Tuesday, March 28, 2017

දේශීය උපාධිධාරී වෛද්‍යවරු සහ විදේශීය උපාධිධාරී වෛද්‍යවරු

  
ඇතැම් දේශීය වෛද්‍ය පීඨ වල උගත් වෛද්‍යවරු සෝවියට් දේශයේ වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය ලැබූ අප කෙරෙහි සමහරක් විට අගතියකින් යුතුව ක්‍රියා කල බව  වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ සේවය කල කාලයේදී මට පෙනී ගියේය​. කිසිදු හේතුවකින් තොරව අප කෙරෙහි ද්වේෂයකින් සහ අගතියකින් මෙම පිරිස් කටයුතු කරන්නේ මන්ද කියා සොයා බැලීමට මම උත්සුක වූයෙමි. එම නිසා මෙවැනි කොටස් ගැන මම අධ්‍යනය කලෙමි. මට තේරුම් ගිය පරිදි   නොදැනුවත්කම (ignorance) , ඉරිසියාව,  හීනමානය වැනි සාධක මේ සඳහා හේතුකාරකයන් වන බව පසුව  පෙනී ගියේය​. 

හොඳ පවුල් පසුබිමකින් පැමිණි,  නගර බද පාසල් වලින් අධ්‍යාපනය ලැබූ , ලෝකයේ වෙනත් රටවල් වල තරුණ කාලයේ සංචාරය කොට තිබූ  දේශීය වෛද්‍ය පීඨ වල උගත් වෛද්‍යවරු මෙම දේශීය / විදේශීය විශමතා නොසලකා ක්‍රියා කල බව  මම නිරීක්‍ෂණය කලෙමි. ඔවුන් අප සමග ඉතා සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කලෝය​. අප එකට රෝගී සත්කාරයේ යෙදුනෙමු. එකට දැණුම බෙදා ගත්තෙමු. එකට චාරිකා වලට සහභාගී වූයෙමු. එහෙත් අපට නිබඳවම ගැරහූ කැපිලි දැමූ වෛද්‍යවරු ගැන සොයා බැලීමේදී ඔවුන් තුල මෙම  සාධක (පවුල් පසුබිම / උසස් පාසලක අධ්‍යනය කොට තිබීම ) නොතිබූ බව මට නිරීක්‍ෂණය විය. 

ධනවත් පවුල් වලින් ඇවිත්  ප්‍රධාන පෙලේ පාසල් වල එක වසරේ සිට ඉගෙනුම ලබා පසුකාලීනව වෛද්‍යවරු වූ පුද්ගලයන්  හොඳ යහපත් මිනිසුන් බවත් දුගී පවුල් වලින් ඇවිත් ග්‍රාමීය පාසල් වල ඉගෙනුම ලබා පසුකාලීනව වෛද්‍යවරු වූ පුද්ගලයන් නරක මිනිසුන් බවත් මම නොකියමි. එම නිසා මෙය වරදවා වටහා නොගන්න​. ධනවත් දුප්පත් භේධයක් ගැන නොවේ. ආකල්ප පිලිබඳ විමසුමකි. මම කතා කරන්නේ මා ලැබූ අත්දැකීම් මතය​. 

දුගී පවුල් වලින් ඇවිත් ග්‍රාමීය පාසල් වල ඉගෙනුම ලබා පසුකාලීනව බෝසත් වෛද්‍යවරු ලෙස රෝගී සත්කාරයේ යෙදුනු උතුම් මිනිසුන් මම දුටුවෙමි. ඔවුන් උදාර මිනිසුන් වෙති. මනුෂ්‍යත්වයට ගරු කල එවැනි වෛද්‍යවරු මගේ ලෝකයේ වීරයෝය​. 

නමුත් පන්ති අතික්‍රමණය නිසා අනන්‍යතා අර්බුද වලට ලක්වීම හේතුවෙන් විදේශීය වෛද්‍ය උපාධිධාරීන් තම පරම හතුරන් කියා සැලකූ යම් පිරිසක් පිලිබඳව මම අධ්‍යනය කලෙමි. ඔවුන් ගෙන්  සියයට අනූ නමයක්ම පැමිනියේ දුප්පත් පවුල් වලිනි. එසේම ග්‍රාමීය පසුගාමීත්වය මොවුන් තුල බහුලව තිබුනි. මෙම කොටස් අධ්‍යාපනය ලබා තිබුනේ ග්‍රාමීය පාසල් වලය​. සමහරු සාමාන්‍ය පෙළ සහ උසස් පෙළ සඳහා නාගරික පාසල් වෙත ආවද  මොවුන්ට එම පාසල් වලදී නියමිත අනන්‍යතාව නොලැබී යන්නට ඇත​. එම නිසා මනසින් ඔවුන් ජීවත් වූයේ ගමේ පාසලේය​. 

මෙම පිරිස් මුදල් උපයා ගැනීම සඳහා ඉතා පහත් ක්‍රියා වල යෙදුනෝය​. වෛද්‍ය ආචාර ධර්ම බෙහෙවින් කඩ කලහ​. මුදල් වෙනුවෙන් ඕනෑම පාවා දීමක් කලහ​.  මුල් කාලයේදී මහා සමාජවාදීන් ලෙස පෙනී සිටි මොවුන් මුදල් උපයා ගැනීමෙන් පසුව  ඉතා නරක ධනපතියන් වූහ​. ප්‍රයිවෙට් ප්‍රරැක්ටිස් නිසා සෙවණගල ප්‍රාදේශීය රෝහලේ ප්‍රධාන වෛද්‍ය නිලධාරී ගේ නිවසේ වතුර ටැංකියට රෝහල් කම්කරුවෙකුගේ මාර්ගයෙන් වස මුසු කළ වර්ගයේ වෛද්‍යවරු වූයේ මෙවැනි චරිතය​.  

