Tuesday, June 16, 2020

පිටරට විශ්ව විද්‍යාලවල අධ්‍යාපනය සහ සිසු ජීවිත


මා කැනඩාවේ සහ ඇමරිකාවේ විශ්ව විද්‍යාල දෙකක ඉගෙන ගත්තෙමි. (ඊට අමතරව මම සෝවියට් වෛද්‍ය පීඨයක ඉගෙනුම ලැබුවෙමි)  මේ හැර ඇමරිකාවේ හාවර්ඩ්, MIT, UCLA,  University of Michigan , University of Kansas, එංගලන්තයේ ලන්ඩන් සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ක්වීන්ස්ලන්ඩ් විශ්ව විද්‍යාල  වලට ගියෙමි. එසේ ගිය විට මට බටහිර ලෝකයේ සිසුන් අධ්‍යාපනය ලබන අයුරු නිරීක්‍ෂණය කිරීමට ලැබුණි. 


බටහිර ලෝකයේ විශ්ව විද්‍යාල වල සිසුන් මහන්සිවී අධ්‍යාපනය ලබති. බටහිර විශ්ව විද්‍යාල වල අධ්‍යාපනය මුදල් ගෙවා ගත යුතු නිසා ලංකාවේ සමහර දෙනෙක් මුදල් ගෙවූ විගස  බටහිර විශ්ව විද්‍යාල වලින් උපාධි දෙනවා කියා සිතති. එය වැරදි මතයකි.  පිලිගත් බටහිර විශ්ව විද්‍යාලයකින් උපාධියක් ලැබීමට මහන්සි විය යුතුය​. විභාග වලට අමතරව එසයින්මන්ට්ස් කල යුතුය​. එසේම විභාග වලින් අසමත් කිරීම තිබෙන නිසා සිසුන් මහන්සිවී පාඩම් කටයුතු කරති. විභාගයෙන් අසමත් වුවහොත් යලි පාඨමාලා සඳහා මුදල් බැඳිය යුතුය​. එම නිසා විභාග වලින් අසමත් වීම යනු ඉල්ලාගෙන කෑමකි.

බටහිර ලෝකයේ විශ්ව විද්‍යාල වල සිසු සිසුවියන් ඉතා විනීතය​. ඔවුන් එකිනෙකාට ගරු කරති. එසේම නවක වධය වැනි පරපීඩක චර්‍යාවන් නොමැත​. මා යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයට ගිය මුල් දිනයේදී ජේෂ්ඨ සිසු සිසුවියන් අපට ඩෝනට්ස් දී සාදරයෙන් පිලිගත්තෝය​. ඔවුන් අපව විශ්ව විද්‍යාලය තුල ගෙන ගොස් දේශන ශාලා , උපදේශන සේවා යනාදී ස්ථාන පෙන්වූහ​. ඒ කාලයේ මගේ පරිගනකයේ තිබුනේ උබුන්ටු කියන ප්‍රෝග්‍රෑම් එක වූ අතර දේශන වලදී දෙන ප්‍රසන්ටේ‍ෂන්ස් හරි හැටි වැඩ කලේ නැත​. ඒ නිසා එක් ජේෂ්ඨ සිසුවියක් මට අදාල ප්‍රසන්ටේ‍ෂන්ස් ඇයගේ වියදමෙන් මුද්‍රණය කොට දුන්නාය​. ජේෂ්ඨ සිසු සිසුවියන් අපට ඉතා ආචාරශීලී මෙන්ම උපකාරී වූහ​. 

බටහිර ලෝකයේ විශ්ව විද්‍යාල වල දේශකයෝ බොහෝ දෙනෙකු මහාචාර්‍යවරුය​. ඔවුන් මිත්‍රශීලීය​. දේශකයන් හා සිසුන් අතර විශාල පරතරයක් තිබුනේ නැත​. අපගේ මහාචාර්‍යවරයෙකු වූ වොලී සමහර දිනවල අප සමග ගොල්ෆ් ගැසීමටද ආවේය​. එවිට ඔහු මහාචාර්‍ය හිස්වැසුම ගලවා තරුණ කොල්ලෙකු මෙන් හැසිරුනේය​. එසේම නොයෙකුත් රස කතා කීවේය​. ගොල්ෆ් සෙල්ලම් කිරීමෙන් පසු ඔහු අප සමග එකට ඉඳගෙන ඇල්කොහොල් රහිත බියර් පානය කලේය​.  

විශ්ව විද්‍යාලයේදී අපට දේශකයන් ගෙන් අවශ්‍ය ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් ඔවුන් ගෙන් ඇසීමේ නිදහස තිබුණි. ප්‍රශ්න ඇසීම නිසා අන්නන ක්‍රමයක් තිබුනේ නැත​. මම මහාචාර්‍ය මැප් ගේ දේශන වලදී බොහෝ ප්‍රශ්න ඇසුවෙමි. නොදන්නා දෙයක් වෙත්නම් එය මා නොදනිමි කියා කීමේ නිහතමානීකමද මම ඔවුන් තුලින් දුටුවෙමි. අත්තනායක මොඩ්ල්ලා මෙන් නොදත් දෙයක් බොරුව දන්නවා යැයි කියා ප්‍රලාප කීමක් ඔවුන් තුල තිබුනේ නැත​. ඔවුන් සිසුන්ට ගරුත්වයකින් යුතුව සැලකූහ​. 

විභාග වලදී ඔවුන් ඉතා සාධාරණ වූහ​. හිතවත්කමට , දන්නා අඳුනනකමට , වෙනත් අයථා උපකාර ලබාගැනීමට ඔවුන් ලකුණු වෙනස් කලේ නැත​. (නමුත් කලාතුරකින් එවැනි දේවල් අතීතයේ වාර්තා වී තිබුනි. එහෙත් ඔවුන්ව විශ්ව විද්‍යාලයෙන් අස් කරන ලදි ) වොලී අප සමග සෙල්ලම් කල නමුදු ඔහු විභාගයේදී අප කෙරෙහි තදින් සිටියේය​. සමහර සිසු සිසුවියන් ලකුණු දෙක තුනක් වැඩිපුර ලබා ගැනීම සඳහා මහාචාර්‍යවරුන් සමග හෙට්ටු කරති. නමුත් මහාචාර්‍යවරුන් ඒ පිලිබඳව කෝප ගන්නේ නැත​. අදාල සිසුවාගේ තර්කය සාධාරණ නම් සමහර විට ලකුණු දෙක තුනක් වැඩිපුර දෙති.

විශ්ව විද්‍යාල වල අවන්හල සිසු ජීවිතයේ වැදගත්කමක් ගනියි. ඒවා ඉතා පිරිසිදුය​. සිසුන් පෝලිමේ සිට ආහාරපාන මිලදී ගනිති. ඔවුන් බොහෝ සෙයින් කෝපි බිව්වෝය​. කෝපි දේශන ශාලා වලට ගෙනැවිත් දේශනයට සවන් දෙමින් පානය කරති. මහාචාර්‍ය ඇල්කොක් ගේ දේශන වලට නිතරම මා අසලින් ඉඳගත් සිසුවියක් කැරට් කැබලි ගෙන ආ අතර දේශනයට සවන් දෙමින් හාවෙකු මෙන් කැරට් කෑවාය​. 

පුස්ථකාලය මෙන්ම පාඩම් ශාලාද සිසු සිසුවියන් ගෙන් පිරී තිබුණි. ඔවුන් තවත් අයෙකුට හිරිහැරයක් ලෙස හැසිරුනේ නැත​. තම තමන් ගේ පාඩුවේ ලැප් ටොප් දිග ඇරගෙන පාඩම් කටයුතු කරන සිසු සිසුවියන් මෙහිදී දැකීම සුලබ කරුණකි. 

මම යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යන කටයුතු අවසන් කොට වසර ගනනාවකට පසු මහාචාර්‍ය ජිම් ඇල්කොක් ගේ පරියේෂණ කටයුත්තකට සහභාගි වීමට විශ්ව විද්‍යාලයට ගියෙමි. ඒ යන විට එවකට පළමු වසරේ සිටි මගේ පුතා මට විශ්ව විද්‍යාලයේදී හමු විය​. ඒ වන විට ඔහු විශ්ව විද්‍යාලයට පා තබා මාස තුනක්වත් නැත​. ඔහුට ලංකාවේ අධ්‍යාපන ආයතන තුල පවතින නවක වධය ගැන යම් අදහසක් දීම සඳහා මම ඔහුට මා වෙත එන ලෙස සන් කොට ඩිපිස් විස්සක්  මා ඉදිරියේ ගහන්නට නියම කලෙමි. ඔහුට මේ නවක වධ කොන්සෙප්ට් එක පිලිබඳව තේරුමක් තිබුනේ නැත​​. " ආ යූ නට්ස් " කියූ ඔහු යන්නට ගියේය​.  



Monday, June 15, 2020

කේ ජයතිලක , රාජපක්‍ෂ වලව්ව සහ කුල පීඩනය


කේ ජයතිලකගේ  රාජපක්ෂ වලව්ව,කුල පීඩනයට මුහුණ දෙන   පරිපාලන නිලධාරියෙකුගේ  සංකීර්ණතා විස්තර කරයි. රාජපක්ෂ වලව්ව  හරහා කේ ජයතිලක, මාටින් වික්‍රමසිංහ, ජී. බී. සේනානායක හෝ වෙනත් නවකතාකරුවන් විසින් ගැඹුරින් ස්පර්ශ නොකළ තහනම් විෂය  සමඟ කටයුතු කරයි. 

 ශ්‍රී ලංකාවේ කුල පීඩනය අර්ධ වශයෙන් ජලයෙන් යටවී ඇති නමුත් ඉන්දියාවේ මෙන් නොපෙනේ. එහෙත් එය ග්‍රාමීය ප්‍රජාවන් තුළ දැඩි කලකිරීමට හේතු වී තිබේ. 71 සහ 88 කැරැල්ලට දායක වූ එක් සාධකයක් වූයේ කුල හිංසනයයි. මෙම සාධකය ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු ප්‍රදේශයට ද පොදු විය. යාපක වෙල්ලාල ප්‍රජාව විසින් කොන් කරනු ලැබූ පහත් කුලයේ දෙමළ ගම්මාන තරුණ තරුණියන් බඳවා ගැනීමට කැරලිකාර නායක ප්‍රභාකරන් සමත් විය.  එම කාර්‍ය දකුනේදී විජේවීර ක්‍රියාත්මක කලේය​. 

ජයතිලකගේ රාජපක්ෂ වලව්ව - ප්‍රධාන චරිතය - කමල්සිරිව ගමේ කුලවත් ප්‍රභූන් විසින් පහත් කොට සැලකූ අතර අතර ඔහුගේ පවුලේ අයට සිදුවන හිරිහැර කමල්සිරි දුටුවේය. කුල පීඩනය ආශ්‍රිත ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා හේතුවෙන් ඔහුගේ ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් විය. මෙම සිද්ධිය ඔහුට කොළඹ කතෝලික පාසලකට ඇතුළත් වීමට අවස්ථාවක් ලබා දුන්නේය. කොළඹ පාසලේදී, ඔහු කිසිදු කුල පීඩනයකට මුහුණ නොදෙන අතර දුප්පත්කම වැනි වෙනත් සමාජ ප්‍රශ්න ඔහුට දැඩි ලෙස කරදර කළේය.  කමල්සිරි  ගේ යුගයේදී කුල පීඩනයට පත්වූ තරුණයින් සමාජය වෙනස් කිරීම සඳහා විප්ලවයක් දියත් කළහ. එහෙත් කමල්සිරි ට ඔහුගේ ජීවිතයේ බොහෝ ඉලක්ක තිබූ අතර කිසි විටෙකත් එහි කොටසක් නොවීය. කෙසේ වෙතත්, එක්තරා ආකාරයකින් ඔහු කැරලිකරුවෙකු බවට පත් වූ අතර කතෝලික පාසල් අත්පත් කර ගැනීම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කළ ව්‍යාපාරයට සහාය විය.   පාසල් ජනසතු කර ගැනීමෙන් පසු, නව ක්‍රමය තම අධ්‍යාපන අරමුණු ඉටු නොකරන බව වටහාගත් විට ඔහු කලකිරීමට පත් විය. විද්‍යාලයේ බොහෝ දක්ෂ ගුරුවරුන් පෞද්ගලික, අධ්‍යාපන ආයතනවලට සම්බන්ධ වූ විට ඔහුගේ අධ්‍යාපනය අර්ධ වශයෙන් කඩාකප්පල් විය. කමල්සිරිට පෞද්ගලික උපකාරක පන්ති සඳහා මුදල් ගෙවීමට මුදල් තිබුණේ නැත. එම නිසා ඔහුට විද්‍යා විෂයයන් ඉගෙනීමට නොහැකි වූ අතර ඔහුගේ විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශය සඳහා කලා විෂයයන් කිරීමට ඔහුට සිදුවිය.  

කමල්සිරිගේ කුල ප්‍රශ්නය ඔහු විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළු වූ විට යළිත් මතුවිය. ඔහුගේ පෙම්වතිය ඔහුගේ පවුල් පසුබිම ගැන දැනගත් විට ඔහුගේ පළමු ආදරය අනපේක්ෂිත ලෙස අවසන් විය.  රදාවාන ප්‍රදේශයේ ඉන්නේ රදා මිනිස්සුද කියා ඇය අසන්නීය.   

විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනයෙන් පසු කමලසිරි පරිපාලන නිලධාරියෙකු බවට පත්වේ. ඔහු ජ්‍යෙෂ් ඨ රජයේ නිලධාරියෙකු වුවද, ඔහුගේ මුළු වෘත්තීය ජීවිතය තුළම, ඔහු මෙම කුල ප්‍රශ්නය සමඟ පොරබදයි. ඔහුගේ කුල සංකීර්ණ ඔහුගේ වෘත්තීය විනිශ්චයන් කෙරෙහි බලපාන අතර කම්ල්සිරි ඔහුගේ අප්‍රසන්න අත්දැකීම් විස්තර කරයි.   කමල්සිරි ගමේ ජීවන රටාවට හා ඔහුගේ   ප්‍රජාවට වෛර කරයි.  ඔවුන් කෙරෙන් දුරස් වෙයි තම කුල සාධකය  ප්‍රසිද්ධ වීම වැලැක්වීමට ඔහු සඳහා ඔහු තම සහෝදරියගේ විවාහ මංගල්‍යයට නොපැමිණීමට තීරණය කළේය. වැඩි වැඩියෙන් ඔහු පවුලේ අනෙක් අයගෙන් හා ගමෙන් විසන්ධි වූ දුරස්ථ චරිතයක් බවට පත්වේ. 

මෙම නවකතාවේ සැබෑ වීරයා   කමලසිරිගේ පියාය. විශාල නින්දාව, හිරිහැර හා පීඩාවන්ට ලක් වූ රෙදි සෝදන මිනිසා කිසි විටෙකත් පද්ධතියේ වහලෙකු නොවීය. ඔහු නිහඞ  විරෝධතාකරුවෙකු ලෙස ඔහු පද්ධතියට අභියෝග කළේය. ඔහු තම පුතාව හදා වඩා   උසස් අධ්‍යාපනයක් සහ උසස් සමාජ තනතුරක් ලබා දී   ගමේ කුල පීඩනයට එදිරිව සටන් කිරීමටය. . නමුත් කමල්සිරි කිසි විටෙකත් මහලු මිනිසාගේ අපේක්ෂාවන්ට එකඟව ජීවත් නොවීය. මහලු මිනිසා වැනි ආත්මයක් නොතිබූ කමල්සිරි, කුල සම්බන්ධ ගැටළු මතු වූ විට ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ ගණනාවක් භාවිතා කළේය.  

රාජපක්ෂ වලව්ව ශ්‍රී ලංකා සමාජ ඉතිහාසයේ කථාංග කිහිපයක් නියෝජනය කරයි. අර්ධ වැඩවසම්වාදයේ අවසානය, දේශපාලන බලය හා සම්බන්ධ නව ව්‍යාපාරික පන්තියේ නැගීම සහ රටේ පරිපාලන පන්තිය බවට පත්වූ නිදහස් අධ්‍යාපනයේ දරුවන් ය. කමලසිරිගේ චරිතය තුළින් නිදහස් අධ්‍යාපනයේ දරුවන්ගේ දුක්ඛිත තත්වය කේ. ජයතිලක හෙළි කරයි. මෙම දරුවන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් පැමිණියේ ගමේ පාසල්වලිනි. ඔවුන් දක්ෂ හා වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කළ අයයි. ඔවුන්ගේ උසස් අධ්‍යාපනය අවසන් කිරීමෙන් පසු ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් රජයේ සේවයට බැඳී විශාල නගරවල ජීවත් වීමට පටන් ගත්හ. ඔවුන් ක්‍රමයෙන් නගර ජීවිතයට අනුවර්තනය විය. කමලසිරි වැනි අය දැනුවත්ව සිටි අයට ඔවුන්ගේ මූලාරම්භය හා මූලයන් දරිද්‍රතාව , කුල පීඩනය ග්‍රාමීය පසුගාමීත්වය සමග බැඳී තිබුනු අතර ඒම සාධක ඔවුන්ගේ පෞරුෂත්වයට බෙහෙවින් බලපාන ලදි. ඔවුන් තමන් ගේ අතීත සමාජ ස්ථර සැඟවීමට හිතාමතා පියවර ගත්හ.  කමලසිරි වැනි රජයේ නිලධාරීන් දේශපාලකයන් ගේ  සපත්තු ලෙවකමින් රාජ්‍ය සේවය අගෞරවයට පත් කළහ.


