඹ ෆ්‍රැන්සිස් පාරේ වෛද්‍ය අධිකරණ අංශයට ගෙන එන ලදි. 

මෙම ඝාතනය සිදු වූ කාලයේ මා සිටියේ අධිකරණ විශේෂඥ වෛද්‍ය ලලන්ත ද අල්විස් මහතා යටතේ අධිකරණ වෛද්‍ය විද්‍යාව පිලිබඳව පුහුණුවක් ලබමිනි. මෙම සිසුවාගේ දේහය ගෙන එන ලද්දේ මිනී පෙට්ටිය සමගය​. එය පොලිතීන් වලින් ඔතා තිබුනේය​. පොලිතීන් වලින් ඔතන ලද පස් තැවරී තිබූ මිනී පෙට්ටිය කම්කරුවන් විසින්  විවෘත කරන ලදි. එම අවස්ථාවේදී මමද එතැන සිටියෙමි. මුලින්ම වෛද්‍ය ලලන්ත ද අල්විස් මහතා මෘත ශරීරය බාහිරින් නිරීක්‍ෂණය කරන ලදි.  සිසුවාට අන්දවා තිබුනේ දුඹුරු පැහැති කෝට් එකකි. ඔහුගේ සුදු කමිසය අත්වැසුම් සහ දෙපා වලට දමා තිබූ සුදු මේස් මාගේ අවධානයට යොමු විය​. මෘත ශරීරයේ දකුණු පස කම්මුලේ සුදු පැහැති දිලීර  විශේෂයක් බැඳී තිබුණි. දේහය පොළව යට තිබූ නිසා මෘත ශරීරයේ දිලීර  බැඳෙන්නට ඇත​. දේහය ගොඩ ගන්නා ලද්දේ මිහිදන් කොට සති හයක් හෝ අටක් ගතවූ පසුව වූවද මිනිය කුණුවී තිබුනේ නැත​. එම්බාම් කිරීමේදී යෙදූ ෆෝමලීන් නිසා දේහය ආරක්‍ෂා වන්නට ඇත​. 

වෛද්‍ය ලලන්ත ද අල්විස් මහතා පිටත රැඳී සිටි සිසුවාගේ ඥාතීන් දෙදෙනෙකුට එන්නට කියා පණිවිඩයක් යැවීය​. මුලින්ම ඥාතීන් විසින් වෛද්‍ය අධිකරණ අංශයට ගෙන එන ලද 
දේහය හඳුනා ගත යුතුය​. සිසුවාගේ මාමා කෙනෙකු සහ තවත් පුද්ගලයෙකු පැමිණ දේහය හඳුනා ගන්නා ලදි. මළ සිරුර දැක ඔවුන් හඞා වැළපේ කියා මා සිතුවද ඔවුන් කිසිදු චිත්තාවේගී ප්‍රතික්‍රියාවකින් තොරව මළ සිරුර දෙස මොහොතක් බලාගෙන සිට එය තම ඥාතියාගේ බව තහවුරු කළහ​. ඉන්පසු කම්කරුවෙකු විසින් ඔවුන් දෙදෙනාව මිනී කාමරයෙන් පිටතට ගෙන යන ලදි. ඔවුන් නික්ම යාමෙන් පසුව වෛද්‍ය අල්විස් දේහය මිනී පෙට්ටියෙන් ඉවතට ගෙන වෝභාර පරීක්‍ෂණය ආරම්භ කලේය. 

මෙම සිසුවා ගැන මතක් වන විට මට තවමත් සංවේගයක් දැනේ. මෙම විපත සිදු නොවූයේ නම් මේ වන විට වෛද්‍යවරයෙකු වී ඔහු රෝහලක සේවය කරනවා විය යුතුය​. එසේම ආර්ථික වශයෙන් තම පවුලට උපකාර කරනු නියතය​. එහෙත් සියළු සිහිනයන් බොඳ විය​. ඉරිසියාව පෙරදැරි කරගත් කුහකයින් විසින් ඔහුගේ තරුණ ජීවිතය සොරා ගන්නා ලදි. සිසුවා මරා දමා ඔහුගේ අනාගතය විනාශ කිරීමෙන් ඔවුන් තාවකාලික සතුටක් ලබන්නට ඇත​. නීතිය ඔවුනට එදිරිව ක්‍රියාත්මක වූවාද කියා මම නොදනිමි. එහෙත් අනිවාර්‍යෙන් ස්වභාව ධර්මයේ නීතිය ඔවුන් මත පතිත වන්නට ඇත​. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Find Us On Facebook