රෝහල් කම්කරුවන් සමග එකට මත් පැන් පානය කොට තම ප්‍රතිවාදී වෛද්‍යවරුන්ට එරෙහිව රෝහල් කම්කරුවන් උසි ගැන්වූ මෙම කැටගරියට අයත් වූ දොස්තරලා මම දුටුවෙමි. එක් වෛද්‍යවරයෙකුගේ පියා සරම් ඇඳි වඩුවෙකි. ඔහු බාහිර රෝගී අංශයේදී සරම් අඳින දුප්පත් මිනිසුන්ට ගරුත්වයකින් තොරව කතා කලේය​.  ඔහු එවැනි රෝගීන්ට කතා කලේ අයිසේ , තමුසේ කියාය​. සමහර විට මෙම රෝගියා තුලින් අවිඥාණිකව තම පියා ඔහු දුටුවා විය හැකිය​. එහෙත් පියා වෛද්‍යවරයෙකු වූ කොලඹ රාජකීය  විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ කොලඹ වෛද්‍ය පීඨයේ වෛද්‍යවරයෙකු මෙවැනි දුප්පත් රෝගීන් ඇමතූවේ ඉතා කරුණාවන්ත ස්වරයෙනි.මම මෙම වෛද්‍යවරු දෙදෙනාගේ හැසිරීම සංසන්දනය කලෙමි. 

මුල් කාලයේදී අපට මෙම කැපිලි කෙටිලි පිලිබඳව තේරුමක් නොවීය​. සමහර විශේෂඥ වෛද්‍යවරු වාට්ටු වලදී ඔවුන් සංචාරයේ යෙදුනු එංගලන්තය​, ජර්මනිය , ඉතාලිය​, ග්‍රීසිය බෙල්ජියම වැනි රට වල විස්තර කියද්දී කට පොපියන නිසා අපද මේ රට වල අප ගිය විස්තර කීවෙමු. එවිට කිසිදු රටකට පය තබා නොතිබූ මෙම  පසුගාමී වෛද්‍යවරුන් ගේ ඇස් ඉරිසියාවෙන් මෙන්ම තරහෙන් ද දිලිසුනු අයුරු මගේ මතකයට නැගේ. 

වරක් උතුරු කොලඹ මහ රෝහලේදී  නාරි හා ප්‍රසව විශේෂඥ වෛද්‍ය අජිත විජේසුන්දර මහතා මා සමග ස්කොට්ලන්තයේ කඳුකරයන් ගැන , බෙල්ජියමේ උස්ටින්ඩේ නගරය ගැන ශල්‍යකර්මයක් කරන අතරතුර කතා කලේය​. මමද උස්ටින්ඩේ නගරයේ ඔහුද ගොස් තිබුනු එක් අවන්හලක් ගැන කීවෙමි. අපගේ දෙබස ඇදී යන විට එක් පසුගාමී වෛද්‍යවරයෙකු අප දෙස හාස්‍ය මුසු බැල්මකින් බලා සිටියේය​. ඔහු පසුව මගේ බොසියට මම රෝගියා ගැන අවධානය යොමු නොකොට වෛද්‍ය අජිත විජේසුන්දරව කතාවට අල්ලා ගෙන සිටි බවට කේලමක් කියා තිබුණි. ඔහු කියූ කේලම නිසා ඒ කාලයේ මම ඔහු සමග උරණ වූවද අද දිනයේ මම සිතන්නේ ලිං මැඩියෙකු වීම නිසා තමා ගැන ඇතිවූ ආත්ම අනුකම්පාව හා මා කෙරෙහි ඇති වූ ඉරිසියාව නිසා ඔහු මෙම කේලම කියූ බවයි.  පසු කාලයක ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට ඔහුට මාස කීපයකට ඕස්ට්‍රේලියාවට යාමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලැබුනි. විදේශ සංචාරයෙන් පසු ඔහු  කුඩුකේඩුකම් අඩු කොට වඩාත් ධනාත්මක පුද්ගලයෙකු වූ අයුරු මම දුටුවෙමි. 

වරක් මීගමුව රෝහලේදී කොලඹ , යාපනය , පේරාදෙනිය වෛද්‍ය පීඨ වල වෛද්‍යවරු සමග විදේශීය වල ඉගෙනුම ලැබූ වෛද්‍යවරු අළුත් අවුරුදු පාටියක්  සංවිධානය කලෝය​. උත්සවය දිනයේදී දේශීය වෛද්‍ය පීඨ වල ඉගෙන ගත් වෛද්‍යවරු දෙදෙනෙකු එම පාටිය වර්ජනය කළහ​. හේතුව විදේශීය වෛද්‍ය උපාධිධාරී වෛද්‍යවරුද මෙම පාටියට සහභාගී වීමය​. මොවුන් දෙදෙනා අඩු ආර්ථික ස්ථර වලින් පැමිනි ඉතා පිටිසර පලාත් වලින් පැමිනි දෙදෙනෙකි. දිස්ත්‍රික් කෝටාව මත ඔවුන්ට දේශීය වෛද්‍ය පීඨයකට යාමට හැකි විය​. එහෙත් පාටියට පැමිනි සියළු විදේශීය වෛද්‍ය උපාධිධාරී වෛද්‍යවරු මොවුන් දෙදෙනාට වඩා උසස් පෙළ ප්‍රතිඑල ලබාගෙන තිබීම විශේෂත්වයක් විය​. පසුව මොවුන් උත්සවය වර්ජනය කරන ලද්දේ විදේශීය වෛද්‍ය උපාධිධාරීන් නිතරම ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කිරීම නිසා බව කියා තිබුනේය​. විශ්ව විද්‍යාල තුලදී ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කිරීම පමණක් නොව සපත්තු දැමීම , කලිසම් ඇඳීම තහනම් කරන්නේ මෙවැනි කොටස් වෙති. 