කේ ජයතිලක පිලිබඳව කියවන්නhttp://transyl2014.blogspot.com/2015/02/k-jayathilaka-great-literary-icon-and.html

Sunday, June 14, 2020

විලියම් ෂේක්ස්පියර් - මධ්‍යකාලීන මනෝ විශ්ලේෂකයා

   

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

විලියම් ෂේක්ස්පියර් ලොව ශ්‍රේෂ්ඨතම  නාට්‍යකරුවා ලෙස සැලකේ. ඔහු බ්‍රිතාන්‍යය නාට්‍ය කලාවේ එලිසබෙතන් සහ ජේකොබ් යුගයන් නියෝජනය කලේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ සෑම නාට්‍යයකම තේමාවන් විශ්වීය වන අතර කාලයත් සමඟ අර්ථය නැති නොවේ.  නව විවෘතභාවය සහ මානවවාදය ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලින් පිළිබිඹු වේ.  ඔහුගේ නාට්‍ය අද ඉතා ජනප්‍රිය වී ඇති අතර ලොව පුරා විවිධ සංස්කෘතික හා දේශපාලන සන්දර්භයන් තුළ නිරන්තරයෙන් අධ්‍යයනය කිරීම, රඟ දැක්වීම සහ නැවත අර්ථකථනය කිරීම සිදු කරයි.

විලියම් ෂේක්ස්පියර්  චරිත නිරූපණය,භාෂාව සහ ප්‍රභේදයේ නාට්‍යමය විභවය පුළුල් කළේය. ඔහු ඉංග්‍රීසි ජනතාවාදී භාෂාවක් බවට පරිවර්තනය කළේය. ඔහු නාට්‍ය 30 කට අධික ප්‍රමාණයක් සහ සොනට් පද්‍යය (sonnets) 150 ක් ඉතා සුවිශේෂී වචන වලින් ලියා ඇත.  ෂේක්ස්පියරියානු  රූපක  පොහොසත් අර්ථ නිරූපණයක්  දරන අතර සුන්දර වාක්‍ය ඛණ්ඩ  වලින්  යුක්තය.    

ඉංග්‍රීසි පුනරුදය ආරම්භ කිරීම සඳහා ඔහු විශාල දායකත්වයක් දුන්නේය. ඉංග්‍රීසි භාෂාවට  ෂේක්ස්පියර්ට වඩා වැඩි බලපෑමක් කළ තනි ලේඛකයෙකු නොමැත. ඔහු ඉංග්‍රීසි භාෂාව කෙරෙහි සිදු කරන ලද බලපෑම අති විශාලය. ඔහු  භාෂාමය හා ශෛලීය විලාසිතාවන් නිරන්තරයෙන් යොදා ගත් අතර  ඉංග්‍රීසි භාෂාව පොහොසත් කළ සියලු ආකාරයේ නවෝත්පාදන, අපෝහක අනුවර්තනයන් අත්හදා බැලීය. රූපක, නව වාක්‍ය ඛණ්ඩ සහ ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද නව වචන රාශියකි. බොහෝ ෂේක්ස්පියර් වචන සහ වාක්‍ය ඛණ්ඩ ඉංග්‍රීසි භාෂාවට කාවැදී ඇත. 17 සහ 18 වන සියවස් වලදී ඉංග්‍රීසි භාෂා නීති රීති සහ ව්‍යාකරණ ප්‍රමිතිකරණය කිරීමට ඔහුගේ කෘති දායක විය. මූලික වශයෙන් ඔහුගේ නිර්මාණයන් සඳහා ෂේක්ස්පියර් වචන 17,677 ක් භාවිතා කරයි: ඉන්  1,700 ක් මුලින්ම භාවිතා කළේ ෂේක්ස්පියර් විසිනි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂය 2,000 කට අධික ෂේක්ස්පියර් විසින් නිර්මාණිත වචන පෙන්වා දෙයි.

ෂේක්ස්පියර් බටහිර අර්ධගෝලයේ වැඩිපුරම කියවන නාට්‍ය රචකයා වෙයි.  ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම ඔහුගේ උපන් එංගලන්තයට හා ඉංග්‍රීසි භාෂාවට වඩා බොහෝ සෙයින් විහිදේ. ගතේ , වෝල්ටෙයාර්, බයිරන්, මිල්ටන්, කීට්ස්, ඩිකන්ස් සහ ෆෝක්නර් වැනි සාහිත්‍ය පතාකයන් කෙරෙහි  ෂේක්ස්පියර් ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කලේය. ෂේක්ස්පියර් නියෝජනය කලේ යුගයක් නොව සදාතන කාලයක් බව ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය රචකයෙකු හා කවියෙකු වූ බෙන්ජමින් ජොන්සන් පැවසීය. චාල්ස් ලෑම්බ්ට අනුව ෂේක්ස්පියර්ට විශ්මය ජනක බුද්ධිය, මිනිස් චරිත පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධය, පොදු දුක් වේදනා සහ අවාසනාව පිලිබඳව අවබෝධයක් තිබුණි.ජෝර්ජ් බර්නාඩ් ෂෝ ඔහුව හැඳින්වූයේ Bardolatry දේවානුභාවයෙන් ලියන මිනිසා ලෙසටය.


විලියම් ෂේක්ස්පියර් උපන්නේ 1564 අප්‍රියෙල් 23 වන දින එංගලන්තයේ අග නගරය වූ ලන්ඩනයට සැතපුම් 100 ක් වයඹ දෙසින් පිහිටි වෙළඳ පොළ නගරයක් වන ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්-ඔන්-ඒවොන්හිදී ය. ඔහු ජෝන් ෂේක්ස්පියර්ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා විය. ඔහු ජෝන් සහ මේරි ෂේක්ස්පියර්ගේ දිවි ගලවා ගත් වැඩිමහල් දරුවා විය; ඔවුන්ගේ පළමු දරුවන් දෙදෙනා, ගැහැනු ළමයින් දෙදෙනාම ළදරු විය ඉක්මවා ජීවත් වූයේ නැත. ඔහු අධ්‍යාපනය ආරම්භ කළේ වයස අවුරුදු හය හෝ හතේදී විය හැකිය.  ෂේක්ස්පියර් ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් ව්‍යාකරණ පාසලක් වන කිංග්ස් නව පාසලට ගිය අතර එහිදී ඔහු ලතින්, ග්‍රීක හා දේවධර්මය ඉගෙන ගත්තේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ කාලයේ ව්‍යාකරණ පාසල්වල  අභ්‍යාස, කටපාඩම් කිරීම සහ අනුකරණය කිරීම කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කරවන ලදි . ෂේක්ස්පියර් වයස අවුරුදු 14 හෝ 15 දී පාසැල් හැර ගොස් ඇත.  

ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි ඔහුගේ යෞවනය පිළිබඳ වාර්තා අවමය.  මුවන්  සොරකම් කිරීම සඳහා ෂේක්ස්පියර් වෝර්වික්‍ෂයර් වෙතින් පිටුවහල් කරන ලද බවත්, ඔහු ලන්ඩන් හි  රංග ශාලාවලට යන ප්‍රේක්‍ෂකයන් ගේ අශ්වයන් බලා ගත් බවටත් වාර්තා තිබේ. 1593 දී ලන්ඩනයේ  මහාමාරිය වසංගතය පැතිර ගිය අතර රංගශාලා වසා දැමීමට සිදුවිය. එම නිසා ෂේක්ස්පියර් කවි ලිවීමට යොමු විය. ෂේක්ස්පියර්ගේ කවි හා නාට්‍ය පුරා පුළුල් පරාසයක විහිදෙයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ සාර්ථකත්වය 1590 ගණන්වලදී වර්ධනය විය. 1592 වන විට, ෂේක්ස්පියර් ලේඛකයෙකු හා නළුවෙකු ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙයි. ඔහු එලිසබෙත් රැජිනගේ සහ ජේම්ස් රජුගේ ප්‍රියතම නාට්‍ය රචකයා විය.

ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් හි උපත ලැබූ ෂේක්ස්පියර්  විවිධ භාෂා, නීතිය, තාරකා විද්‍යාව, සංගීතය, මිලිටරි සහ විදේශීය රටවල ජීවන රටාවන් පිලිබඳව පුළුල් දැනුමක් ලබාගත්තේ කෙසේද? කතුවරයාගේ භාෂාමය දීප්තිය විදේශීය වචන වලින් ආනයනය කරන ලද වචනවලින් සහ කියමන් වලින් බබළයි, නමුත් ෂේක්ස්පියර් වයස අවුරුදු 13 ඉක්මවා අධ්‍යාපනය ලැබුවේ නැත. එංගලන්තයෙන් පිටත කිසි දිනෙක සංචාරය නොකළ ඉංග්‍රීසි මිඩ්ලන්ඩ්ස්හි මධ්‍යම පාන්තික මිනිසෙකු ඉතිහාසයේ වඩාත්ම පරිවර්තනය කළ  කතුවරයා බවට පත්වූයේ කෙසේද? සමහර න්‍යායවාදීන් යෝජනා කර ඇත්තේ ඔවුන්ගේ සැබෑ අනන්‍යතාවය සඟවා ගැනීමට කැමති කතුවරුන් එකක් හෝ කිහිපයක් විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ පුද්ගලයා පෙරමුණක් ලෙස භාවිතා කළ බවයි. 

ෂේක්ස්පියර්  හට ග්‍රාමීය ජීවිතය මෙන්ම නාගරික දිවියේ අත්දැකීම් තිබුණි. ෂේක්ස්පියර්  ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි දේපළ මිලදී ගත් නමුත් ඔහු සේවය කළේ ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය කලාවේ කේන්ද්‍රස්ථානය වන ලන්ඩනයේ ය. මෑතකදී සොයාගත් පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්‍ෂිවලින් පෙනී යන්නේ ෂේක්ස්පියර් ලන්ඩනයේ වරින් වර නවාතැන් ගෙන සිටි අයෙකු බවයි. මෙයින් ඇඟවෙන්නේ ඔහු සිය කාලය ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් සහ ලන්ඩන් අතර ගත කොට ඇති බවයි.  

ෂේක්ස්පියර්ගේ ලන්ඩනය මුල් නූතන ඉංග්‍රීසි සංස්කෘතියේ හරස්කඩක් විය. දළ වශයෙන් 100,000 ක ජනතාවක් එහි ජීවත් වූ අතර  අතර රාජකීයත්වන්, වංශවතුන්, වෙළෙන්දන්, ශිල්පීන්, කම්කරුවන්, නළු නිළියන්, ගණිකාවන්, යාචකයන් ,  සොරුන් සහ ඔත්තුකරුවන් මෙන්ම මහාද්වීපයේ දේශපාලන හා ආගමික හිංසනයන්ගෙන් සරණාගතයින් ද ලන්ඩනයේ වූහ.  වැඩිහිටියෙකු ලෙස, ෂේක්ස්පියර් ලන්ඩනයේ වීදි සහ ගොඩනැගිලි මධ්‍යයේ ස්ථිර රැකියාවක් සහ නිවසක් සොයා ගත්තේය. නමුත් ලන්ඩනයට යාමට පෙර, ඔහු ගම්බද ප්‍රදේශවලින් වට වූ පළාත්වල රැකියාවල නිරත වන්නට ඇත. ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල ගම්බද ප්‍රදේශවල ග්‍රාමීය චරිත හා සැකසුම් ඇතුළත් වන අතර ස්වාභාවික ලෝකයේ විවිධාකාර අංග ඇතුළත් වේ.  ෂේක්ස්පියර් සොබාදහමේ ආශ්වාදයන් ද සොයා ගත්තේය.

ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ පියා  ලෙස සැලකෙන  ජෙෆ්රි චෞසර්  ෂේක්ස්පියර්  කෙරෙහි ඇති කල බලපෑම සුවිශේෂී වෙයි. ජෙෆ්රි චෞසර්  ෂේක්ස්පියර්ගේ ප්‍රියතම ලේඛකයෙකු විය. තවද රෝමයේ දර්ශනවාදයේ ගුරුවරයෙකු වූ ප්ලූටාර්ක්  (ක්‍රි.ව. 46-120)  ෂේක්ස්පියර්  කෙරෙහි  ආභාෂයක් ඇති කරන ලදි. දහසයවන සියවස සැබවින්ම ප්ලූටාර්ක්හි ගිලී තිබුණි. ලතින් කවියෙකු වන ඕවිඩ් ෂේක්ස්පියර් හට ප්‍රබල බලපෑමක් කලේය. තවද ප්‍රංශ රචක මයිකල් ඩි මොන්ටේන් ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට  වැදගත් බලපෑමක් කල බව පෙනෙන්නට තිබේ.  මොන්ටේයින්ගේ රචනා විස්මිත අදහස් පරාසයක් ආමන්ත්‍රණය කරන අතර ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය බොහෝ විට සමාන අදහස් ගවේෂණය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස  මොන්ටේයින් වයස්ගත දෙමව්පියන් තම දරුවන්ගෙන් කෘතගුණය ඉල්ලා නොසිටිය යුතු බව කීවේය. ෂේක්ස්පියර් කිං ලියර් හි මෙම මාතෘකාව ගවේෂණය කරයි. දහහතරවන සියවසේ ඉතාලි කවියෙකු වූ පෙට්‍රාර්ච්ගේ කෘතියකින් තොරව ෂේක්ස්පියර්ගේ සොනෙට්ස් විස්තර කළ නොහැක. සොනෙට් දහතුන්වන සියවසේදී සොයා ගන්නා ලද නමුත් පෙට්‍රාර්ච් විසින් එම ආකෘතිය පරිපූර්ණ කර සොනෙට් මාලාවක් තේමාත්මක අනුපිළිවෙලට යොමු කලේය. දහසයවන සියවසේ සිට බොහෝ ඉංග්‍රීසි ලේඛකයින් ආදර කතා පැවසීමට සොනෙට් අනුක්‍රම භාවිතා කළහ. ෂේක්ස්පියර්ගේ  රෝමියෝ සහ ජුලියට් ඔහු   පෙට්‍රාර්ච්ගේ සොනෙට් කියවා ඇති බවට සාක්‍ෂි සපයයි.   

තම ජීවිත කාලයේදීම ෂේක්ස්පියර් තම සමකාලීන ලේඛකයන්ට බලපෑම් ඇති කලේය.ක්‍රිස්ටෝපර් මාර්ලෝ ෂේක්ස්පියර්ට වඩා මාස දෙකක් වැඩිමල් වූ නමුත් ෂේක්ස්පියර් සිය වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කරන විට ඔහු  එංගලන්තයේ ජනප්‍රියම නාට්‍ය රචකයා විය. ඔහුගේ සියලු නාට්‍යවල ෂේක්ස්පියර් භාවිතා කරන  පද භාවිතා කිරීමට මාර්ලෝ පුරෝගාමී විය. ෂේක්ස්පියර් මෙන්ම මාර්ලෝ ද වේදිකාවේ සංකීර්ණ ඛේදනීය චරිත නිරූපණය කළේය. මොවුන් එකිනෙකා පෞද්ගලිකව දැන සිටියත් ඔවුන්ට දිගු මිත්‍රත්වයක් තිබෙන්නට නොතිබුණි. 1503 දී වයස අවුරුදු 23 දී මාර්ලෝ තරුණ වියේදී මියගියේය. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ නාට්‍ය කිහිපයකම මාර්ලෝට උපහාර දැක්වීය.


 එලිසබෙතන් එංගලන්තය කාන්තාවන්ට කළ හැකි හා කළ නොහැකි දේ දැඩි ලෙස සීමා කළ නීති සහිත සමාජයකි. සමාජයේ පුරුෂාධිපත්‍ය තදින් පැවතුනේය. පළමුවන එලිසබෙත් රැජිනගේ පාලන සමයේදී කාන්තාවකට පිරිමියෙකු ලෙස පාලනය කළ හැකිද යන්න පිළිබඳව වාද විවාද ඇති විය. ෂේක්ස්පියර් මෙම තත්වය විවේචනය කරන්නේ ඔහුගේ  The Taming of the Shrew මගිනි.  පෙට්රූචියෝ සිය බිරිඳ ගැන සඳහන් කරන විට “මගේ භාණ්ඩ, මගේ චැටල්. . . මගේ ගොනා, මගේ බූරුවා... යනාදී වශයෙනි.  ෂේක්ස්පියර් පුරුෂාධිපත්‍ය පාලනය සහ කාන්තාවන් යටපත් කිරීම අනුමත කලේ නැත. ඔහු තම නිර්මාණ වල කාන්තාවන් ඔසවා තැබුවේය. විචාරක ජෝන් රස්කින් පැවසුවේ, “ෂේක්ස්පියර්ට වීරයන් නැත. ඔහුට ඇත්තේ වීරවරියන්  පමණි. 


විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ කීර්තිය මූලික වශයෙන් ඔහුගේ නාට්‍ය මත පදනම් විය. ෂේක්ස්පියර්  නාට්‍ය තෙවර්ගයක් රචනා කලේය.  එනම් ඛේදවාචක, විකට හා ඉතිහාසයයි.  ෂේක්ස්පියර් ගේ හාස්‍යය - එය විවාහයකින් අවසන් වේ. ඛේදවාචකයන් - ප්‍රධාන චරිතයේ මරණයෙන් අවසන් වේ. මීට අමතරව ඔහු ඛේදවාචකය හා හාස්‍යය යන දෙකම මිශ්‍ර කරන ප්‍රභේදයන් නිර්මාණය කලේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ මුල්ම නාට්‍ය අතරට හෙන්රි VI කොටස් I, II සහ III,  The Two Gentlemen of Verona සහ ටයිටස් ඇන්ඩ්‍රොනිකස් ඇතුළත් විය. 1592 වන විට ඔහු රෝමියෝ සහ ජුලියට්, රිචඩ් III සහ ඒ මිඩ්සමර් නයිට්ස් ඩ්‍රීම් ඇතුළු නාට්‍ය 11 ක් රචනා කර ඇති බව පෙනේ. 1593 දී ෂේක්ස්පියර් විසින් වීනස් සහ ඇඩෝනිස් යන  කාව්‍ය  ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1590 සිට 1613 දක්වා කාලය තුළ ෂේක්ස්පියර් අවම වශයෙන් නාට්‍ය 37 ක්වත් ලියා ඇත.  ඔතෙලෝ (1622) හැරුණු විට, සියලුම ක්වාර්ටෝස් 1611 දී ෂේක්ස්පියර් රඟහලෙන් විශ්‍රාම ගැනීමට පෙර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 

17 වන ශතවර්‍ෂයේදී නාට්‍ය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙර ලියාපදිංචි කළ යුතුව තිබුණි. ෂේක්ස්පියර් කිසි විටෙකත් ඔහුගේ නාට්‍ය කිසිවක් ප්‍රකාශයට පත් නොකළ අතර ඒ කිසිවක් ලියාපදිංචි කර නැත. එකල ප්‍රකාශන හිමිකම් නීති නොතිබූ නිසා ඒවායින් සමහරක් ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබුවේ අනවසර ප්‍රකාශකයන් විසිනි. 1623 දී, ෂේක්ස්පියර්ගේ මිතුරන් හා සෙසු නළුවන් දෙදෙනෙකු වූ ජෝන් හෙමිංගස් සහ හෙන්රි කොන්ඩෙල්, ඔහුගේ නාට්‍යමය කෘතිවල එකතුවක් වන ෆස්ට් ෆෝලියෝ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එයට ෂේක්ස්පියර් ගේ ලෙස දැන් හඳුනාගෙන ඇති නාට්‍ය දෙකක් හැර අන් සියල්ලම ඇතුළත් විය.

ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල කාලානුක්‍රමය දෙස බලන විට, ෂේක්ස්පියර් ප්‍රසිද්ධියට පත්වීමත් සමඟ වඩාත් සන්සුන් ජීවිතයකට නැවත පැමිණීමත් සමඟ ඔහුගේ නාට්‍යවල විෂයයන් වෙනස් කළ බව පැහැදිලිය.ඔහුගේ ඛේදවාචකයන් අතර වඩාත් ප්‍රචලිත වන්නේ හැම්ලට්, ඔතෙලෝ, කිං ලියර්  සහ මැක්බත් ය. ෂේක්ස්පියර් කාව්‍යන් 4 ක් ලියා ඇති අතර 1609 දී ප්‍රථම වරට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. 1616 දී ඔහු මිය යන විට ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය 18 ක්   ක්වාර්ටෝ නමින් හැඳින්වෙන කුඩා   පත්‍රිකාවල පළ වී තිබුණි. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ කාලයේ ගෞරවනීය කවියෙකු හා නාට්‍ය රචකයෙකු වූ නමුත් දහනව වන ශතවර්ෂය වන තුරුම ඔහුගේ කීර්තිය වර්තමාන මට්ටමට නොපැමිණියේය.


රෙපරමාදු ප්‍රතිසංස්කරණය සිදු වූයේ ෂේක්ස්පියර් ඉපදීමට අවුරුදු පනහකට පෙරය.  එම නිසා දෝ ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට ආගමික විවරණ නොමැති විය. එහෙත් ෂේක්ස්පියර්  ගේ සමයේ කාලයේ රෙපරමාදු භක්තිකයන් සහ කතෝලිකයන් ගැටුම් පැවතියේය.  ඔහු කතෝලික චරිත කිහිපයක් නිර්මාණය කලේය. කතෝලික චරිත අතරට ෆ්‍රියර් ෆ්‍රැන්සිස් (" Much Ado About Nothing"), ෆ්‍රියර් ලෝරන්ස් ("රෝමියෝ සහ ජුලියට්") සහ හැම්ලට් පවා ඇතුළත් විය.  ෂේක්ස්පියර්ගේ ලිවීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහුට කතෝලික චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිබඳ මනා දැනුමක් තිබූ බවයි.

ෂේක්ස්පියර් ගේ සමයේ කලාවේ පුනරුද ව්‍යාපාරය එංගලන්තයේ ඉහළ මට්ටමක පැවතුනි. ෂේක්ස්පියර් ඇතුළු පුනරුදයේ සංස්කෘතික නිර්මාණකරුවන් දෙවියන් වහන්සේ සමග මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ සම්බන්ධතාවය ප්‍රශ්න කළහ.  ෂේක්ස්පියර් සිය නාට්‍ය ලිවීමේදී ග්‍රීක හා රෝමානු සම්භාව්‍ය පිළිබඳ දැනුම උපයෝගී කර ගත්තේය. පුනරුදයට පෙර මෙම ග්‍රන්ථ කතෝලික පල්ලිය විසින් යටපත් කර තිබුණි.  මේ කාලයේදී  එංගලන්තය ද ආර්ථික දුෂ්කරතා සහ ආගමික නැගිටීම්වලට ගොදුරු විය.  ෂේක්ස්පියර් සිය මුළු ජීවිතයම ගත කළේ බුබොනික් මහාමාරිය වසංගතයේ සෙවණැල්ල තුළ ය.ඔහුගේ නාට්‍ය හා කවි වල ෂේක්ස්පියර් කිසි විටෙකත් වසංගතය කෙලින්ම නිරූපණය නොකිරීම වඩාත් කැපී පෙනෙන කරුණකි.  

1603 දී එලිසබෙත් රැජින මිය ගිය පසු ස්කොට්ලන්තයේ හයවන ජේම්ස් රජු ඇගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස නම් කරන ලද අතර ඔහු එංගලන්තයේ පළමුවන ජේම්ස් රජු බවට පත් විය. පළමුවන ජේම්ස් රජුට  එංගලන්තය හා ස්කොට්ලන්තය පාලනය කළ පළමු රජු වීමේ ගෞරවය හිමි වූ අතර, මහා බ්‍රිතාන්‍යය ලෙස හැඳින්වීමට ඔහුට අවශ්‍ය වූ රාජධානි දෙක එකම රටකට එක්සත් කිරීම ඔහුගේ ලොකුම අභිලාෂය විය. කිං ලියර් හි බ්‍රිතාන්‍යය වෙනම රාජධානි තුනකට බෙදීමට ගත් තීරණය දරුණු ප්‍රතිවිපාක ගෙන දෙන අතර, සමහර විද්වතුන් පවසන්නේ එක්සත්කම පිළිබඳ ජේම්ස්ගේ දැක්ම ෂේක්ස්පියර් ව්‍යංගයෙන් යුක්ති සහගත කරන බවයි.   පළමුවන ජේම්ස් රජු ෂේක්ස්පියර් ගේ මැක්බත් නාට්‍යට ඇළුම් කලේය. මැක්බත් ජේම්ස්ගේ උපන් ස්කොට්ලන්තයේ පිහිටුවා ඇති අතර, මෙම නාට්‍යයෙන් රජුගේ සැබෑ ජීවිත මුතුන් මිත්තෙකු වන බැන්කෝව නිරූපණය කරයි.

ෂේක්ස්පියර් ගේ නාට්‍ය බොහෝ විට වරප්‍රසාද ලත් ජීවිතයේ දර්පණ ලෙස ක්‍රියා කරනවාට වඩා මිනිස් පැවැත්ම පිළිබඳ විශ්වීය සත්‍යයන් සමඟ බැඳී තිබුණි. මිනිස් මනසෙහි ගතිකතාවයන් ග්‍රහණය කර ගැනීමටත්, මිනිස් මනෝභාවයේ  දෝලනයන්  අවබෝධ කර ගැනීමටත් ෂේක්ස්පියර්ට සුවිශේෂී හැකියාවක් තිබුණි. මිනිස් චිත්තවේගයන්ගේ පරාසය  ගැඹුරු වාක්‍යයකින් සාරාංශ කිරීමට ෂේක්ස්පියර්ට ඇති හැකියාව ඔහුගේ ජනප්‍රියත්වයට ඇති ලොකුම හේතුව විය හැකිය. ඔහු මානව අත්දැකීම් ආලෝකමත් කලේය.  ෂේක්ස්පියර් සමාජ ගවේශකයෙක් ද විය.   ඔහු දුෂ්කර සමාජ ප්‍රශ්න පිළිබිඹු කිරීම සඳහා හාස්‍යය භාවිතා කලේය. මිනිස් ස්වභාවය සහ  යථාර්ථවාදය පිළිබඳව ඔහුගේ අවබෝධය සුවිසල් ය.

ෂේක්ස්පියර් ගේ නිර්මාණ  ස්ත්‍රීවාදී හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය පිළිබඳ මූලිකාංග සපයයි. ඔහුගේ ටෙම්පස්ට් නාටකය ස්ත්‍රීවාදී අධ්‍යයනයට වැදගත් වේ. ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ පුරුෂ අනාරක්‍ෂිතතාවයන්, පිරිමින්ට ආධිපත්‍යය දැරීමට හා කාන්තාවන් සන්තකයේ තබා ගැනීමට ඇති අවශ්‍යතාව සම්බන්ධයෙන්   කරුණු  ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල හෙළි වෙයි. බොහෝ ස්ත්‍රීවාදී විචාරකයින්ගේ ඇස් හමුවේ ඔහු වර්ජිනියා වුල්ෆ් සහ ජෝර්ජ් එලියට් වැනි කතුවරුන් තුළ දක්නට ලැබෙන ආකාරයේ පූර්ණත්වය හා ගැඹුර යොදාගනිමින් කාන්තාවන් නිරූපණය කරයි.    

 සැමුවෙල් ටේලර් කොලරිජ්, ෂේක්ස්පියර්ගේ දාර්ශනික චින්තනයේ හා සදාචාරාත්මක බලපෑමේ ගැඹුර මෙන්ම ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද චරිතවල ස්වාභාවික විෂමතාවය සටහන් කරයි. මනෝවිද්‍යාත්මක සංකීර්ණතාවයකින් යුත් මිනිස් චරිත නිර්මාණය කිරීම කෙරෙහි  ෂේක්ස්පියර් අවධානය යොමු කළේය. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ ඛේදවාචකයන් තුළ මිනිස් මනෝභාවය ගැඹුරින් සොයා බැලීය. මනෝවිද්‍යාව තුළ ෂේක්ස්පියර්ගේ සම්බන්ධතා සහ කියවීම් බොහෝය. මනෝ වෛද්‍ය විද්‍යාවට ෂේක්ස්පියර් ගෙන් ප්‍රබල බලපෑමක් තිබුණි. විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ කෘති  මනෝ ව්‍යාධි  ඇතුළු පුළුල් පරාසයක මානව මානසික තත්වයන් විස්තර කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ෂේක්ස්පියර්ගේ ඛේදවාචක  නාට්‍යක් වූ ඔතෙලෝ ව්‍යාධිජනක  මාත්සර්ය්‍යය  (Pathological Jealousy) ලක්‍ෂණ පෙන්වයි. ඔතෙලෝ සින්ඩ්‍රෝමය ප්‍රථම වරට හඳුනාගනු ලැබුවේ බ්‍රිතාන්‍ය මනෝ චිකිත්සකයෙකු වන වෛද්‍ය ජෝන් ටොඩ් විසිනි. ඔතෙලෝ” යනු ඊර්ෂ්‍යාවේ සහ ඊර්ෂ්‍යාවේ බලපෑම පිළිබඳ පරිපූර්ණ සිද්ධි අධ්‍යයන වේ. 

ඔතෙලෝ යනු වෙනිසියානු සමාජයේ සොල්දාදුවෙකු, නායකයෙකු සහ බලවත් පුද්ගලයෙකි. ෂේක්ස්පියර් ඔතෙලෝගේ චරිතය නාටකාකාර ලෙස ඉදිරිපත් කරන අතර ඔහුගේ අභ්‍යන්තර මානසික ගැටුම් තීව්‍ර ලෙස විස්තර කරයි.  ෂේක්ස්පියර් ඔතෙලෝ හි අද්විතීය ආකාරයකින් ඉයාගෝව භාවිතා කළ අතර, ඔහුගේ මුළු කතාවම ප්‍රේක්ෂකයන්ට පැහැදිලි කරන හුදෙකලා කතා කිරීමට ඔහුට ඉඩ දුන්නේය.

ඔතෙලෝ යනු මිශ්‍ර විවාහයන්ගේ අස්ථිර තත්වය පිළිබඳ විවරණයකි. ඩෙස්ඩෙමෝනාට වාර්ගික අගතියට මුහුණ දිය හැකි නමුත් ඔතෙලෝට වාර්ගික අගතිය සමඟ කටයුතු කළ නොහැක. ඩෙස්ඩෙමෝනාට වාර්ගික අගතියක් ඇත්නම්, ඇය ඔතෙලෝව සැමියා ලෙස පිළිගත්තේ නැත. ඔහු සමඟ ඇයගේ සම්බන්ධතාවය පදනම් වී ඇත්තේ ආදරය මත ය. නමුත් කළු පැහැය කැත සහ පහත්කම යන අදහස ඔතෙලෝ ක්‍රමයෙන් පිළිගනී. ඔහු කළු ජාතිකයෙකු බැවින් ඩෙස්ඩෙමෝනාට සුදුසු නැති බව ඔහු සිතයි. ඔතෙලෝගේ ඛේදනීය දෝෂය ඔහුගේ ඊර්‍ෂ්‍යාවයි. මෙම පෞරුෂත්වයේ දෝෂය නිසා ඉයගෝට ඔතෙලෝව නොමඟ යැවීම පහසු කරයි.  

ඔතෙලෝ සෙනෙට් සභිකයෙකුගේ දියණිය වන ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ ආදරය දිනාගෙන ඇතත්, ඔතෙලෝට තම බිරිඳ එමිලියා සමඟ අනියම් සම්බන්ධයක් ඇති බවට ඉයාගෝ  සැක කරයි. ඉයාගෝ  ඔතෙලෝගෙන් පළිගැනීමට කුමන්ත්‍රණය කිරීමට පටන් ගනී. ඔතෙලෝගේ මනසෙහි බිහිසුණු සිතුවිලි පැටවීමට පෙර, ඉයාගෝ උපායශීලීව ඔතෙලෝගේ කුතුහලය අවුස්සයි. ඔතෙලෝ සත්‍යය කතා කරන ලෙස ඉයාගෝගෙන් ඉල්ලා සිටින විට, ඉයාගෝ මවාපාමින් ඊර්‍ෂ්‍යාව ගැන දැනුවත්ව සිටින ලෙස ඔතෙලෝට අවවාද කරයි. ඉයාගෝ ඊර්‍ෂ්‍යාව “හරිත ඇස් ඇති රාක්‍ෂයා”  ලෙස හඳුන්වයි. ඩෙස්ඩෙමෝනාට එරෙහිව ඉයාගෝගේ දරුණු චෝදනාව ඉතා ඉක්මණින් ක්‍රියාත්මක වේ. ඩෙස්ඩෙමෝනා ද්‍රෝහී බව විශ්වාස කළ යුතුද නැද්ද යන්න ඔතෙලෝ හුදකලා කරයි. ඔහු ඉයාගෝව අවිශ්වාස කළ යුතුද නැද්ද යන්න ගැනද ඔහු හුදෙකලා වේ.