සුද්දාගේ කාලයේ හමුදාවට නිලධාරීන් ලෙස බඳවා ගත්තේ ප්ලැටූන් එකට මාසයක් කන්නට දිය හැකි වැදගත් සමාජ ආර්ථික පසුබිමක් තිබූ පුද්ගලයෝය​. මෙය යටත් විජිත මානසිකත්වය බව කියා පසුකාලීනව හරක් හොරුද නිලධාරීන් ලෙස හමුදාවට බඳවගත්හ​.  වෛද්‍ය බළකායට  වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස බැඳුනු මෙවැනි පුද්ගලයෙක් හමුදාවේ ගොඩනැගිලි උපාංග සොරකම් කොට චාජ් එකේද ගියේය​. එහෙත් කාන්තා සෙබලියන් ලිංගික අල්ලස් ලෙස දීම මගින් ඔහු බේරුනා පමණක් නොව  ඊලඟ උසස්වීමද ලබා ගත්තේය​. මොහු තුලද යුද හමුදාවේ  සේවය කල ෆොරින් ග්‍රැජුවේට්ලා කෙරෙහි අසාත්මිකතා තිබුනේය​. ඊට ඔහුගේ සම්භවයද හේතු කාරක වූ බව මට සිතේ.   

වෛද්‍ය වෘත්තිය යනු රැකියාවක් පමණක් නොවේ. එය දැණුම , ආකල්ප , ආචාර ධර්ම මනා සේ සමබරතාවයෙන් පවත්වාගෙන යා යුතු වෘත්තියකි. එම නිසා වෛද්‍යවරු පුහුණු කිරීමේදී මෙම කරුණු කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම වැදගත් වේ. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Monday, March 27, 2017

මේඩ් ඉන් එංගලන්ත අපරාදේ කෑලි දෙකයි

 


"මේඩ් ඉන් එංගලන්ත අපරාදේ  කෑලි දෙකයි "  යන වචන  සෙට් එක තිබුනේ කන්දේ ගෙදර ටෙලි නාට්‍යයයේය​. පුතා ගේ අළුත ගෙනා මනමාලිය අතින් කෝප්පයක් හදිසියේ බිඳී යන අතර කන්දේ ගෙදර හාමිනේ හෙවත් නැන්දම්මා ඔළුවේ අත ගහගෙන " මේඩ් ඉන් එංගලන්ත අපරාදේ   කෑලි දෙකයි " කියමින් විස්සෝප වෙන්නීය​. 

වරක් හලාවත රෝහලේදී රෝගීන් ගේ ඔක්සිජන් ප්‍රමාණය සහ නාඩි ගනනය කරන ඇඟිල්ලට මුදුවක් ලෙස පලඳවන පල්ස් ඔක්සි මීටරය බිම වැටී කැඩී ගියේය​. මෙය දුටු දීපා මිස් ඔළුවේ අත ගසා ගත්තේ ශල්‍යාගාරයේ හෙදි සොහොයුරියගෙන් ඒකාන්ත වශයෙන් ඇය බැණුම් අසන නිසාය​. දීපා මිස් ඉතා දුකෙන් පල්ස් ඔක්සි මීටරයේ කෑලි ඇහිඳින විට මම ඇයට කිට්ටු වී " මේඩ් ඉන් එංගලන්ත අපරාදේ   කෑලි දෙකයි " කියා කීවෙමි. 

" මේඩ් ඉන් එංගලන්තද ඇමරිකාද මම දන්නේ නෑ ඩොක්ටර් දැන් මට සිස්ටගෙන් විසුමක් වෙන්නේ නෑ. දැන් මාව අල්ල ගෙන මරාගෙන කයි " කියා දීපා ශෝකී හඞකින් කීවාය​. 

මම පල්ස් ඔක්සි මීටරයේ කෑලි අතට ගත්තෙමි. මෙය දැන් කොලඹ ඒජන්තයන් වෙත යවා අළුත් වැඩියා කර ගත යුතුය​. එයට ලිපි ලියා අනුමැතිය ගෙන කොලඹ යවා යළි ගෙන්වා ගන්නා විට මාස තුනක් වත් ගතවේ. එතෙක් ශල්‍යාගාරයේ නිර්වින්දනය කරන රෝගීන්ව නිරීක්‍ෂණය කිරීමට පල්ස් ඔක්සි මීටරයක් නැත​. ඊටත් වඩා හෙට හෙද සොහොයුරිය ආ විට දීපා හෙදියට බැණුම් කප්පරකි. 

මම මොහොතක් කල්පනා කලෙමි. ශල්‍යාගාරයේ විදුලි උපකරණ අළුත් වැඩියාව දන්නා ඇටෙන්ඩන්වරයෙකු සිටියි.  ඔහු වරක් මගේ කැඩුනු රේඩියෝවක් හදා දුන්නේය​. එසේම හොඳ අත් ගුණයක් ඔහුට තිබේ. මම මෙම ඇටෙන්ඩන්වරයාට කතා කොට  පල්ස් ඔක්සි මීටරයේ කෑලි ඔහුගේ අතට දුන්නෙමි. ඔහු තම ගමන් මල්ල ඇර ඉස්කුරුප්පු වගයක් ගත්තේය​. 

පැය භාගයක් පමණ ඔහු පල්ස් ඔක්සි මීටරය සමග පොර බැදුවේය​. යම් ලෙසකින් මෙය තවත් කැඩුනොත් වගකීම දැන් මගේ උරමතය​. මටද සිස්ටර් ගෙන් දෙහි ගෝනියක් ලැබෙනු ඇත​. මමද නොසන්සුන් වූයෙමි. 

ඇටෙන්ඩන්වරයා පල්ස් ඔක්සි මීටරයේ කැඩුනු කෑලි සූක්‍ෂම ලෙස මල්ටි බොන්ඩ් වලින් අලවා එහි වයර් නියමිත පරිදි සවි කොට " සර් දැන් ගහන්න බලන්න කියා ඔහු පල්ස් ඔක්සි මීටරය මගේ අතට දුන්නේය​. මම එය නියමිත පරිදි සවි කොට රෝගියෙකු ගේ මැද ඇඟිල්ලට පැළඳුවෙමි. එය බබා සේ වැඩකරයි. 
කැඩී ගිය බවක් පෙනෙන්නේද නැත​. 

මෙම ඇටෙන්ඩන් වැඩකාරයෙකි. මෙවැනි නිල නොවන දක්‍ෂයන් ගෙන් රෝහලේ කැඩී බිඳී තිබෙන උපකරණ ඒජන්ත බහිරවයන්ට මුදල් ගිලීමට නොදී අළුත් වැඩියා කර ගත හැකිය​. එහෙත් ඊට අන්තර්  දෘෂ්ටිය බොහෝ ආයතන ප්‍රධානීන්ට නැත​. 

පල්ස් ඔක්සි මීටරය නියමිත පරිදි වැඩ කරන නිසා දීපා සැනසුම් සුසුම් හෙළුවාය​. " අම්මේ යන්තම් ඇති " ඇය මටත් ඇටෙන්ඩන්වරයාටත් ස්තූති කලාය​. 

තවත් වසර කීපයක් රෝහලේ සේවය කල මෙම ඇටෙන්ඩන්වරයා තම හැකියාවන් වලට ලංකාවේ  යෝග්‍යාවස්ථාවන් අඩු   නිසාදෝ ඉතාලිය බලා යන ට්‍රෝලරයක නැග ඉතාලි ගියේය​. දැන් ඔහු ඉතාලියේ ජීවත් වන බවත් හොඳ රැකියාවක් කරන බවත් පසුව මට දැන ගැනීමට ලැබුනි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Sunday, March 26, 2017

එම්. ජී. නන්දිසිරි ගමගේ සහ 71 කැරැල්ල අත්දැකීම්



අතීත කැරලිකරුවන් සොයා ගිය ගමනේදි මට තවත් සුවිශේෂ පුද්ගලයෙකු මුණ ගැසුනි. ඔහු නමින් එම්. ජී. නන්දිසිරි ගමගේ හෙවත් පේරාදේණිය නන්දේයි. නන්දසිරි ගමගේ 1969 දී එම්.අයි.එෆ්. 5 භූමි භාගයේ විශේෂ ඒකකයට අයත් මෝටර් රථවල අංක ලියා ගනිමින් සිටියදී එම්.අයි.එෆ්. 5 විසින් ඔහු අත් අඩංගුවට ගන්න ලදි. දැනට ශි‍්‍ර ලංකාවේ කාන්තාවන්ගේ සංවර්ධන සේවා සමූපකාර සමිතියේ සාමාන්‍යධිකාරි වන නන්දසිරි ගමගේ මහතා අතීත මතකයන් ගැන කලේ මෙලෙසයි.


 ‘මම විජේවීරගේ දේශපාලන ව්‍යාපරයට ඇදී ආවේ 1967 අග භාගයේදි. එතකොට මම පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ පළමු වසරේ අධ්‍යන සිසුවෙක්. මම හැදෑරුවේ සිංහල, ඉතිහාසය ආර්ථික විද්‍යාව යන විෂයන්. මම ශ‍්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මොස්කව් පිලේ කලක් හිටියා. මට විජේවිරව හඳුන්වලා දුන්නේ කේ . සමරජීව හෙවත් බොගා සමරේ. මීට කලින් විජේවීරව ඉඩම් සංවර්ධන වෘත්තිය සමිතියේ දී හමුවෙලා තිබුනත් හොදින් කථා බස් කිරීමේ අවස්ථාව ලැබුනේ එදා. විජේවීර සමඟ කතා බස් කලාම මට ගොඩාක් පැහැදීමක් ඇති උනා. මට ඇතිවුණා අපේ විමුක්තිදායකයා හමු උනා වගේ හැඟීමක්.

මම එකඟ උනා පන්ති වලට සහභාගී වීමට. මම මහරගම තිබ්බ දේශපාලන පන්තියකට සහභාගී උනා. විජේවීර, පේ‍්‍රමපාල, තමයි පන්ති කලේ. නිමල් මහරගේ සුසිල් වික‍්‍රමත් වරින් වර ආවා. පන්තියට සහභාගි වූ රුවන් පතිරණ පන්තිය වෙලාවේ කක්කුස්සියේ සිගරට් බීලා අසු උනා මතකයි.

1968 විතර විජේවීර අපට තව පන්තියක් කලා පේරාදෙණිය උද්භිද උද්‍යානයේ ගඟ කිට්ටුව ලොකු ගහක් යට. පිරිස 20 විතර ඉන්න ඇති. ගම සිරා, බොගා සමරේ, පොඩි දිසා. ලොකු දිසා, බෝල සමරේ, එහෙමත් මේ පන්තියට සහභාගී උනා. මෙහෙම වැඩ කරගෙන යනකොට මට හිතුනා පූර්ණකාලිනයෙකු වෙන්න. මම විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය අත ඇරලා පූර්ණකාලිනයෙකු බවට පත් උනා. ඒ කාලයේ බොහෝ පිරිස් විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය අතහැරලා ව්‍යාපාරයේ පූර්නකාලිනයෝ බවට පත් වෙලා හිටියේ.

මමත් පන්ති පැවැත්තුවා වාරියපොල එහෙම. ඒකට වාරියපොල කරු ආවා. කරවනැල්ලේ විජේවීර සමග දවස් 2 පන්තියක් කළා. මේ පන්තියට පිරිස එකතු කලේ ඥානතිලක. විජේවීර බොහොම නිදිමරලා හිටියේ. පන්තිය කරගෙන යනකොට නින්ද ගියා. අඩ නින්දේ වුවත් පන්තිය විජේවීර කලා. විජේවීර මට ගොඩාක් සමීප උනා. මේ කාලේ විජේවීර යසෝමා සමග පේ‍්‍රම සබඳතාවක් ඇති කර ගන්න හදනවා. කොටා පාරේ පාක් එකේ බංකුවක මාත් එක්ක වාඩි වෙලා විජේවීර මෙ ගැන මාත් එක්ක කථා කරලා තියනවා.