ආතතිය, ඊර්‍ෂ්‍යාව සහ ගෞරවය නැතිවීම යන සංයෝජන ඔතෙලෝ උමතු බවට පත්කිරීමේ උත්ප්‍රේරකයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. එබැවින් ඔහු තම ඔහුගේ බිරිඳ ඩෙස්ඩෙමෝනාව ඝාතනය  කිරීමට පසුබට නොවේ.  ඔතෙලෝගේ මානසික ගැටලුව මුල් බැස ඇත්තේ ඔහුගේ අවිඥාණික  මනස තුළ ය. ඔතෙලෝගේ ඊර්ෂ්‍යාව ඔහුගේම ආශාවන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් විය හැකිය.  ඔහුගේ   ඊගෝව ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ඔහු මෙම ආශාවන් තම බිරිඳ වෙත ප්‍රක්ෂේපණය කළේය. එවිට, ඔහු අන් අය සමඟ ඇයගේ අන්තර්ක්‍රියා ගැන දැඩි සැකයට භාජනය වේ. ඔතෙලෝ තම බිරිඳගේ අවිශ්වාසය ගැන තමාටම ඒත්තු ගන්වන්නේ ඩෙස්ඩෙමෝනා වෙත තමා කෙරෙහි වෛරයක් විසුරුවා හැරීමෙනි.  ඩෙස්ඩෙමෝනා ඝාතනය කිරීමෙන් පසු   ඔතෙලෝ ඉයාගෝගේ ද්‍රෝහිකමේ බිහිසුණු සත්‍යය දැනගනී.  

ඔතෙලෝගේ ස්වයං විනාශය වෙනත් දෘෂ්ටි කෝණයකින් විශ්ලේෂණය කළ හොත්, ඔහුගේ ඊනියා සියදිවි නසා ගැනීම ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ මරණයට නිසි පළිගැනීමක් ලෙස පෙනේ. කෙසේවෙතත්, ඔතෙලෝ තමාවම විනාශ කර ගැනීමට තීරණය කරන්නේ එය ගෞරවනීය ලෙස මියයාම වැදගත් යැයි විශ්වාස කරන නිසාය. ඊර්ෂ්‍යාවේ හානිකර බලපෑම් නිසා ඔතෙලෝ විනාශයට පැමිණේ.  සමහර විචාරකයින්  විශ්වාස කරන්නේ ඉයාගෝ යනු ඔතෙලෝගේ මනස පාලනය කිරීම නිසා ඔතෙලෝගේ සැඟවුණු ආත්මයේ ප්‍රක්‍ෂේපණයක් බවයි. ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ මරණයට තුඩු දෙන ඔතෙලෝගේ ආශාව මෙහෙයවන්නේ ඉයාගෝගේ තර්කානුකූල භාවිතයයි.

ඔතෙලෝට ස්වයං දැනුවත්භාවය හා ස්වයං විග්‍රහයක් තිබුනේ නම්, ඉයගෝට ඔහුගේ ආශ්චර්යමත් උපාමාරු බලයන් තිබියදීත්, ඔතෙලෝව රැවටීමට කිසි විටෙකත් සමත් නොවනු ඇත. ඔතෙලෝගේ අවසාන කථාව ස්වයං රැවටීමකි: ඔහු දෛවයට දොස් පවරයි, ඔහු ඉයාගෝට දොස් පවරයි, නමුත් “ඕනෑවට වඩා” ආදරය කිරීම හැර ඔහු කිසි විටෙකත් තමාටම දොස් පවරන්නේ නැත. බටහිර සාහිත්‍යයේ පළමු බැරෑරුම් යුරොපියොයිඩ්  නොවන චරිතය ඔතෙලෝ වන අතර ඔහු  ෂේක්ස්පියර්ගේ වඩාත්ම සංකේන්ද්‍රිත ඛේදවාචකයන්ගේ කොටසකි.  සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, මනෝවිද්‍යාත්මක දෘෂ්ටි කෝණයකින් බලන කල, ඊර්‍ෂ්‍යාව නිසා ඇති වූ  උමතුවකට ඔතෙලෝගේ ඛේදනීය බැසයාම සහ ඩෙස්ඩෙමෝනා කෙරෙහි ඇති ඔහුගේ ආදරය ඔතෙලෝට තම යථාර්ථය පාලනය කර ගත හැකිද නැද්ද යන්න විශ්ලේෂණය කළ හැකිය.

ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට “ප්‍රභවයන්” ඇති බව ඔහුගේ කාලය තුළම පෙනෙන්නට තිබුණි. 1599 දී දැඩි ලෙස රඟදැක්වූ ජුලියස් සීසර්ගේ ඛේදවාචකය ෂේක්ස්පියර්ගේ වඩාත්ම කල් පවත්නා නාට්‍යයකි. කෙසේ වෙතත්, එය ෂේක්ස්පියර්ගේ බොහෝ නාට්‍ය කෘති මෙන්, කතුවරයාගේ මනසින් පමණක් උපත ලැබුවේ නැත. සීසර්ගේ කතාව සහ ඉන් ඔබ්බට රෝමයේ ඉතිහාසය එලිසබෙතන් එංගලන්තයට හොඳින් දැන සිටියේය. ෂේක්ස්පියර් මෙම නාට්‍යය මුළුමනින්ම පාහේ පදනම් කර ගෙන ඇත්තේ ප්ලූටාර්ක්ගේ නොබෙල් ග්‍රීසියන්ගේ සහ රෝමවරුන්ගේ ජීවිත වලින් කියවා ඇති දේ මත ය.ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ නාට්‍යය පදනම් කර ගෙන ඇත්තේ ප්ලූටාර්ක්ගේ රෝමානු චරිත පිළිබඳ ආඛ්‍යානය මත වූවද ඔහු එම නාටකයට බොහෝ අංග එකතු කලේය.   


කිං ලියර් (King Lear)  කතාව මහලු වියේ මානසික අවපීඩනය පිළිබඳ පැහැදිලි කතාවකි.මානසික අවපීඩනය ශාරීරික රෝග සහ ආබාධිතභාවය, ජීවිත සිදුවීම්, සමාජ හුදකලාව සහ තනිකම සමඟ සම්බන්ධ වේ. කිං ලියර් හුදෙකලා වන අතර ඔහුගේ නිෂේධාත්මක සිතුවිලි , බලාපොරොත්තු රහිතබව, වරදකාරිත්වය,   සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් කිං ලියර්හුදෙකලා වන අතර ඔහුගේ නිෂේධාත්මක සිතුවිලි වික්‍ෂෝභය , බලාපොරොත්තු රහිතබව, වරදකාරිත්වය,  සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් සමන්විත වේ. 

බොහෝ ෂේක්ස්පියර් චරිත  පෞරුෂත්ව ආබාධ සඳහා වන නිර්ණායකයන්ට ගැලපේ. පෞරුෂත්වය යනු  මිනිසුන් වෙන්කර හඳුනාගත හැකි චර්‍යාත්මක හා මානසික ගතිලක්‍ෂණ සමූහයකි. එබැවින් පෞරුෂත්වයේ ආබාධ නිර්වචනය කරනු ලබන්නේ සමාජ සම්මතයන් හා අපේක්ෂාවන්ට වඩා වෙනස් වූ අත්දැකීම් සහ හැසිරීම් මගිනි. ෂේක්ස්පියර් තම නිර්මාණයන් හරහා සංජානනය, චිත්තවේගීය බව, අන්තර් පුද්ගල ක්‍රියාකාරිත්වය හා ආවේග පාලනය පාලනය කිරීමේ දුෂ්කරතා ඇති පුද්ගලයන් පිලිබඳව පෙන්වා දෙයි. උදාහරණයක් ලෙස හැම්ලට් පිලිබඳව ෂේක්ස්පියර්  මෙසේ ලියයි “ඔහුගේ මනස ප්‍රචණ්ඩකාරී හා කාලකණ්ණි සිතුවිලි වල සුළි සුළඟකි”. ඔහුට අවතාරය හමු වූ පසු “ඔහුගේ මනසෙහි සමබරතාවය නැති වී යයි"


ෂේක්ස්පියර්ගේ මනෝ විද්‍යාත්මක නාට්‍යය වන වින්ටර්ස් ටේල් යනු මිත්‍රශීලී රජවරුන් දෙදෙනෙකු වන ලියොන්ට්ස්, සිසිලියා රජු සහ බොහිමියාවේ රජු වන පොලික්සෙනස් අතර කතාවකි. අනපේක්ෂිත ලෙස රජවරුන් වන ලියොන්ට්ස් උමතු වී ඔහුගේ ගර්භනී බිරිඳ හර්මියොන් රැජින පොලික්සෙනස් රජු සමඟ අනියම් සම්බන්ධයක් පවත්වා ඇති බවට සැක කරයි. සැකයෙන් හා කුමන්ත්‍රණ න්‍යායෙන් පිරී ඇති ලියොන්ට්ස් රජුගේ මායාකාරී මනස ෂේක්ස්පියර් නාටකාකාර ලෙස නිරූපණය කරයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ ප්‍රේමය වින්ටර්ස් ටේල් හි ව්‍යාකූල ආබාධයකින් පෙළෙන මිනිසෙකු විස්තර කරයි.

ෂේක්ස්පියර්ගේ ද වින්ටර්ස් ටේල් හි  ලියොන්ට්ස්ගේ අශෝභන උමතුව පිලිබඳව විස්තර කරයි. ෂේක්ස්පියර් පැහැදිලිවම ලියොන්ට්ස්ව අනෙක් චරිතවල යථාර්ථයෙන් විසන්ධි වූ මිනිසෙකු ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. ලියොන්ටෙස්ගේ මනෝභාවය භින්නෝන්මාදය (Schizophrenia) පිළිබඳ නවීන නිර්වචන සමඟ අනුකූල වේ. ඔහුගේ ක්‍රියාවන් සහ කථා මගින් මුළා වූ මනසෙහි අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. ලියොන්ටෙස්ගේ භින්නෝන්මාදය ඔහුගේ මානසික ආතතියට බලපෑමක් මෙන්ම හේතුවක් වන අතර, එය අවට ලෝකය පිළිබඳ වැරදි අර්ථකථනයක්, වැරදි කියවීමක් නිසා ඇතිවේ. ලියොන්ට්ස්, නාට්‍යයේ ආරම්භයේ සිටම, “උදාසීනත්වය සහ සමාජයෙන් ඉවත්වීම (social isolation) පෙන්නුම් කරයි. මනෝ චිකිත්සකයන් පෙන්වන පරිදි භින්නෝන්මාද රෝගීන් හුදෙකලා වී සිටින අතර ආන්තික ජීවිත ගත කරති. ෂේක්ස්පියර්ගේ ද වින්ටර්ස් ටේල්  මානව මනෝ විද්‍යාව පිළිබඳ වඩාත් දීප්තිමත් හා ගැඹුරින් දැනෙන අධ්‍යයනයක් ලෙස අර්ථ කථනය කල හැකිය.


මනෝ විශ්ලේෂක සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ ඔහුගේ බොහෝ න්‍යායන් සඳහා පදනම ලෙස හැම්ලට් භාවිතා කලේය . සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, මනෝ විශ්ලේෂණ කාචයක් හරහා ෂේක්ස්පියර් දුටු අතර ෂේක්ස්පියර් කෘති පිළිබඳ මනෝ විශ්ලේෂණ කියවීම් විශේෂයෙන් කළේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ  මැක්බත් යනු පෞරුෂ ආබාධ සහිත චරිතයක් අඩංගු නාට්‍යයක තවත් උදාහරණයකි. මැක්බත් යනු ස්කොට්ලන්ත ඉතිහාසය පිළිබඳ නාට්‍යකි. මැක්බත් යනු යැපෙන පෞරුෂයකට සමාන වන අතර ප්‍රධාන ජීවිත තීරණ වල වගකීම මග හැර අන් අයට එම බලය භාර ගැනීමට ඉඩ සලසයි. ඔහු අන් අයගේ අනුමැතිය දිනා ගැනීම සඳහා බොහෝ දුරට යයි. මැක්බත් ආර්‍යාව තුල අත සේදීමට තිබෙන ග්‍රස්තිය , සිහිනෙන් ඇවිදීම වැනි විඝටන ලක්‍ෂණ ෂේක්ස්පියර් විස්තර කරයි.  මැක්බත් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ජී. විල්සන් නයිට් ප්‍රකාශ කරන්නේ, “මැක්බත් යනු නපුර පිළිබඳ වඩාත්ම ගැඹුරු දැක්ම හා නපුරේ ප්‍රකාශයක් ලෙසටය.

විලියම් ෂේක්ස්පියර් 1600 දී පමණ හැම්ලට් ලියූ අතර ෂේක්ස්පියර්ට අනුව  හැම්ලට් ඉතා උද්‍යෝගිමත්, උතුම් හා මෘදු ස්වභාවයක් ඇති, වඩාත් ආදරණීය, තම පියාගේ මතකය වෙනුවෙන් කැප වූ, තම මව තුළ ලැජ්ජාවක් නොතිබීම ගැන කෝප වූ මිනිසෙකුය.  හැම්ලට් ගේ මානසික අපගමනය පිළිබඳ  සාක්‍ෂි ෂේක්ස්පියර් මෙම නාටකයෙන් ඉදිරිපත් කරයි. ෆ්‍රොයිඩ් පවසන්නේ හැම්ලට් යනු ඊඩිපස් සංකීර්ණය විසින් මෙහෙයවනු ලබන චරිතයක් බවයි.    


ඩෙන්මාර්කයේ කුමාරයා හැම්ලට් නම් තරුණ කුමාරයාගේ කතාව ඛේදවාචකයකි. හැම්ලට්ගේ අර්බුදය වේගවත් වන්නේ ඔහුගේ පියාගේ මරණය, ක්ලෝඩියස්ගේ ඔටුනු පැළඳීම සහ ඔහුගේ මව නැවත විවාහ වීමෙනි.  මුර සෙබළුන් කිහිප දෙනෙකු ඔහුගේ පියාගේ අවතාරය දැක ඇති බවට ඔහුට වාර්තා කරයි, ඊළඟ රාත්‍රියේ හැම්ලට් ඔවුන් සමඟ යන විට ඔහු අවතාරය දකී.  ඔහුගේ ඔටුන්න සහ බිරිඳ ලබා ගැනීම සඳහා මාමා විසින් ඔහුව  ඝාතනය කළ බවත්, ඔහුගේ මරණයට පළිගැනීමට  දිවුරුම් දෙන ලෙසටත් අවතාරය හැම්ලට්ට පවසයි. රජු තමා සැක නොකරන බවට වග බලා ගැනීම සඳහා හැම්ලට් උමතු ලෙස පෙනී සිටීමට තීරණය කරයි. රජුගේ උපදේශක පොලෝනියස්ගේ දියණිය වන ඔෆීලියා ද ඔහුව ප්‍රතික්‍ෂේප කරන අතර ඔහුගේ ශෝකය තවත් වැඩි වෙයි. ඔහුගේ මානසික අවපීඩනය ඉතා සැබෑ නමුත් බොහෝ විට ඔහුගේ ව්‍යාජ උමතුවෙන් පෙළෙයි. පළිගැනීම සඳහා අවතාරයේ ඉල්ලීම ඉටු කිරීමට ඔහු දරන ප්‍රමාදය සහ ස්වයං-කලකිරීම ෂේක්ස්පියර් පෙන්වා දෙයි.  ඔහුගේ   පීතෘ ඝාතන චේතනාව වෙස්වලාගෙන ඇත්තේ සැබෑ පියා වෙනුවට හැම්ලට්ගේ ළදරු වෛරය මාමා වූ ක්ලෝඩියස් වෙත  ආදේශ කිරීමෙනි.  හැම්ලට් ගේ මව වන ගර්ට්රූඩ් සමඟ හැම්ලට්ගේ සම්බන්ධතාවය ව්‍යභිචාරයේ යථාර්ථයට නැඹුරු වෙයි  

ෂේක්ස්පියර් ගේ පියා  1601 දී මිය ගියේය. ඔහු බොහෝ විට වයස අවුරුදු හැත්තෑවකට ආසන්න විය හැකි අතර ඔහු විවාහ වී අවුරුදු හතලිස් හතරක් විය.  1570 ගණන්වල සිට ජෝන් ගේ ජීවිතය කරදර සහිත විය​.  ඔහු 1572 දී නීති විරෝධී ලොම් මිලදී ගැනීමේ චෝදනාව මත උසාවියේ පෙනී සිටියේය. 1601 දී ජෝන් මිය යන විට 37 හැවිරිදි විලියම් ෂේක්ස්පියර්ට ෂේක්ස්පියර්ගේ උපන් ස්ථානය ලෙස හැඳින්වෙන මුළු දේපලම උරුම විය. ෂේක්ස්පියර් තම පියාගේ මරණයෙන් පසු හැම්ලට්හි ඔහුගේම ප්‍රතිගාමීත්වය නාට්‍යගත කළේය.