දවසක් ඞී. ඒ. ගුණසේකරලාගේ ගෙදර රැස්වීමක් තිබ්බා ඒකට විජේවීර ආවා. විජේවීර ඉබි මස් කන්න කැමතියි කියලා උයන්න ඉබ්බෙක් බාල්දියක දාලා තිබුනා. දවල් වෙන කොට නිමල් මහරගේ මාව කුස්සියට අරගෙන ගියා. මට කිව්වා ලොකු මහත්තයට කෑමක් දෙන්න මේ බාල්දියේ ඉන්න ඉබ්බා මරන්න කිව්වා. මට ඒකට තරහක් පිලිකුලක් ආවා. මම කිව්වා සහෝදරයා මම ආවේ පවතින සමාජ ක‍්‍රමය වෙනස් කරන්න මිසක් ඉබ්බෝ මරන්න නෙවෙයි කියලා. ගුනසේකර එයාගේ බිරිද සුමනක්කට කියලා වතුර එකක් උණු කෙරෙව්වා. ඒ වතුර එක නටන කොට ගුණසේකර උණු වතුර ඉබ්බා හිටපු බාල්දියට දැම්මා ඉබ්බා අමුතු සද්දයකින් කෑ ගහන්න ගත්තා. එතකොට සුමනක්කා මොන කරුමයක්ද මනුස්සයෝ මේ කරන්නෙ කියලා ගුනසේකරට බැන වැදුනා. ඊට පස්සේ මහරගේ ඉබ්බාව මිදුලට ගෙනියලා පොරවෙන් පලලා උයන්න දුන්නා.

 මම දැක්කේ විජේවීර තුල කුලවාදය යොදා ගැනීම හා කෙටවීම. මේ නිසා අර මුලින් දැනුනු ගරුත්වය ක‍්‍රම ක‍්‍රමයෙන් අඩු උනා. ධර්මසේකර ගැන විජේවීර තුල පැහැදීමක් තිබුනේ නැහැ. ධර්මසේකර විජේවීරට අවනතයි. යටිකූට්ටු වැඩ නැහැ. ධර්මසේකරගේ පන්ති වල ජනප‍්‍රියතාව තිබ්බා. ඒ වගේම ඔහු හදවතට වදින්න කථා කරනවා. ඒ නිසා ධර්මසේකරට ඇති ඉල්ලූම වැඩියි. ධර්මසේකර ඉහල යයි කියන බය නිසා අන්තිමට ධර්මසේකර කපා දාන තැනට ආවා.

 මේ වාගේම තමයි සරත් විජේසිංහ ගැන තිබු බිය. සරත් දක්ෂ ජනප‍්‍රිය නායකයෙක්. එයා කලේ දේශපාලන විද්‍යාව, ඉතා දීප්තිමත් සිසුවෙක්. කෑගල්ලේ පරගම්මන පැත්තේ කෙනෙක්. සරත්ට අඟහිඟකම් තිබුනා. අමාරුවෙන් තමයි අධ්‍යාපනය කරගෙන ගියේ. ඔහු තුල යහපත් ගති ගුණ තිබුනා. සරත් යාළු වෙලා හිටියේ මගේ බැච් එකේ ගෑණු ළමයෙක් එක්ක. මට මතක හැටියට එයාගේ නම විටිලිල්. සරත් නැවතිලා හිටියේ විජේවර්ධන ශාලාවේ. පොඩි දිසා. බෝල සමරේ කොණ්ඩසිංහ කට්ටිය එක්ක තමයි සරත්  ගැවසුනේ. සරත් විජේසිංහට විජේවීර අත‍්‍රිකමණය කිරීමේ අවශ්‍යතාව තිබුනේ නැහැ. සරත්ගෙ මරණය අත්වැරැුද්දක් නිසා සිදුවුනා. ඒ මරණය ආරංචි උනාම මට බොහෝම කණගාටුවක් දැනුනා.

 1970 මැද වෙන කොට මාවත් ධර්මසේකරලාගේ ගොඩට දාලා අයින් කරලා තිබුනේ. ඒ නිසා ව්‍යාපාරේ සන්නද්ධවීම් ගැන හෝ අපේ‍්‍රල් 5 පහරදීම ගැන ම දැන හිටියේ නැහැ. මට 73 පෙබරවාරි වල වැලිකඩ පොලිසියට එන්න කියලා පණිවිඩයක් තිබ්බා මම ගියා ගියාම කිව්වා තමුසේ ජේ.වී.පී. එකත් එක්ක නැති බව අපි දන්නවා. නමුත් ව්‍යාපාරය ප‍්‍රතිසංවිධානය කරන්න තමුසෙ උදව් කරනවාද කියලා. මම උත්තර දුන්නා මගේ එහෙම සම්බන්ධයක් නැහැ කියලා.

 1971 දී බොගා සමරේ පැපොල හැදිලා මාව හම්බවෙන්න පැමිණියා. මම බොගා සමරේව වැල්ලවත්තෙ ගෙදරක නැවැත්තුවා. ගාමිනි බාස් අපේ ගෙදර ආවා ඇවිල්ලා පක්ෂය ප‍්‍රතිසංවිධානය ගැන කිව්වා. ජුලියට්ට වෙඩි වැදිලා ගෙනාවම මම කෝට්ටේ වෙද මහත්තයෙක් අල්ලලා දුන්නා. වෙදමහත්තයාගේ ගෙදර තියාගෙන ප‍්‍රතිකාර කළා. මේ වෙදමහත්තයාගේ තෙල ඉතා හොඳයි. මේක විල්පත්තුවට පවා යැව්වා.

 ඉහත කාරනා කොහොම හරි පොලිසිය දැනගෙන තිබුනා. ගාමිණී බාස් අපේ ගෙදරදි පක්ෂ ප‍්‍රතිසංවිධානය කිරීම ගැන කට උත්තරයක් දීතිබුනු නිසා මාවත් රඳවාගත්තා. මම සී.අයි.ඩි. එකේදි ගාමිණී බාස් ඉදිරිිපිටදි මේක ඇහුවා. ගාමිණී බාස් ඔක්කෝම වමාරනවා. මම කිව්වා පක්ෂ ප‍්‍රතිසංවිධානය ගැන කතා කලාට මම ඊට එකඟත්වයක් දුන්නේ නැහැ කියලා.

 එදා අපි සියළුදෙනා රඳවලා හිටියේ එකම සෙල් එකේ. මට පුදුම තරහක් ආවා. ගාමිණී බාස් එක්ක. මම රැු නැගිටලා අපට පොරවන්න දෙන රෙදි රෙට්ටුවෙන් ගාමිනි බාස්ගේ බෙල්ල තද කරලා මරන්න හැදුවා. සෝමසිරි කුමානායක මාව වැලැක්කුවා. මම අද සතුටුවෙනුවා මගෙ අතින් මිනියක් මැරීමට නොසිදුවීම ගැන.

 සී.අයි.ඞී. එකේ දී විජේවීර දීලා තිබ්බ කට උත්තරය අපට පෙන්නුවා ඒක විශාල පොතක් වගේ. අපි එකට කිව්වා පන්සිය පනස් ජාතකය කියලා. ඒකේ මම ගැනත් සඳහන් වෙලා තිබුනා. අපේ රහසිගත හමුවීම් ගැන පවා ඒකේ තිබුණා. 

 මගේ කට උත්තර ගන්නකොට මට වැඩිය පහර දුන්නේ නැහැ. ඒත් මම දැක්කා ඉතා අමානුෂිකව කළු රංජිත්ට, රුවන් පතිරණනට ගහනවා. ඒක බලන්නට පවා දරුණුයි. කුලියාපිටියේ ප‍්‍රනන්ද කියලා කෙනෙක් හිටියා. මෙයාට බැටන් වලින් ගහන කොට ප‍්‍රනන්ද බිම වාඩි වෙලා භාවනා යෝගියෙක් වගේ ඇස් දෙක වහගෙන හිටියා එයාට දිගටම ගැහුවා ප‍්‍රනන්ද කිසිම ප‍්‍රතිචාරයක් නැතිව ධ්‍යානයකට සම වැදිලා වගේ ඉන්නවා. ටික වෙලාවකින් සී.අයි.ඞී. නිලධාරින් ගැහිල්ල නැවැත්තුවා. ඒ අයටත් පුදුමයි, බයයි මේ දර්ශනය ගැන.

දවසක ලෝක විනාශය ගැන පත්තරේ ලිපියක් තියනවා දැකලා සී.අයි.ඞී. එකේ මහත්වරු අනේ ලෝක විනාශය උනොත් මලා තමයි කිය කියා ඉන්න කොට ප‍්‍රනන්ද කියනවා ලෝක විනාසේ උනොත් මහත්තයලා අමාරුවෙන් එකතු කරන කට උත්තරත් විනාශ වෙයි නේද කියලා.

මාව රඳවලා තිබ්බා වීරවිල, මීගමුව වගේ සිර කඳවුරු වල. වීරවිල එලිමහන් සිර කඳවුරේ දී  කටුගස්තොට රණවන ගමේ උපාලි එක්ක මම කථා කලා. මම එක සිද්ධියක් එයාට කිව්වා. මම විජේවීර එක්ක වැඩ කරන කාලේ වලපනේ මන්ත‍්‍රී ටී. බී. එම්. හේරත්ගේ මල්ලී  වලපනේ ඉස්කෝලෙක උගන්වනවා. මම විජේවීර සහෝදරයාගෙන් ඇහුවා මම මෙයාට කොක්ක ගහන්නද කියලා. විජේවීර කිව්වා සහෝදරයා බය නැතිව කොක්ක ගහන්න ජේ.ආර්. ගේ පුතාටත් අපි කොක්ක ගහලා තියෙන්නේ කියලා. මේ කතාවට මට පුදුම හිතුනා අපිට කියලා තිබ්බේ ජේ.ආර්. ගේ මිරිස්සේ ගෙදර සිට දියාර්ගෝ ගාෂියා කඳවුරට රේඩියෝ සබඳතා තියනවා. ජේ. ආර්. හෙවත් යැංකි ඩිකී ලඟදීම හමුදා ආන්ඩුවක් පිහිටවනවා. එහෙම කියලා. එහෙම එකේ ජේ.ආර්. ගේ පුතා අපේ ව්‍යාපාරයේ ඉන්නවා කියන එක මට අදහන්නත් බැරි උනා.මම යළිත් විජේවීරගෙන් ඇහුවා ජේ.ආර්. ගේ පුතාද? පස්සේ විජේවීර පිලිතුරු දුන්නා පුතෙක් වෙන කෙනෙක් කියලා. රණවන උපාලිත් මට කිව්වා විජේවීර ඒ කථාව එයාලටත් කියා තියන වග මට අද වෙන තුරු ඒ කථාවේ තේරුම හිතා ගන්න බැහැ.

 මට විරුද්ධ චෝදනා නැති නිසා මාව 1973 දි නිදහස් කළා. රැුඩිකල් දේශපාලනයට සම්බන්ධ වීම නිසා මට විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය කර ගන්න බැරි උනා. ස්ථාවර භාවයත් නැති උනා. ඒ පිළිබඳව යම් කණගාටුවක් තියනවා. ඒත් මම දැන් කරන සේවය ගැන තෘප්තිමත්. මම කාන්තා බැංකුවක් හැදුවා. දේශපාලන ව්‍යාපාරයේ හිටපු එක මිනිසුන් එක්ක වැඩ කරන්න සංවිධාන කටයුතු කරන්න යම් උපකාරයක් උනා. ඒ නිසා මගේ 1971 ශ‍්‍රමය සම්පූර්ණයෙන්ම අහක ගියේ නැහැ.

දේශපාලනය ගැන මම බලන්නේ වඩාත් පුළුල්ව. ධනේෂ්වර ක‍්‍රමයට උත්තරයක් ලෙස මාක්ස්වාදය අපි දොහොත් මුදුන් දීලා පිලිගත්තා. මාක්ස්වාදී අත්හදාබැලීම් තුළ විශාල අඩුපාඩු නරක වැරදි තියනවා. ධනේශ්වර ක‍්‍රමය ඇටමිදුලූ දක්වා දිරාපත් වෙලා. ඒක යම් කාලෙක කඩා වැටෙයි. වර්තමාන සමාජ ආර්ථික ගැටළු වලට මාක්ස්වාදය තුළ පිළිතුරු නැහැ. මේ අනුව මේ අර්ථ ක‍්‍රම දෙකට යල් පැනලා. අපිට අවශ්‍ය ජනතාවාදි සංවාදාත්මක පිවිසුමක් හරහා සමාජ ආර්ථික ප‍්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සොයා ගැනීමට.