හැම්ලට් 1599 සිට 1601 දක්වා කාලය තුළ විලියම් ෂේක්ස්පියර් විසින් ලියන ලද ඛේදවාචකයකි. ඩෙන්මාර්කයේ කුමරු වන හැම්ලට්ගේ ෂේක්ස්පියර් ඛේදවාචකයේ දී  හැම්ලට්ගේ ආදරය ප්‍රතික්ශේප වීම නිසා  ඔපීලියා අධි තීව්‍ර ප්‍රතික්‍රියාවක් පෙන්වන්නීය. මෙම අධි තීව්‍ර මානසික ප්‍රතික්‍රියාව ( acute stress reaction) ඇයව දිවි නසා ගැනීමට යොමු කරවයි. ෂේක්ස්පියර් හැම්ලට්ගේ චරිතය විචිත්‍රවත් අයුරින් නිර්මාණය කළ අතර හැම්ලට් ෂේක්ස්පියර්ගේ සංකීර්ණ චරිතවලින් එකක් බවට පත්ව ඇත. හැම්ලට්ගේ චරිතය පිළිබඳ ෆ්‍රොයිඩ්ගේ මනෝ විශ්ලේෂණ පැතිකඩෙන් ඇඟවෙන්නේ ඩෙන්මාර්කයේ රැජින වන ඔහුගේ මව වන ගර්ට්රූඩ් කෙරෙහි හැම්ලට් අස්වාභාවික ප්‍රේමයක් ඇති බවයි. මෙම අදහසම ඔපීලියාට ආදරය කිරීමට ඔහුට ඇති නොහැකියාව සමග සමපාත වේ.  ඔහුගේ මවගේ ව්‍යභිචාර සම්බන්ධය කෙරෙහි ඔහු තුළ ඇති ඇල්ම, ඔහුගේ මව සමඟ ව්‍යභිචාර සබඳතා පැවැත්වීමේ ආශාවෙන් පැන නගී. මේ අනුව හැම්ලට් ඊඩිපස් සංකීර්ණයේ සම්භාව්‍ය උදාහරණයකට එක් කරයි.  

බ්‍රිතාන්‍යයේ මනෝ විශ්ලේෂණ ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘ මනෝ විශ්ලේෂක අර්නස්ට් ජෝන්ස් හැම්ලට් සලකන්නේ "ෂේක්ස්පියර්ගේ දර්ශනයේ හරය හා ජීවිතය පිළිබඳ දෘෂ්ටිය ලෙසටය.ෆ්‍රොයිඩ් හැම්ලට්ව සලකන්නේ “ඊඩිපස් රෙක්ස්ගේ භූමියේම මුල් බැසගත්” අයෙකු ලෙසය. තවද ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ “ඊඩිපස් රෙක්ස්” හි දී දරුවාගේ මූලික පැතුම් ෆැන්ටසිය ආලෝකයට ගෙන එන අතර එය සිහින වල මෙන් අවබෝධ වී ඇති බවත් හැම්ලට්හි එය මර්දනය වී ඇති බවත් ය. . ෂේක්ස්පියර් ගේ හැම්ලට් මනෝවිද්‍යාත්මක චින්තනයට වැදගත් දායකත්වයක් සපයයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ ඛේදවාචකයන්ගේ චරිත බල ආශාවන්ගෙන් පෙලඹී ඇත. ෂේක්ස්පියර් පෙන්වන්නේ මිනිස් අවශ්‍යතාවය, හැඟීම්, චිත්තවේගයන් සහ ආශාවන් හෝ ආශාවන් සීමාවන් ඉක්මවා යාමට යටත් වූ විට ඔවුන් උමතුවට පත්වීමට ඉඩ ඇති බවයි.  

දොළොස්වන රාත්‍රියේ  Twelfth Night ප්‍රධාන චරිතයක් වන ඔලිවියා සිය සහෝදරයාගේ මරණය ගැන වැලපීම සඳහා සමාජයෙන් මුළුමනින්ම ඉවත් වේ. ඇය ප්‍රේමය ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර ලෞකික සැප සම්පත් වලින් බැහැර වේ. ඇය විශාදය ක්ලමථය  ලක්‍ෂණ පෙන්වන්නීය.  ඔලිවියාගේ මානසික තත්වය පිළිබඳ ෂේක්ස්පියර්ගේ  සමායෝගී ආබාධයකින් (Adjustment Disorder) පෙළෙන පුද්ගලයෙකුට සමීප වේ. ප්‍රධාන ආතති සහගත ජීවිත සිදුවීමෙන් පසු ඇය බොහෝ විට මානසික අවපීඩනය හා කාංසාව වැනි හැඟීම් අත්විඳින බව පෙනේ. 
      
ෂේක්ස්පියර්ගේ හෙන්රි IV සුරාධූර්ත්වයේ ලක්‍ෂණ පෙන්වයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ තුන්වන රිචඩ්  නාට්‍යයේ  ඔහු බලයට පත්වන්නේ  සතුරන් බොහෝ දෙනෙකු ඝාතනය කිරීමෙනි. ක්‍ෂිතිමය අත්දැකීම් වලට නිරාවරණය වීම නිසා තුන්වන රිචඩ් තුල චිත්තවේගීය ගැටුම් සහ නින්ද නොයෑමේ තත්වය (insomnia) තිබේ.   
    
ෂේක්ස්පියර් සිෆිලිස්  රෝගයේ බලපෑම ගැන දැන සිටි අතර ඔහුගේ නාට්‍යවල සිෆිලිස්  නිසා ඇතිවන කායික මානසික රෝග තත්වයන් සඳහන් කරයි. ඇතන්ස්හි ටිමොන්ගේ ජීවිතය ( Love’s Labour’s Lost ) සහ ඔහුගේ සමහර කවි  සිෆිලිටික් රෝග ලක්ෂණ විචිත්‍රවත් ලෙස විස්තර කරයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ කාලයේ සිෆිලිස් රෝගය පව්කාර හැසිරීමට දණ්ඩනයක් ලෙස සලකන ලදි.  නියුරෝසයිෆිලිස් රෝගීන්ට ඩිමෙන්ශියා මතක ශක්තිය නැතිවීම, මානසික අවපීඩනය, උමතුව සහ තවත් බොහෝ ලක්‍ෂණ තිබිය හැකි බව මෙහිදී සඳහන් කල යුතුය. බොහෝ විට ෂේක්ස්පියර් නියුරෝසයිෆිලිස් රෝගියෙකු දැක ඇති බවට උපකල්පනය කිරීමේ සාධක තිබේ.  
   
ෂේක්ස්පියර්ගේ එකම පුත් හැම්නෙට් 1596 දී වයස අවුරුදු 11 දී මිය ගියේය. ඔහුගේ වැඩිමහල් දියණිය සුසන්නා පසුව ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි වෛද්‍යවරයකු වූ ජෝන් හෝල් සමඟ විවාහ විය. ඔවුන්ගේ දියණිය එලිසබෙත්, ෂේක්ස්පියර්ගේ පළමු මුනුබුරා 1608 දී උපත ලැබීය. ෂේක්ස්පියර් 1610 දී මහජන ජීවිතයෙන් විශ්‍රාම ගත්තේය. ඔහු 1616 අප්‍රියෙල් 23 වන දින මිය ගියේය.    

ෂේක්ස්පියර් පසුකාලීන ඉංග්‍රීසි නිර්මාණකරුවන්ට ඉමහත් බලපෑමක් ඇති කලේය. රොමැන්ටික කවියෙකු වන ජෝන් කීට්ස් (1795-1821) ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑමට ලක් වූ අතර කීට්ස්ගේ කවි ෂේක්ස්පියර්ගේ නිරූපණයන්ගෙන් පිරී ඇත. ජෝන් කීට්ස්ට අනුව විලියම් වර්ඩ්ස්වර්ත් යනු ෂේක්ස්පියර්ගේ ශිෂ්‍යයා සහ අනුගාමිකයාය.  විලියම් බ්ලේක්ගේ කෘති විශ්ලේෂණය කිරීමේදී  ෂේක්ස්පියර්ගේ රේඛා බොහොමයක් තිබේ. වෝල්ටර් ස්කොට් “දොන් ජුවාන්” හි නිමක් නැති “ෂේක්ස්පියර්ගේ විවිධත්වය” සටහන් කළේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ  මැක්බත්”  බයිරන් කෙරෙහි සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇත් කරන ලදි. පර්සි බයිෂේ ෂෙලිගේ නිර්මාණ වල ෂේක්ස්පියර්ගේ පොහොසත් සම්ප්‍රදායදක් දක්නට තිබේ. චාල්ස් ඩිකන්ස්  හටද ෂේක්ස්පියර්ගේ  බලපෑමෙන් මිදෙනු නොහැකි විය. 
ඉංග්‍රීසි නිර්මාණකරුවන්ට අමතරව ඔහුගේ බලපෑම යුරෝපය පුරා පැතුරුණි. ගොතික්” නාට්‍යය ,යුරෝපයේ රොමැන්ටික රංග කලාව කෙරෙහි ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම අති ප්‍රබලය.       

ෂේක්ස්පියර්ගේ නිර්මාණ කාලය හා සංස්කෘතිය ඉක්මවා යයි. සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ වඩාත් ප්‍රචලිත රේඛා බොහොමයක් පැමිණෙන්නේ විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ ලේඛනවලිනි. ජොහාන් වුල්ෆ්ගැන්ග් වොන් ගතේ හට  ෂේක්ස්පියර්ගේ නිර්මාණ වල ආභාශය ලැබුණි. ෂේක්ස්පියර්ගේ සාහිත්‍ය දායකත්වය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, චිත්‍ර, සංගීතය සහ චිත්‍රපටය වැනි කලාත්මක ප්‍රකාශන ක්‍ෂේත්‍රයට බලපෑම් ඇති කලේය. හර්මන් මෙල්විල් සහ චාල්ස් ඩිකන්ස්ගේ සිට අගාත ක්‍රිස්ටි සහ ඇන්තනි බර්ගස් දක්වා සියලු දෙනාටම ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළ ෂේක්ස්පියර් ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ වඩාත්ම බලගතු චරිතයකි. විලියම් ෂේක්ස්පියර් ඉතිහාසයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ කතුවරයා වන අතර ඔහු සංස්කෘතික නිරූපකයෙකු ලෙස සැලකේ. ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය ඇමරිකානු නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රබල බලවේගයක් විය. 

ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම තවමත් ජීවමානව පවතියි.    ෂේක්ස්පියර් යනු මිනිස් මනෝභාවය පිළිබඳ විශිෂ්ට විශ්ලේෂණයක් කළ සැබෑ බුද්ධිමතෙකි. ඔහුගේ නිරීක්ෂණ තරමක් අද්විතීය වූ අතර ඔහු ස්වභාවයෙන්ම ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර මානසික ගැටුම් හා හැසිරීම් සෞන්දර්යාත්මක ස්වරූපයෙන් ප්‍රකාශ කරමින් ඔහුගේ සාහිත්‍ය චරිත ඉදිරිපත් කළේය. සමහර විට ෂේක්ස්පියර් මධ්යකාලීන මනෝ විශ්ලේෂක යන පදවි නාමය ලබා ගැනීමට සුදුසුකම් ලබයි.  

Works Cited

  • Boyce, Charles. Shakespeare A to Z. New York: Facts on File, 1990.
  • Bradbrook, M. C. Shakespeare, the poet in his world. London : Weidenfeld and Nicolson, 1978.
  • Bradley, A. C. (1960). Shakespearean tragedy: lectures on Hamlet, Othello, King Lear, and Macbeth. London: Macmillan Co Ltd.; New York: St Martin’s Press.   
  • Bushnell, R., 2019. Greek Tragic Women on Shakespearean Stages by Tanya Pollard. American Journal of Philology, 140(1), pp.182-184.
  • Chute, Marchette. Stories from Shakespeare. New York: World Publishing Company, 1956.
  • Foucault, M. (2001). Madness and Civilisation: A History of Insanity in the Age of Reason London: Routledge.  
  • Frye, Roland Mushat Shakespeare Routledge, 2005.Gager, Valerie L. (1996). Shakespeare and Dickens: The Dynamics of Influence. Cambridge University Press.
  • Halio, Jay. The Tragedy of King Lear. Oxford: University of Oxford Press, 1992.
  • Jeffrey, David J. and Patrick Grant. “Othello’s Loss of Fame and Reputation Leads to His  Self-Destruction.” Readings on Othello. Ed. Don Nardo. San Diego: Greenhaven,  2000.
  • Jonathan Bate, The Genius of Shakespeare (1997). Oxford University Press.
  • Patrick Colm Hogan, P. (2006). Narrative universals, heroic tragi-comedy, and Shakespeare's political ambivalence. College Literature, 33(1), 34-35.
  • Plutarch. Plutarch's Shakespeare. Ed. C.F. Tucker Brooke. London: Chatto and Windus, 1909. 
  • Shakespeare, W. (1973). The Complete Works of William Shakespeare. Sybil Thorndike (foreword). London: Rex Library.  
  • Shakespeare, W. (1998). The tragedy of Othello, the moor of Venice. A. Kernan (Ed.). New York: Signet Classics.   
  • Trung, Chung-hsuan. "The “Strange Eruption” in Hamlet: Shakespeare’s Psychoanalytic Vision." The “Strange Eruption” in Hamlet (n.d.): n. pag. Shakespeare’s Psychoanalytic Vision. National Chung Hsing University, 2007

Thursday, June 11, 2020

දහනව වන සියවසේ වඩාත්ම ජනප්‍රිය නවකතාකරුවා - ශ්‍රීමත් වෝල්ටර් ස්කොට්





වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ස්කොට්ලන්ත නවකතාකරුවෙකු, කවියෙකු, නාට්‍ය රචකයෙකු සහ ඉතිහාසඥයෙකු වූ ශ්‍රීමත් වෝල්ටර් ස්කොට් 1771 වසරේ එඩින්බරෝ හි උපත ලැබුවේය. ඔහුගේ පියා සාර්ථක නීතීඥයෙකි. ඔහුගේ මව එඩින්බරෝ විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය මහාචාර්‍යවරයකුගේ දියණියකි.   වෝල්ටර් ස්කොට් යුරෝපීය සාහිත්‍ය රොමෑන්ටිකවාදයේ ආදර්ශයක්  විය. ඔහුගේ නිර්මාණාත්මක ජීවිත කාලය පුරාම ස්කොට් ක්‍රියාකාරී විචාරකයෙකි. ඔහු 19 වන සියවසේ වඩාත්ම ජනප්‍රිය නවකතාකරුවා විය. සිය ජීවිත කාලය තුළ  ජාත්‍යන්තර කීර්තියක් අත්කර ගත් පළමු ඉංග්‍රීසි භාෂා කතුවරයා ලෙස වෝල්ටර් ස්කොට්ව හැඳින්විය හැකිය. ඔහුගේ බොහෝ කෘති ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ සම්භාව්‍යයන් ලෙස පවතී. 

ස්කොට් අධ්‍යාපනය ලැබුවේ එඩින්බරෝහි උසස් පාසලෙන් සහ කලක් කෙල්සෝහි ව්‍යාකරණ පාසලෙනි. ස්කොට් සිය ළමා කාලය එඩින්බරෝ හි ගත කළ අතර, ඔහුගේ සීයා රොබට් ස්කොට්ගේ  ට්වීඩේල් හි පිහිටි ගොවිපොළට වරින් වර සංචාරය කළ අතර, එහිදී ඔහු තම පවුලේ ඉතිහාසය හා පොදුවේ දේශසීමා සංස්කෘතිය පිළිබඳ මනා දැනුමක් ලබා ගත්තේය.  ස්කොට් ළමා වියේ දී පෝලියෝ රෝගයෙන් දිවි ගලවා ගත් අතර එමඟින් ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාම ඔහුගේ දකුණු කකුල කොර විය. ඔහුගේ සෞඛ්‍යය යථා තත්වයට පත් කිරීම සඳහා ස්කොට්ලන්ත දේශසීමා කලාපයේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශයක ජීවත් වීමට ඔහුව යවන ලදි. මෙහිදී ඔහු කථන රටා සහ බොහෝ කථා හා ජනප්‍රවාද ඉගෙන ගත්තේය. 

පාසැල් සිසුවෙකු ලෙස ස්කොට් ප්‍රංශ ප්‍රබන්ධ කතා කියවීමට තරම් ප්‍රංශ භාෂාව ප්‍රගුණ කළ අතර පහළොස් වන විට ඔහු ඉතාලි භාෂාවද ප්‍රගුණ කළේය. ඔහු ජේම්ස් මැක්පර්සන්ගේ ඔෂියන් කවි හදවතින්ම ඉගෙන ගත්තේය.  ස්කොට් මුලින්ම ජර්මානු භාෂාවෙන් කෘති පරිවර්තනය කර කාව්‍යකරණයට යොමු විය. ස්කොට්  රොමෑන්ටික ව්‍යාපාරයේ පළමු ලේඛකයා බවට පත්විය. ඔහු රොමෑන්ටික යුගයේ වඩාත්ම කියවන ලද හා වඩාත්ම සමාලෝචනය කළ කවියා යැයි කීම නිවැරදිය. වෝල්ටර් ස්කොට් කෙරෙහි ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම බොහෝ කලක සිට හඳුනාගෙන ඇති අතර, ඔහුගේ නිර්මාණාත්මක පරිකල්පනය හැඩගැස්වීමේදී මධ්‍යකාලීන සාහිත්‍යය සුවිශේෂී විය. ස්කොට් දහනව වන සියවසේ ප්‍රබන්ධ සඳහා නව සිතියමක් ලබා දුන්නේය.  

1797 දී ඔහු ප්‍රංශ සරණාගතයෙකුගේ දියණියක වන චාලට් කාපෙන්ටර් සමඟ විවාහ විය.  ඔවුන්ට දරුවන් තිදෙනෙක් වූහ. ස්කොට්ගේ සුහදතාවය, ත්‍යාගශීලිත්වය සහ නිහතමානිකම ඔහුගේ සමකාලීනයන් අතර ජනප්‍රිය විය. 

1790 ගණන්වල මැද භාගයේදී ස්කොට් ජර්මානු රොමෑන්ටිකවාදය, ගොතික් ගැන උනන්දු විය. ස්කොට්ලන්ත අතීතය, එහි ජනප්‍රවාද,  ඓතිහාසික චරිත, ගෝත්‍ර හෝ ආගමික කණ්ඩායම් අතර ගැටුම් ස්කොට්ගේ සිත් ගත්තේය. වයස අවුරුදු 25 දී ඔහු සිය පළමු කෘතිය වන ද චේස් සහ විලියම් සහ හෙලන් (1796) ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එය ජර්මානු බැලැඩියර් ජී.ඒ. විසින් රොමැන්ටික බැලට් දෙකක පරිවර්තනයකි.

 වෝල්ටර් ස්කොට්ගේ මුල් කෘති  සමන්විත වූයේ   ලේඩි ඔෆ් ද ලේක් (1810) වැනි කාව්‍යමය ආදර කතාවලිනි. 1814 දී ඔහු සිය පළමු නවකතාව වන වේවර්ලි ප්‍රකාශයට පත් කළේය. නවකතාව 1745 දී ස්කොට්ලන්තයේ ජාකොබ් කැරැල්ලේ කතාව කියයි. එය නිර්නාමිකව ප්‍රකාශයට පත් කළද එය ක්ෂණික සාර්ථකත්වයක් ලැබීය.  වේවර්ලි,  තරුණ ඉංග්‍රීසි වංශාධිපතියෙකු වන එඩ්වඩ් වේවර්ලිගේ වික්‍රමාන්විතයන් විස්තර කරයි. වේවර්ලි නවකතාවල ප්‍රධාන සටහන් වලින් එකක් වන්නේ පරිකල්පනය සහ යථාර්ථය අතර ඇති ගැටළු සහගත සම්බන්ධතාවය කෙරෙහි ස්කොට්ගේ ඇල්මයි. වේවර්ලි නවකතා යුරෝපයේ හා ඇමරිකාවේ විශාල ජනප්‍රියත්වයක් පෙන්නුම් කළ අතර ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර සාහිත්‍ය බලවේගයක් ලෙස ඔහුගේ කීර්තිය තහවුරු කළේය. 

වේවර්ලි  බටහිර සාහිත්‍යයේ පළමු ඓතිහාසික නවකතාව ලෙස සැලකේ. ස්කොට්ගේ වේවර්ලි නවකතා මගින් ඉංග්‍රීසි ධනවාදී, මධ්‍යම පංතිය, නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ව්‍යවස්ථාමය රාජාණ්ඩුව, විද්‍යාත්මක තාර්කිකත්වය සහ කාර්මික තාක්‍ෂණය යන නොවැළැක්විය හැකි ජයග්‍රහණයක් පෙන්නුම් කළේය. ඔහු ස්කොට්ලන්ත පුරාවෘත්ත  පදනම් කරගෙන සිය කෘති ලිවීය. ඔහු ස්කොට්ලන්තයේ නිදහස අහිමි වීම ගැන කනගාටු වන සම්ප්‍රදායිකවාදියෙකි. ඔහුගේ වේවර්ලි  සහ රොබ් රෝයි (1817) වැනි කෘති ස්කොට්ලන්තයේ ජාතික අනන්‍යතාවය නිර්මාණය කිරීමට මූලික බලපෑමක් ඇති කළේය. ඔහු නූතන ස්කොට්ලන්තය හැඩගැස්වීම, එමඟින් පුද්ගලික හා පොදු ක්‍ෂේත්‍ර ගැටගැසී ප්‍රබන්ධ හා ඉතිහාසය මුසු කරයි.  වේවර්ලි ප්‍රබන්ධය ලොව පුරා දහනව වන හා විසිවන සියවසේ නවකතාකරුවන්ට බලපෑම් කළ අතර නූතන නවකතාවට මග පෑදීය. 

ඉතිහාසය පිළිබඳ ස්කොට්ගේ ප්‍රගතිශීලී දැක්ම සැමවිටම පවතින්නේ මධ්‍යස්ථභාවය පිළිබඳ ගතානුගතික දැක්මක් සමගය.ස්කොට් සිය ප්‍රබන්ධය සඳහා අතීතයේ කවියන් හා දාර්ශනික ඉතිහාසඥයින්ගෙන් උපුටා ගත් අතර, ඉතිහාසයේ යථාර්ථවාදී ලෝකය සමඟ ආදරයේ ප්‍රබන්ධ ලෝකය උකහා ගෙන, එයට නාට්‍යමය අංගයක් එක් කලේය. මේ අනුව ඉතා සංයුක්ත ප්‍රබන්ධ ලෝකයක් නිර්මාණය කිරීමට ඔහුට හැකි විය. මධ්යකාලීන යුගයේ තේමාවන් කෙරෙහි ඔහු තුළ තිබූ ඇල්ම සහ ප්‍රංශ විප්ලවයේ පරමාදර්ශයන්ට විරුද්ධ වීමට ඔහු දැක්වූ ප්‍රතිගාමී ප්‍රවණතාව - ලූකාක්ස් පෙන්වා දෙන පරිදි - ඔහුගේ නව ලිවීමේ ක්‍රමයට නව මානයන් ලබා දුන්නේය. 

1819 දී ඔහු සිය ජනප්‍රියම කෘතිය වන අයිවන්හෝ ප්‍රකාශයට පත් කළේය.  අයිවන්හෝ යනු එංගලන්තයේ මධ්‍යතන යුගයට ආරාධනා කරන ජනප්‍රිය ප්‍රබන්ධ නවකතාවකි. එය 12 වන සියවසේ එංගලන්තයේ ආදර කතාවක් ලෙසටද හැඳින්විය හැකිය.  පළමුවන රිචඩ්ගේ පාලන සමයේදී (1189-99) සැක්සන් සහ නෝමන්වරුන්ගේ සතුරුකම නිරූපණය කරමින් ස්කොට් තනිකරම ඉංග්‍රීසි විෂයයක් අනුගමනය කළ පළමු නවකතාව අයිවන්හෝ ය. 

මෙම ත්‍රාසජනක කතාවේ බොහෝ වර්ණවත් චරිත සිටිති.  කේසර ළයක් තිබූ   රිචඩ්   ඔහුගේ සහෝදර ජෝන්, යෝක්හි අයිසැක් සහ ඔහුගේ සුන්දර   දියණිය යුදෙව් රෙබෙකා, රූමත් රොවේනා, සෙඩ්‍රික් ද සැක්සන්, ශ්‍රීමත් බ්‍රයන් ඩි බොයිස්-ගිල්බට් සුප්‍රසිද්ධ නයිට් ටෙම්ප්ලර් සහ රොබින් හුඩ් සහ ඔහුගේ  මිනිසුන්  මෙම නවකතාවේ දක්නට ලැබේ. අයිවන්හෝ  රොබින් හුඩ්ගේ ප්‍රතිරූපයට ආභාෂය ලබා දුන් අතර රොබින් හුඩ් පුරාවෘත්තයේ අංග රාශියක් ජනප්‍රිය භාවිතයට ගෙන ආවේය.මෙම කෘතියේ  චරිත රජු තරම් ඉහළ සිට යාචකයා වැනි පහත් සමාජ කාලානුක්‍රමය දක්වා විහිදේ.  

පළමුවන රිචඩ් රජු පසුපස යෑමට එංගලන්තයේ තම පවුල හැර යාම ගැන ඉවාන්හෝට සමාව දීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ඔහුගේ පියා වන සෙඩ්රික්ගෙන් ද ඔහු වෙන්ව සිටී. සැක්සන් නයිට්වරයකු වන අයිවන්හෝ නැවත පැමිණෙන්නේ ප්‍රතික්ෂේප කළ පියෙකු වෙතය. ඔහුගේ   පියා වන පියා වන සෙඩ්‍රික් විසින් පිටුවහල් කරන ලද සහ අවමානයට ලක් කරන  අයිවන්හෝ යළි තම කීර්තිය දිනා ගනියි.

 අයිවන්හෝ නෝමන් සහ සැක්සන්, යුදෙව්වන් හා කිතුනුවන් පිලිබඳ කතාවකි.  මධ්යකාලීන යුගයේ උදාවන විට, ධෛර්යය සහ සැකය පිළිබඳ ග්‍රහණයෙන් යුත් කතාවක් මතු වේ. කීර්තිමත් නයිට්වරු දෙදෙනෙක් - එක් සැක්සන්, එක් නෝමන් - කුරුස යුද්ධයෙන් ආපසු පැමිණ ඇත. ඔවුන් එකම පැත්තෙන් සටන් කළද, ඔවුන්ට දැන් සමථයකට පත්වීමට ලකුණු තිබේ. ප්‍රතිවාදීන් දෙදෙනෙකු අතර විහිළුවක් ලෙස ආරම්භ වන දෙය ඉක්මණින් වංශවත් ව්‍යාකූලත්වයට පත්වන අතර පළිගැනීම, ගෞරවය සහ ප්‍රේමය සඳහා වේගවත් සටන් මාලාවක් බවට පත්වේ.තෙවන කුරුස යුද්ධයෙන් පසු එංගලන්තයේ ජනවාර්ගික, දේශපාලනික හා මිලිටරි ගැටුම් පිළිබඳ ස්කොට්ගේ  විස්තරය වන අයිවන්හෝ ,  ආගමික නවකතාවකට සමීප ය. එහි කේන්ද්‍රීය අරගලය මිථ්‍යා විශ්වාස, ආගම්වාදය සහ ම්ලේච්ඡත්වය සහ බුද්ධිමත් යුක්තිය සහ දයාව යන බලවේග අතර වන අතර නවකතාවේ ආගමික අත්දැකීම් විවිධාකාරව මෙම ආකල්ප සියල්ලම ප්‍රකාශ කිරීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස සේවය කරයි. නවකතාවේ එක් සැබෑ අදේවවාදියෙකු වන බොයිස්-ගිල්බට් ස්කොට් ඔහුගේ අනෙක් බොහෝ විශ්වාස කරන චරිතවලට වඩා වැඩි හෝ අඩු අප්‍රසාදයක් ලබා නොදේ. බෝයිස්-ගිල්බට් පැහැදිලිවම අයත් වන්නේ ස්කොට්ගේ මධ්යකාලීන කෘතිවල ජුඩිත් විල්ට් "නරුම රෝමන්, හෝ නිදහස් සිතීම හෝ අදේවවාදී විකල්පය"  ලෙස හඳුන්වන පන්තියකට ය. මිනිසුන්ගේ දෘෂ්ටිය වෙනස් කිරීමේදී ස්කොට්ගේ සාර්ථකත්වය ප්‍රශංසනීය ය. ඔහු ඔවුන් ගැන සිතීමට හා විශ්වාස කිරීමට, සෑම තැනකම ජ්වලිතය ඇවිස්සුවේය.  ඔහු යුදෙව් චරිත නිරූපණය කළේ තරමක් සානුකම්පිත අයුරිනි.  යුදෙව් ජාතික අයිසැක්ගේ දියණිය වන රෙබෙකා නවකතාවේ ප්‍රබලම චරිතයකි.

ස්කොට් , මිනිසා නිරූපණය කරන්නේ ඔහුගේ පොදු හා සමාජීය අංශයන් තුළ ය, එනම් මිනිසා තමාට පිටතින් ඇති සාධක මගින් නියම කර ඇති පරිදි, සමාජයේ ඔහුගේ ස්ථානය හා ක්‍රියාකාරිත්වය, ඓතිහාසික අතීතයකට ඔහුගේ සම්බන්ධතාවය පෙන්නුම් කරයි.  ඔහු සාහිත්‍යය තුළ ජාතිකවාදය පුනර්ජීවනය කරන අතර ඔහු පෙර පැවති සංස්කෘතික නිෂ්පාදන  ජන කතා, ජන ගීත, බැලට්ස්, කවි යනාදිය ජාතික අනන්‍යතාවයක් සහ ආඩම්බරයක් ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා යොදා ගනී. ස්කොට්ගේ වඩාත්ම සාර්ථක කෘතිය වන  අයිවන්හෝ ඉතා සංයුක්ත ප්‍රබන්ධ ලෝකයක් සහ අනාගත ලේඛකයින් සඳහා ප්‍රබන්ධ හැකියාවන් පිළිබඳ විශිෂ්ට ප්‍රසංගයක් හෙළි කරනු ඇත.

අයිවන්හෝ නවකතාව ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබුවේ (1819) නැපෝලියන් යුද්ධයෙන් වසර කිහිපයකට පසුවය. අවසානයේදී වෝටර්ලූ සටනේදී නැපෝලියන් බොනපාට් පරාජය වීමෙන් පසුව එංගලන්තය ජයග්‍රහණය කරා ගියේය. එමනිසා, මෙම ඓතිහාසික පසුබිමට එරෙහිව, ආධිපත්‍යය දරන නෝමන්වරු (ප්‍රංශ) සහ අවංක ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් (සැක්සන් සහ ඔවුන්ගේ සගයන්) අතර අයිවන්හෝ හි අඛණ්ඩ අරගලය දේශප්‍රේමී සංකල්පය නැවත අර්ථ දැක්වීම සඳහා කේන්ද්‍රීය වේදිකාවට පිවිසියේය. ස්කොට්ගේ කාලය තුළ ස්කොට්ලන්තය බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ නීති යටතේ පැවතුනි. එහෙත් ස්කොට්ලන්තයට කිසිසේත් බ්‍රිතාන්‍ය රාජවංශයේ ගෞරවය හා වර්ණ ලබා දී නොතිබුණි. ඔහු සෑම අතින්ම සැබෑ ස්කොට්ලන්ත ජාතිකයෙකු වුවද, ඔහු කිසි විටෙකත් ඔහුගේ ප්‍රවේශය තුළ පක්ෂග්‍රාහී නොවීය. ඔහු දේශපේ‍්‍රමය සහ කලාපීයවාදය අතර වෙනස හඳුනා ගත්තේය. දේශප්‍රේමී වැඩ කලාපීයවාදයට වඩා වෙනස් බව ඔහු විශ්වාස කළේය. එය පදනම් වී ඇත්තේ ඔබේ රටට ආදරය කිරීම මිස අන් අය කෙරෙහි ඇති අමනාපය හෝ ඊර්ෂ්‍යාව නිසා නොවේ.

අයිවන්හෝ ඇතුළු වේවර්ලි නවකතාවල යටත් විජිතවාදය පිළිබඳ ස්කොට්ගේ විශ්ලේෂණය දහනව වන ශතවර්ෂයේ දී කොතරම් බලපෑමක් ඇති කළේ ද යත්, එය ඉංග්‍රීසියෙන් නවකතාවේ කේන්ද්‍රීය අංගයක් බවට පත් විය. අයිවන්හෝ  පිරිමි බලය සහ කාන්තාවන් සහ වාර්ගික සුළුතරයන් අපයෝජනය කිරීම පිළිබඳ සදාචාරාත්මක කතාවක් නිර්මාණය කරයි. අයිවන්හෝ, පළමුවන රිචඩ් රජු සමඟ සම්බන්ධ වූ උදාර නයිට්වරයකුගේ කතාව පවසයි.  අයිවන්හෝ නෝමන් එංගලන්තයේ සැක්සන්වරුන්ට ජීවිතයට අනුවර්තනය විය හැකි ආකාරය පිළිබඳ ආදර්ශයක් ලෙස ඉස්මතු වේ.  මෙම නවකතාවේ යුදෙව්වන් හා කිතුනුවන් අතර බෙදීම් පිළිබඳ වර්ණවත් විස්තර ඇතුළත් වේ. මෙම නවකතාව වික්ටර් හියුගෝ විසින් 'අපේ යුගයේ සැබෑ වීර කාව්‍යය' ලෙස ප්‍රශංසා කරන ලදි.