 71 කැරැල්ල තුල ජනතාවාදී  බවක් තිබුනේ නැහැ. මම හොඳ කථාවක් කියන්නම්. අපි වීරවිල එලිමහන් කඳවුරේ රඳවලා සිටියදි දත් අමාරු හැදුනම දෙබරවැව පාසලේ දන්ත චිකිත්සක අංශයට ගෙනියනවා. කීප දෙනෙක් සැලසුම් කලා දත් බලන්න ගෙනියනකොට පනින්න. මේ අය ඉතා සාර්ථකව දෙබර වැව දන්ත චිකිත්සක අංශයට යනකොට අතරමගදි පැන්නා. ඒත් වැඩි දුරක් යන්න ලැබුනේ නැහැ ගම්මු මේ අය අල්ලලා යළි පොලිසියට භාර දුන්නා. 71 කැරැුල්ල ජනතාවාදි කැරැල්ලක් උනා නම් දෙබරවැව ගම්මු එහෙම කැරලිකරුවන් රජයේ පොලිසියට පාවලා දෙන්නේ නැහැ. මේක කටුක සත්‍යයක්.

(වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ 71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක් කෘතිය ඇසුරෙනි )

Saturday, March 25, 2017

In Memory of Barrister Andres Olvet (1948 - 2017)

Andy died peacefully at home in Toronto on Sunday, March 19, 2017. Born January 29, 1948 to Jaan Olvet-Jensen and Lydia Olvet (nee Karlson) in Stockholm, Sweden. Former husband of Tiiu Tonisson (nee Ilves). Father of Thomas Olvet (Leslie Kirby) and grandfather of Rein and Silka Olvet. Brother of Suit Olvet (Jane Elton). Survived by many relatives in Canada and Estonia and friends and colleagues in Canada.

Andy was a lively, intelligent boy who taught himself to play piano by ear and learned to manage very big tropical fish aquariums, while becoming a fossil collector and maker of gunpowder. He was a gifted athlete-scholar, playing hockey, his first love, at Ted Reeve Arena when it was still new. At Malvern Collegiate he switched to football. Having skipped a grade, he was a small interior lineman on the bantam team, recovering an opponents' fumble to win the city championship. A Toronto Secondary School Athletic Association all-star at centre, he won Malvern's Powell Memorial Trophy for best combining academic and athletic performance. In the summers, he was a counsellor at Estonian children's summer camp, Jõekääru, where he met his future wife, Tiiu.

He studied philosophy at University of Toronto's Victoria College and there played football in pursuit of the then oldest Canadian football trophy, the Mulock Cup, winning twice. After second year, he was admitted to Osgoode Hall Law School. After articling on Bay Street, he joined a law firm now named Bigelow Hendy LLP, where he became managing partner in a tightly knit team.

He was an active folk dancer and soon returned to playing hockey until age 67. Meanwhile, tennis had become his passion, in Canada and in Cuba. He also swam long distances in Lake Ontario, accompanied along the Beaches by wary lifeguards in rowboats. As a lifelong student of the finer points of the sport of kings, horseracing, he was a winner.

The family will receive friends at the HUMPREY FUNERAL HOME A.W. MILES - NEWBIGGING CHAPEL, 1403 Bayview Avenue (south of Davisville Avenue) from 1:00 p.m. - 2:00 p.m. on Saturday, March 25th, immediately followed by a service of remembrance in the chapel. After the service, there will be a reception at the Estonian House, 958 Broadview Avenue. If desired, donations can be made to the 7th horse in the 8th race at Santa Anita.

Friday, March 24, 2017

අනිත් කොනේ වෛද්‍යවරිය ; බෝධිනී සමරතුංග



බෝධිනී සමරතුංග ගේ අනිත් කොන කෘතිය වෛද්‍ය වෘත්තිය පිලිබඳ සාක්‍ෂාත්කරයකි. එය කතුවරියගේ ආත්මකථනයකි. වෛද්‍ය උපාධිය ලබා ඇය මුලින්ම සේවය සඳහා යන්නේ යුද ගැටුම් වලින් පීඩා ලැබූ උතුරුකරයේ රෝහලකටය​. සිංහල වෛද්‍යවරියක ලෙස ඇයට මෙම ප්‍රදේශය නුහුරුය​. ඇය දෙමල බස නොදන්නීය​. දමිල රෝගීන් බහුතරය වන රෝහලක කෙලෙස තම රැකියාව කිරීමට හැකි වෙත්ද යන දෙගිඩියාවෙන් ඇය රෝහලට පැමිනෙන්නීය​. එහෙත් ඇය සතුව අපූරු මෙවලමක් තිබේ. එනම් මානව දයාවයි. මෙම මෙවළම බොහෝ උගත් සහ කුසලතාවයන් ගෙන් යුක්ත වූ වෛද්‍යවරු අමතක කර දැමූවද කතා නායිකාව එය නැති කර ගන්නේ නැත​. එය උපයෝගී කර ගෙන ඇය තම රෝගීන් අමතන්නීය​. එම නිසා භාෂා සහ සංස්කෘතික සීමා අවහිරයන් ඇය කෙරෙහි බල නොපත්වයි.  