අයිවන්හෝ ත්‍රාසජනක කතාව ඉංග්‍රීසි ඉතිහාසයේ වැදගත් කාලයක් පිළිබඳව තීරණාත්මක කරුණු කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරයි. එනම්, රිචඩ් රජු   වසර හතරකට පසු කුරුස යුද්ධවල සටන් කොට ඔස්ට්‍රියාවේ රැඳී සිටිමින් එංගලන්තයට ආපසු පැමිණි අවස්ථාවයි. නවකතාවේ ප්‍රධාන අවධාරණය වන්නේ එංගලන්තයේ වාසය කළ ජනයා දෙදෙනා වන සැක්සන් සහ නෝමන්වරුන් අතර ආතතියයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, නවකතාව යෝජනා කරන්නේ එම ආතතීන්ට විසඳුමක් ලෙස අයිවන්හෝ නම් වීරයා ය. මෙහි මධ්‍යකාලීනවාදය දැකිය හැකිය. ජෝන් හෙන්රි නිව්මන් කියා සිටියේ ස්කොට් "මිනිසුන්ගේ මනස මුලින් මධ්යකාලීන යුගයට හරවා ඇති   බවය.  අයිවන්හෝ  මගින් ස්කොට් ඓතිහාසික යථාර්ථය සහ ධෛර්ය සම්පන්න ප්‍රේමය, සමාජ යථාර්ථවාදය සහ ඉහළ ත්‍රාසජනක, අතීත සහ වර්තමාන යන තේමාවන් එකට එකතු කළේය. එය ස්කොට්ගේ නවකතාවලින් වඩාත් ප්‍රචලිත හා වඩාත්ම බලපෑම් කළ එකක් බව ඔප්පු වී ඇත.


ස්කොට්ගේ තවත් බොහෝ නවකතා අතර ද හාට් ඔෆ් මිඩ්ලෝතියන් (1818), රොබ් රෝයි (1817), The Antiquary  (1816) සහ ගයි මැනරිං (1815) ඇතුළත් වේ.  ස්කොට්ගේ බොහෝ නවකතාවල කේඳ්‍රීය තේමාවන් වන්නේ ප්‍රතිවිරුද්ධ සංස්කෘතීන් අතර ගැටුම් ය. අයිවන්හෝ (1819) නෝමන් සහ සැක්සන් අතර යුද්ධය ගැන ය. තලිස්මන් (1825) යනු කිතුනුවන් හා මුස්ලිම්වරුන් අතර ගැටුමකි. ස්කොට්ලන්ත ඉතිහාසය පිළිබඳ ඔහුගේ නවකතා නව ඉංග්‍රීසි සංස්කෘතිය හා පැරණි ස්කොට්ලන්තය අතර ගැටුම් පිලිබඳව පවසයි. ස්කොට්ගේ නවකතා ස්කොට්ලන්ත චරිතය හා සංස්කෘතිය විශ්මය ජනක ලෙස ගවේෂණය කළ අතර ස්කොට්ලන්තයේ අතීතය පිළිබඳ වීරෝදාර හා ආදර දෘෂ්ටියක් දිරිගැන්වීය. මධ්‍යකාලීනවාදය ඉංග්‍රීසි අත්දැකීම්වල කේන්ද්‍රස්ථානය” බවට පත්කිරීමට ඔහු ප්‍රධාන විය. ඔහු ස්කොටිෂ් සංස්කෘතිය යලි සොයා ගැනීමට දායක විය.  ස්කොට් එඩින්බරෝව ලන්ඩනයෙන් පිටත බ්‍රිතාන්‍ය බුද්ධිමය ජීවිතයේ වඩාත්ම බලගතු මධ්‍යස්ථානය බවට පත් කිරීමට උපකාරී විය.

 වෝල්ටර් ස්කොට් සාහිත්‍ය සංස්කෘතිය රැඩිකල් ලෙස පරිවර්තනය කළේය. 18 වන සියවසේ  ප්‍රබුද්ධත්වයේ බලපෑම ස්කොට්ගේ කෘතියෙන් පෙන්නුම් කෙරේ. පංතිය, ආගම, දේශපාලනය හෝ පරම්පරාව නොසලකා සෑම මිනිසෙකුම මූලික වශයෙන්  ශිිෂ්ඨ සම්පන්න බව ඔහු විශ්වාස කළේය. ඉවසීම ඔහුගේ  ඓතිහාසික කෘතිවල ප්‍රධාන තේමාවකි. අතීතයේ සම්ප්‍රදායන් ප්‍රතික්ෂේප නොකරන සමාජ ප්‍රගතියේ අවශ්‍යතාවය පිළිබඳව  ඔහු  ප්‍රකාශ කරයි. ගොවි චරිත සානුකම්පිතව හා යථාර්ථවාදීව නිරූපණය කළ පළමු නවකතාකරුවා ඔහු වූ අතර වෙළෙන්දන්ට, සොල්දාදුවන්ට සහ රජවරුන්ට පවා සමානව සාධාරණ විය. ස්කොට් විශිෂ්ට ඓතිහාසික සිදුවීම්වල ආත්මය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට සහ ස්කොට්ලන්ත ජීවිතයේ යථාර්ථවාදී පින්තූර පින්තාරු කිරීමට සමත් විය. ඔහු ස්කොට්ලන්ත ඉතිහාසයේ සිදු වූ දැවැන්තම ව්‍යසනයන්ගෙන් එකක් වන ෆ්ලෝඩන් ෆීල්ඩ් (1531) සටන එහි ප්‍රධාන විෂය ලෙස යොදා ගනිමින්, ආඛ්‍යානමය මිශ්‍රණයට වඩා නිරන්තරයෙන් ඓතිහාසික මානයක් එක් කළේය.

වර්ජිනියා වුල්ෆ් නිරීක්ෂණය කළ පරිදි, ස්කොට්ගේ චරිත, ෂේක්ස්පියර්ගේ සහ ජේන් ඔස්ටන්ගේ චරිතවල ජීවයේ බීජ ඇත. ස්කොට්ගේ චිත්තවේගයන් වන්නේ අනෙක් මිනිසුන්ට එරෙහිව මිනිසාගේ හැඟීම් නොව, ස්වභාවධර්මයට එරෙහිව, ඉරණම සම්බන්ධයෙන් මිනිසාගේ හැඟීම් ය. ඔහුගේ ප්‍රේමය නම් රාත්‍රියේදී වනාන්තරයේ සැඟවී සිටින දඩයම් මිනිසුන්ගේ ප්‍රේමයයි. 

ස්කොට්ගේ ප්‍රබන්ධ සාමාන්‍යයෙන් කාන්තා උමතුව ප්‍රතික්‍රියාශීලී ලෙස නිරූපණය කරයි. මනස රෝගී ලෙස නිරූපණය කිරීමේදී, නවකතා මගින් යුද්ධය, ප්‍රචණ්ඩකාරී ගැටුම්, සමාජ අවතැන්වීම් හෝ බාධා කළ ප්‍රේම සම්බන්ධතා වැනි සාධක අවධාරණය කරනු ලැබේ. වෝල්ටර් ස්කොට්ගේ 1825 නවකතාව වන 'ද බෙට්‍රොටෙඩ්' මනෝවිද්‍යාත්මකව කොටු වීමේ තත්වය "ජීවමාන මරණයක්" ලෙස විස්තර කරයි. ස්කොට්ගේ සියලු නවකතා මෙන්ම ද බෙට්‍රෝටඩ් සාහිත්‍ය දෝංකාරයන්ගෙන් පිරී ඇත. වෝල්ටර් ස්කොට්ගේ 1819 නවකතාව වන ද බ්‍රයිඩ් ඔෆ් ලැමර්මූර් තරුණ හා ආකර්ෂණීය කාන්තාවකගේ කම්පන සහගත ඉරණම නිරූපණය කරයි. ක්‍ෂිතිමය අත්දැකීම් විස්තර කිරීමේදී ස්කොට් වඩාත් විස්තරාත්මක වෙයි. ඔහු ක්‍ෂිතිමය අත්දැකීම් සහ උමතුභාවයන් විස්තර කරන්නේ සායනික නිරීක්‍ෂකයෙකු ලෙසටය.

වෝල්ටර් ස්කොට් චාලට් බ්‍රොන්ටේ, එමිලි බ්‍රොන්ටේ, ජෝර්ජ් එලියට්, චාල්ස් ඩිකන්ස්, ස්ටෙන්ඩල්, හොනොරේ ඩි බල්සාක්, ඇලෙක්සැන්ඩර් පුෂ්කින්, හර්මන් මෙල්විල්, ලෙව් ටෝල්ස්ටෝයි සහ විවිධ කතුවරුන් කෙරෙහි දැඩි බලපෑමක් කළේය.  ප්‍රංශයේ ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රේ ඩුමාස්, පෙරේ සහ වික්ටර් හියුගෝ  යන ලේඛයන් කෙරෙහිද ස්කොට් විසින් කරන ලද බලපෑම විශාලය.

ඔහුගේ ලේඛන ඉතා සාර්ථක වූ නමුත් ප්‍රකාශකයන්ගේ මූල්‍යමය ගැටලු හේතුවෙන් ඔහු මූල්‍ය විනාශයට ආසන්න විය.  1825 දී ඔහුගේ මූල්‍ය තත්වය විශාල වශයෙන් පිරිහී ගිය අතර බංකොලොත් බව ප්‍රකාශ කරනවාට වඩා ඔහු තම නිවස, ඇබොට්ස්ෆර්ඩ් සහ ආදායම ඔහුගේ ණය හිමියන්ට අයත් භාරයක් බවට පත් කළ අතර ණයෙන් මිදීමේ මාර්ගය ලිවීමට කටයුතු කළේය. 1831 දී ඉතාලියේ නේපල්ස් හි ජීවත් වූ ස්කොට්ගේ සෞඛ්‍යය පිරිහීම නිසා ආපසු සිය රට බලා ගිය අතර 1832 සැප්තැම්බර් 21 වන දින ස්කොට්ලන්තයේ රොක්ස්බර්ග්හි ඇබොට්ස්ෆර්ඩ්හිදී ඔහු මිය ගියේ

ස්කොට් දහනව වන ශතවර්ෂයේ සාහිත්‍යයේ ගමන් මග වෙනස් කළා පමණක් නොව බටහිර සංස්කෘතියට ද ප්‍රබල ලෙස බලපෑම් කළේය. ශ්‍රීමත් වෝල්ටර් ස්කොට් යනු සෑම කාලයකම වඩාත්ම සාර්ථක කතුවරුන්ගෙන් කෙනෙකු වන අතර විලියම් ෂේක්ස්පියර්ට පසුව ඔක්ස්ෆර්ඩ් ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂයේ දෙවන වැඩිම උපුටා ගත් ලේඛකයා වේ.



Works Cited

  • Brewer, David A. 'Scott's Parental Interest: An Afterword', in The Afterlife of Character, 1726-1825 (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2005), pp. 189-206.
  • Brown,  D.  (1979). Walter  Scott  and the  Historical  Imagination,  in  Kindle  ed. 2013. 
  • Daiches, David. “Scott’s Achievement as a Novelist.” Literary Essays. Chicago: TheUniversity of Chicago Press, 1967. 88-121.
  • Duncan, Ian (1992). Mode Pittock, Murray (ed.) (2007). The reception of Sir Walter Scott in Europe (London: Continuum)
  • Griggs,S.C. (2008).   “Waverley". Oxford: Oxford World Classics.Print.
  •  Lockhart, J. G. Life of Sir Walter Scott. New York, T. Y. Crowell & Co., 1870. Reprint, New York: AMS Press, 1983.   
  •  Norgate, G. Le Grys. The Life of Sir Walter Scott. Haskell House Publishers, 1974.
  •  Pittock, Murray (ed.) (2007). The reception of Sir Walter Scott in Europe (London: Continuum)
  •  Simpson, Michael. 'Wavering on Europe: Walter Scott and the Equilibrium of the Empires', Romanticism, 11 (2005), 127-42.
  • Thompson, Jon. “Sir Walter Scott and Madge Wildfire: Strategies ofContainment in The Heart of Midlothian.” Literature and History 13, no. 2 (1987): 188-99
  • Walter, S, W. ( 2012).   "The Lady of the Lake". Lititz, PA: AP Publishing House. p. 308.Retrieved 22 November 2016. Print.

Tuesday, June 9, 2020

ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ පියා - ජෙෆ්රි චෞසර්



 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ජෙෆ්රි  චෞසර්  මධ්‍යකාලීන යුගයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම  තම ඉංග්‍රීසි කවියා ලෙස සැලකේ. ඔහු "ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ පියා" ලෙසටද හැඳින් වේ. ඔහු තම කාලයේ ලේඛකයන්ට පොදු වූ ලතින් හෝ ප්‍රංශ භාෂාවට පටහැනිව තම ස්වභාෂා ඉංග්‍රීසියෙන් ලියූ ලේඛකයෙකි. ඉංග්‍රීසි කාව්‍යයන්ට එළිසමය හඳුන්වා දීමේ ගෞරවය ඔහුට හිමි වේ.චෞසර්  සමහර විට ඉංග්‍රීසි ස්වභාෂා සම්ප්‍රදායේ ප්‍රභවය ලෙස සැලකේ.   ජෙෆ්රි  චෞසර් ස්වභාෂා සාහිත්‍යයක් නිර්මාණය කිරීම පිළිබඳ පොදු  ඓතිහාසික ප්‍රවණතාවක කොටසක් ලෙස දැකිය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, චෞසර්ගේ කාලයට සියවස් ගණනාවකට පෙර ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍ය භාෂාවක් ලෙස භාවිතා කර ඇති අතර, චෞසර්   ගේ සමකාලීනයන් කිහිපදෙනෙකු වන ජෝන් ගෝවර්, විලියම් ලැන්ග්ලන්ඩ්, පර්ල් කවියා සහ නොර්විච්හි ජූලියන් ද ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ප්‍රධාන සාහිත්‍ය කෘති ලිවීය.  නමුත්  ජෙෆ්රි  චෞසර්  ගේ නිර්මාණ ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ අනාගතය සනිටුහන් කලේය.  ඉංග්‍රීසි නීතියේ භාෂාව සහ ප්‍රංශ රොමාන්තික භාෂාව යන පිලිගැනීම පැවති කාලයක  ඔහු රොමාන්තික වචන එකතු කරමින්  ඉංග්‍රීසි භාෂාව පොහොසත් කලේය

ජෙෆ්රි  චෞසර්  1340 දී පමණ එංගලන්තයේ ලන්ඩන් නුවර සමෘද්ධිමත් වෙළඳ පවුලක උපත ලැබීය.  චෞසර් ගේ පියා වයින් වෙළෙන්දෙකු විය. ඔහුට වයස අවුරුදු හයක් පමණ වන විට කළු මරණය හෙවත් මහාමාරිය එංගලන්තය පුරා පැතිර ගියේය.  ඔහු ජීවත් වූ සමාජය යුද්ධ හා වෙනත් ක්ලමථයන් ගෙන් පිරී තිබුණි.  ඔහු කුඩා කාලයේ සිට කියවීමට යොමු විය. චෞසර් , ඕවිඩ්, සිසෙරෝ, වර්ජිල්, මැක්‍රෝබියස් සහ බොතියස්ගේ කෘතීන්  දැන සිටි අතර ඔහු පාසැලේදී ලතින් භාෂාව ඉගෙන ගත්තේය.  ඔහුට ලිවි සහ වර්ජිල්ගේ සිට ඔගස්ටින් දක්වා සම්භාව්‍ය ලතින් සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදාය පිළිබඳ මනා දැනුමක් තිබුනේය. ඕවිඩ්ගේ කෘති ඔහු ප්‍රිය කලේය. 

 ජෙෆ්රි  චෞසර්  සොල්දාදුවෙකු, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු, රාජ සභික, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික  සිවිල් සේවකයෙකු සහ වන නිලධාරියෙකු ලෙස රජුට සේවය කලේය. රජයේ සේවකයෙකු ලෙස  චෞසර්ට සංචාරය කිරීමට අවස්ථාව ලැබුණි.  ඔහු ප්‍රංශයයේ හා ඉතාලියේ සංචාරය කළ අතර, මෙම රටවල් දෙකේ සාහිත්‍ය සංස්කෘතීන්ගේ බලපෑම ඔහුගේ නිර්මාණයන්හි දැකිය හැකිය. බොහෝ සමාජ ස්ථරයන් ආශ්‍රය කල ඔහුට සියලු සමාජ තරාතිරමේ පුද්ගලයන්   පිලිබඳව  හාස්‍යයෙන් හා නිරවද්‍යතාවයෙන් අද්විතීයව ලිවිය හැකි  විය.  චෞසර් 1366 දී පිලිපා රෝට් සමඟ විවාහ විය. ඇය ශ්‍රීමත් පේන් රෝට්ගේ දියණියයි. මෙම විවාහය ජෙෆ්රිගේ වෘත්තියට උපකාරී විය.     
පළමු ඉංග්‍රීසි කතුවරයා ලෙස හැඳින්වෙන චෞසර්  ඉංග්‍රීසියෙන් තම නිර්මාණයන් කලේ  ඉහළ පංතියේ ඉංග්‍රීසි බොහෝ දෙනෙක් ප්‍රංශ භාෂාව කතා සමයකය.  භාෂාමය වෙනස චෞසර් ගේ එංගලන්තයේ පන්ති වෙනසක් විය. ඔහු නෝමන් වංශවතුන්ට වඩා පහළ පංතියේ සැක්සන්වරුන්ගේ භාෂාව තෝරා ගැනීම සියවස් ගණනාවක් පුරා සාහිත්‍ය විචාරකයන්ව ව්‍යාකූල කර තිබේ. ඔහු ඉංග්‍රීසි ඉතා නම්‍යශීලී සාහිත්‍ය භාෂාවක් බවට පත් කලේය.  ජෙෆ්රි  චෞසර්  රාජ සභිකයෙකු වූ අතර, ඔහු ප්‍රධාන වශයෙන් වංශවතුන් වෙනුවෙන් පමණක් ලියූ උසාවි කවියෙකු යැයි සමහරු විශ්වාස කළහ. ඔහුව පරිවර්තකයෙකු හා කවියෙකු ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ යූස්ටාච් ඩෙස්චැම්ප්ස් සහ ඔහුගේ සමකාලීන ජෝන් ගෝවර් විසිනි.  