උතුරේ මෙන්ම දකුනේ දුගී ජනතාව  ප්‍රතිකාර සඳහා පැමිනෙන සෞඛ්‍යය අමාත්‍යාංශයේ උසස් නිලධාරීන් විසින් අමතක කර දමන ලද පහසුකම් අඩු රෝහල් වල සේවය කිරීම පහසු නැත​. මම එය අත්දැකීමෙන් දනිමි. දුප්පත් මිනිසුන් ගේ දහඩිය ගඳ , වාට්ටු වල අසූචි   මුත්‍රා සහ පයිනෝල් මිශ්‍රිත ගඳ , තොග වශයෙන් සැරි සරන මැස්සන් මෙන්ම රාත්‍රියේ එන මදුරුවන් , ඉවසීමට අපහසු රස්නය වෛද්‍ය වෘත්තිය යනු මල් යහනාවක් නොවන බව පසක් කරවයි. එසේම රෝගී ප්‍රතිකාරයේදී අවශ්‍ය කරන ඖෂධ හිඟකම , යල් පැන ගිය උපකරණ, රසායණාගාර පහසුකම් නැති බව​, සමහරක් රෝහල් සේවකයන් ගේ මන්දෝහීත්සාභාවයන් මෙන්ම  රෝගීන් විශයෙහි නොසැලකිල්ල අභිප්‍රේරිත  තරුණ වෛද්‍යවරු වෛද්‍යවරියන් වල්මත් කරවයි. 

මේ නිසා බොහෝ වෛද්‍යවරු පත්වීම් ගෙන ආ මුල් දිනයේ සිට පහසුකම් තිබෙන රෝහල් කරා  යාමට උත්සහ දරති. සමහරු  විදේශ ගත වෙති. තවත් සමහරු මෙම බාධකයන් සියල්ල තම වාසියට හරවා ගෙන රෝහලට යාබදව තම පුද්ගලික දිස්පැන්සරිය ආරම්භ කොට දුගී රෝගීන් හූරාගෙන කා වාහන මන්දිර මිලදී ගනිති. රෝහලේ පහසුකම් අඩුවීම​; බෙහෙත් නැතිවීම මෙම මුදලාලි වෛද්‍යවරුන්ට ප්‍රීතිය උපදවයි. එම නිසා තව තවත් රෝගීන් තමන් ගේ පුද්ගලික වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයට  ඇදී එති. රෝහලේ සම්පත් දියුණු කිරීමට ඔවුන් උත්සහ නොගනිති. මෙම අම්බලම් වැනි රෝහල් විවෘත කල දිනයේ සිටම මේ දක්වාම මුස්පේන්තු ආකාරයෙන් කිසිදු වෙනසකින් තොරව පවතී. 

එහෙත් අපගේ කතා නායිකාව සහමුලින්ම වෙනස් චරිතයකි. ඇය  දැණුමෙන් මෙන්ම ආකල්ප වලින්ද පොහොසත් ය​. ඇය  බාධක බිඳගෙන වැඩ කරන අයුරු අපූරුය​. මුලින්ම ඇය දමිළ බස ඉගෙන ගන්නීය​. ද්‍රවිඩ හෙදියන් , ද්‍රවිඩ ඇටෙන්ඩන්වරියන්  ඇයගේ ගුරුවරු වෙති. ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් ඉගෙන ගන්නා දමිළ බස හරහා ඇය තම රෝගීන් සමග සංවාදයේ යෙදෙමින් ඔවුන් ගේ රෝගී තත්වයන් අඳුනා ගන්නීය​. ඔවුනට දයාවෙන් ප්‍රතිකාර කරන්නීය​. කල් යත්ම කිසිදු උච්චාරණ  දෝෂයකින් තොරව දෙමල බස කතා කිරීමේ කුසළතාව මෙම සිංහල වෛද්‍යවරිය ලබා ගනී. සිංහලයන් කෙරෙහි අවිශ්වාසයකින් බලන ප්‍රජාවක් තුල තම සිංහල අනන්‍යතාවය රඳවා ගනිමින් ඔවුන් ගේ විශ්වාසය දිනා ගැනීමට ඇය සමත් වූවාය​. එය සුවිසල් ජයග්‍රහනයකි. මනුෂ්‍යත්වය තවමත් නොමල බව ඇය ඔවුනට පසක් කෙරුවාය​. 

මෙම ප්‍රදේශයේ මිනිසුන් විවිධ රෝග වලින් පෙලෙති. එසේම දරිද්‍රතාවයේ ව්‍යාධි වන නීරක්තය , මන්දපෝෂණය  මෙම ප්‍රජාව පීඩාවට පත් කොට තිබේ. එසේම නූගත්කම , ස්වථාවය පිළිබඳ දැණුම අඩු බව , මිත්‍යා මත නිසා ඔවුන් ගේ කායික මානසික සෞඛ්‍යය බිඳ වැටෙමින් පවතී.  එහෙත් මෙම වෛද්‍යවරිය අධිෂ්ඨාන පූර්වකව රෝගීන් ගේ සෞඛ්‍යය තත්වය ඉහල නැංවීමට කටයුතු කරන්නීය​. 

කායික රෝගී තත්වයන්ට අමතරව යුද ගැටුම් නිසා මේ කළාපයේ ජීවත් වන ජනයා යුද ආතතියේ ලක්‍ෂණ වන කාංසාව සහ විශාදියේ  රෝග ලක්‍ෂණ පෙන්වති. ඇය කායික රෝග පමණක් නොව මෙවැනි මානසික රෝග පිලිබඳව පවා වෛඥානිකය​. හෘධ ශබ්දයට සවන් දීමේන් හෘධ ආකූලතා හඳුනා ගත හැකි එහෙත් විශාදයේ ලක්‍ෂණ නොහඳුනන යාන්ත්‍රික වෛද්‍යවරුන්ට ඇයගෙන් බොහෝ දේවල් ඉගන ගත හැකි බව මම සිතමි. 

 සමහරක් වෛද්‍යවරුන් ගේ අසංවේදීතාවන් නිසා සමස්ථ වෛද්‍යවරු කෙරෙහි ජනතා කෝපය එල්ල වන යුගයක ; කාන්තාවන් ගේ සම්මුතියකින් තොරව ඔවුනට බලෙන් පවුල් සැලසුම් කරවන වෛද්‍යවරියන් සිටින රටක   මනුෂ්‍යත්වය හඳුනන වෛද්‍ය  බෝධිනී සමරතුංග වැනි චරිත පිළිබඳව ලියවිය යුතුය​. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Find Us On Facebook