1359 දී, සියක් අවුරුදු යුද්ධයේ (Hundred Years' War)  මුල් අවධියේදී, III වන එඩ්වඩ් ප්‍රංශය ආක්‍රමණය කළ අතර,   ජෙෆ්රි  චෞසර්  ඉංග්‍රීසි හමුදාව සමග ක්ලැරන්ස් හි 1 වන  ආදිපාදවරයා වන ඇන්ට්වර්ප් හි ලයනල් සමඟ පෙරමුණට ගියේය. 1360 දී රයිම්ස් වටලෑමේදී   ඔහුව සතුරන් විසින්  සිර භාරයට ගන්නා ලදී.චෞසර් ගේ  රාජකීය සම්බන්ධතාවන්  මත III එඩ්වඩ් රජු ඔහුගේ කප්පම් මුදල ගෙවීය. නිදහස් වීමෙන් පසු චෞසර්  රාජකීය සේවයට බැඳුනේය. 

1369 වර්ෂය තරුණ චෞසර්  ගේ වෘත්තියෙහි සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කළේය. ලැන්කැස්ටර් හි ආදිපාදවරයා වන ජෝන් ඔෆ් ගෝන්ට්, ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියන ලද අනුස්මරණ කාව්‍යයක් රචනා කරන ලෙස ජෙෆ්රි  චෞසර් ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.  චෞසර්  ප්‍රථම ප්‍රකාශිත කෘතිය වූයේ බ්ලැන්චේ, ලැන්කැස්ටර්හි ආදිපාදවරිය, ඇගේ වැන්දඹුව වන ආදිපාදවරයා අමතන ලද පේළි 1,300 කට අධික කාව්‍යයකි. 1370 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද  The Book of the Duchess, 1369 දී වසංගතයෙන් මියගිය   ලැන්කැස්ටර් හි බ්ලැන්චේට ගෞරව කිරීම පිණිස   ලියා ඇති බව විශ්වාස කෙරේ.   ඔහුගේ මෙම වැදගත් කාව්‍ය සංග්‍රහය සඳහා 13 වන සියවසේ අතිශයින්ම බලගතු ප්‍රංශ කාව්‍ය සංග්‍රහයක් වන රෝමන් ඩි ලා රෝස් විසින් ජනප්‍රිය කරන ලද සිහින දර්ශන ස්වරූපය චෞසර්  විසින් ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලදී.   

ඔහුගේ බොහෝ පොත් අතරට “රෝමාන්ට් ඔෆ් ද රෝස්” (1370), “ශාන්ත සිසිලියා” (1373), “ඇනලීඩා සහ ආකයිට්” (1379), “පාර්ලිමන්ට් ඔෆ් ෆූල්ස්” (1382) සහ “ට්‍රොයිලස් සහ ක්‍රයිසයිඩ්” (1385) ඇතුළත් වේ. චෞසර්ගේ මුල් කෘති ප්‍රංශ සම්ප්‍රදායේ ආදර කාව්‍යයන් කෙරෙහි බෙහෙවින් බලපා ඇත.  චෞසර්  ඉතාලි කවියන් වන ඩැන්ටේ සහ පෙට්‍රාර්ච්ගේ කාව්‍යන් වලට ආශක්ත විය.   චෞසර්  ප්‍රංශ, ඉතාලි සහ ලතින් ඇතුළු භාෂා කිහිපයකින් චතුර ලෙස කතා කරන්නට ඇති බවට සිතීමේ සාධක තිබේ.   චෞසර්  ඉතාලි භාෂාව හා සාහිත්‍යය කෙරෙහි උනන්දුවක් ඇති කළ අතර එය ඔහුගේ ට්‍රොයිලස් සහ ක්‍රයිසයිඩ් කාව්‍යයට බලපෑම් කළේය. ඔහු යුරෝපීය දෘෂ්ටියකින් යුක්ත විය. සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, රෝම සම්ප්‍රදාය ඔහුගේ කෘති වල දක්නට ලැබේ.

ජෙෆ්රි  චෞසර් රෝම දාර්ශනිකයෙකු වූ බොතියස් (ක්‍රි.ව. 480–524) විසින් රචිත Consolation of Philosophy පරිවර්තනය සම්පූර්ණ කළේය. ඔහු බොහෝ   කෙටි කවි රචනා කර ඇති අතර ඛේදවාචකයක් වන ට්‍රොයිලස් සහ ක්‍රිසයිඩ් ද විය. මෙම දීර්ඝ කාව්‍යය ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ පසුබිමට එරෙහිව සකස් කර ඇති අතර එය පදනම් වී ඇත්තේ ඉතාලි ජාතික කවියෙකු වන ජියෝවානි බොකාසියෝ (1313–1375) විසින් රචිත කාව්‍යයකි.  සමහර විද්වතුන් එය පළමු ඉංග්‍රීසි නවකතාව ලෙස නම් කර ඇත.  රොමෑන්ටික හා වීර කාව්‍ය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේ සුන්දරත්වය හා සංවේදීතාව, ට්‍රොයිලස් සහ ක්‍රයිසයිඩ් යන විශිෂ්ටතම කෘතියෙන් නිරූපනය වෙයි.

චෞසර්  ගේ කෘතිවල ප්‍රධාන ලක්‍ෂණ වන්නේ විෂය, ප්‍රභේදය, ස්වරය සහ ශෛලිය සහ සංවේදී පැවැත්මක් සඳහා මිනිසා ලුහුබැඳීම සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති සංකීර්ණතාවයන් ය. චෞසර්ගේ තාරකා විද්‍යාව පිළිබඳ නිබන්ධනය තාරකා විද්‍යාවේ ස්වරූපය හා භාවිතය විස්තරාත්මකව විස්තර කරන අතර සමහර විට එය ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් තාක්ෂණික ලිවීමේ පළමු උදාහරණය ලෙස සඳහන් කර ඇති අතර, එයින් පෙන්නුම් කරන්නේ චෞසර්  ඔහුගේ සාහිත්‍ය කුසලතාවන්ට අමතරව විද්‍යාව පිළිබඳ මනා දැණුමක් තිබූ බවය. 

කැන්ටබරි කථා The Canterbury Tales චෞසර්  ගේ සාහිත්‍ය කීර්තිය ලබා ගත් අතර එය ඔහුගේ විශිෂ්ට සාහිත්‍ය ජයග්‍රහණය විය.  කැන්ටබරි ටේල්ස්  ඉතාලි සාහිත්‍යයට සමානකම් දක්වයි. එය කැන්ටබරි හි තෝමස් බෙකට්ගේ දේවාලයට යන බැතිමතුන්ගේ කතන්දර එකතුවකි.ජෙෆ්රි චවුසර් 1387 සිට 1400 දක්වා කාලය තුළ ලියන ලද  කතන්දර එකතුවක් වන   කැන්ටබරි ටේල්ස්  14 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගයේ දී ඉංග්‍රීසි ජීවිතය පිළිබඳ සිත්ගන්නාසුලු අවබෝධයක් ලබා දෙයි. එය එංගලන්තයේ කැන්ටබරි වෙත බැතිමතුන් ලෙස සංචාරය කරන තිස් දෙනෙකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමක කතාවකි. සමාජයේ සෑම තරාතිරමකම සිටින බැතිමතුන්, කැන්ටබරි වෙත යන අතරතුර  එකිනෙකාට කතන්දර පවසති.මෙම කෘතිය ඇත්තේ මධ්‍ය ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් වන අතර එය නෝමන් ආක්‍රමණයෙන් පසු වර්ධනය වූ භාෂාවක්  විය. චෞසර් ඔහුගේ වන්දනාකරුවන්ගේ සජීවී ලක්ෂණ තුළ උපහාසාත්මක හා යථාර්ථවාදය මුසු කරයි. ඔවුන්ගේ කථා වල ස්වරය භක්තිමත් භාවයේ සිට හාස්‍ය දක්වා විහිදේ.  කැන්ටබරි කතා ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථ සමූහයේ ප්‍රධාන ස්ථානයක් ගනී.  එය සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ වඩාත්ම විස්මිත පරිකල්පනයක වර්ධනය පිළිබඳ කතාවකි. 

කැන්ටබරි කථා යනු අතිශය වැදගත් සාහිත්‍යයකි. එය දහහතරවන සියවස පිළිබඳ යථාර්ථවාදී දෘෂ්ටියක්, මධ්‍යකාලීන සමාජයේ හරස්කඩක් පාඨකයන්ට ලබා දෙයි. කැන්ටබරි කතා සමහර විට 14 වන සියවසේ මැද භාගයේ ලියන ලද ජියෝවානි බොකාචියෝ (1313-1375) විසින් රචිත The Decameron සමඟ සැසඳේ. කෙසේ වෙතත් මෙම කෘති දෙක අතර ප්‍රධාන වෙනස්කම් තිබේ. කැන්ටබරි කථා ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියන ලද සාහිත්‍යයේ පළමු ප්‍රධාන කෘතියකි. මධ්‍යකාලීන යුගයේ දී මූලික වශයෙන් ආගමික අරමුණක් සහිතව වසන්ත නිවාඩුවක ලෞකික ප්‍රයෝජනය සමඟ ඒකාබද්ධ කළ වන්දනා ගමන හරහා මේ ලෝකයේ සැප සම්පත් හා දුෂ්ටකම් අතර සම්බන්ධතාවය සහ ඊළඟට ඇති අධ්‍යාත්මික අභිලාෂයන් පිළිබඳව  චෞසර් දීර්ඝ වශයෙන් සාකච්ඡා කරයි. 

කැන්ටබරි කථා සම්පාදනයට වෙලෙන්දන් , පැවිද්දන් වඩු කාර්මිකයන් යනාදීන් ගේ සිට  නයිට්වරු දක්වා විවිධ සමාජ ස්ථර නිරූපණය කරන විචිත්‍රවත් චරිත රාශියක් ඇතුළත් වේ. පළමු කතාව කියන්නා නයිට්වරයෙකි. නයිට් නියෝජනය කරන්නේ මධ්‍යකාලීන ක්‍රිස්තියානි මිනිසෙකුගේ පරමාදර්ශයයි. ඔහු සිය යුගයේ මහා කුරුස යුද්ධ 15 කට නොඅඩු ගණනකට සහභාගී වී ඇත. නිර්භීත, පළපුරුදු සහ විචක්ෂණශීලී, කථකයා වන නයිට්වරයා  තමාගේ මහිමය හෝ ධනය වෙනුවෙන් නොව සත්‍යය හා ක්‍රිස්තුස් උදෙසා සටන් කරන උදාර මිනිසෙකි. ඔහු බොහෝ විජාතික දේශයන් පුරා ජයග්‍රාහීව ගමන් කර ඇත.   නයිට්වරයා  නිර්භීත, ගෞරවනීය, බුද්ධිමත්,   හා ත්‍යාගශීලී ය.  නයිට්වරයා සියලු දෙනාගේ පැසසුමට ලක් වේ.  

නයිට්වරයා ගේ පුතා ස්කොයර්  වයස අවුරුදු විස්සක තරුණයෙකි.  ඔහු විශිෂ්ට අශ්වාරෝහකයෙක් වන අතර  ශක්තිමත් හා කඩිසර ය. ඔහුට ගායනා කිරීමට, නැටීමට, නළාව වාදනය කිරීමට, ලිවීමට, ඇඳීමට හා කවි කියවීමට හැකිය. ආදරය ගැන කතා කරන විට ඔහු උණුසුම් හා උද්‍යෝගිමත් අයෙකි. කැන්ටබරි කථා වල කතුවරයා වන ජෙෆ්රි  චෞසර් කතාවේ නිරීක්‍ෂකයෙකු ලෙස පෙනී සිටී. ඔහු වන්දනාකරුවන් පිළිබඳ සත්‍යය දක්‍ෂ ලෙස විස්තර කරන අහිංසක කථිකයෙකුගේ භූමිකාව රඟ දක්වයි.  

මෙම කථා සමූහයේ එන ෆ්‍රැන්ක්ලින් යනු නිදහස්, ධනවත් ඉඩම් හිමිකරුවෙකි.  විශිෂ්ට සත්කාරකයෙකි. ඔහු තම භූමියේ වෙසෙන ගොවීන්ට නිතර ආහාර සහ විනෝදාස්වාදය සපයයි. ග්‍රීක දාර්ශනික එපිකුරස්ගේ මූලධර්ම අනුගමනය කරමින් ෆ්‍රැන්ක්ලින් ප්‍රසන්න ජීවිතයක් ගත කරන අතර ඔහුගේ කතාවෙන් කියැවෙන්නේ විශ්වාසය හා ඇදහිල්ල මත පදනම් වූ විවාහයක ගුණාංග ගැන ය.

ප්‍රියරස් හෙවත් මැඩම් එග්ලන්ටයින්, කතෝලික පල්ලියේ උසස් කන්‍යා සොහොයුරියකි.  ප්‍රියරස් සමඟ කන්‍යා සොහොයුරියක් සහ පූජකවරු තිදෙනෙක් සිටිති. ප්‍රියරස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වෙනුවෙන් කැපවිය යුතු වුවත්, ඇය ලෞකික කාරණා කෙරෙහි වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වයි: ඇගේ ඇඳුම් පොහොසත් ඇඳ ඇතිරිලි වලින් යුක්ත වන අතර, ඇය කුඩා සුනඛයන් සුරතල් සතුන් ලෙස තබා ගන්නීය.  එය පල්ලියේ නීතිවලට පටහැනිය.  පල්ලියේ නීතිරීතිවලට පටහැනි ආභරණ ද ඇය පැළඳ සිටියාය.  ඇය ප්‍රංශ භාෂාව කතා කිරීමෙන් අන් අයව ආකර්ෂණය කර ගැනීමට උත්සාහ කළත් ඇගේ ප්‍රංශ භාෂාව ඉතා  ග්‍රාම්‍ය බව කථකයා කියයි. ඇගේ කතාව යුදෙව් විරෝධී ආකල්පවලින් පිරී ඇත.  ප්‍රියරස්ගේ වඩාත් වැදගත් අංගයක් වන්නේ ඇගේ නමයි. කන්‍යා මරිය තුමිය සංකේතවත් කරන නමක් වන එග්ලෙන්ටීන්  පොදු සංකේතයක් විය. මරියා සංකේතවත් කරන මලකට පසු චෞසර් විසින් ප්‍රියරස් නම් කිරීම උත්ප‍්‍රාසාත්මක ය, මන්ද මරියා යනු ප්‍රේමයේ සහ දයාවේ ප්‍රතිමූර්තිය වන අතර, ප්‍රියරස් ඇගේ කතාවෙන් පෙන්වන කාරණා අනුව ඇය ප්‍රේමයේ සහ  දයාවේ ගුණාංග වලින් බොහෝ දුරස්ථය.  මෙය චෞසර්ගේ    උපහාසයකි; ඔහු  ප්‍රියරෙස් සඳහා නමක් තෝරා ගත්තේ ඇගේ සැබෑ චරිතයට පටහැනිවය.
 
පල්ලිය හා සම්බන්ධ කැන්ටබරි කතාන්දර අතුරින්, පාර්සන් වඩාත් අවංක හා සිත් ඇදගන්නා සුළු ය. ඔහු දුප්පත් නමුත් ශුද්ධ  පුද්ගලයෙකි. ඔහුට විශාල පල්ලියක් ඇති අතර, ඔහුගේ පල්ලියේ සාමාජිකයන් හොඳින් රැකබලා ගැනීමට ඔහු උපරිම උත්සාහයක් දරයි. ඔහු බයිබලය හොඳින් දන්නා අතර එය නිසි ලෙස දේශනා කරයි. ඔහු කාසි හෝ භාණ්ඩ ලබා ගන්නා සෑම විටම ඔහු ඒවා දුප්පතුන්ට ලබා දෙයි. ප්ලොව්මන් යනු පාර්සන්ගේ සහෝදරයාය. ඔහු පහත් ගොවි සේවකයෙක් වන අතර, පාර්සන් මෙන් ප්ලොව්මන් ද දුප්පත් නමුත් ශුද්ධ ය. ඔහු බොහෝ විට අයකිරීම් නොකර අන් අය වෙනුවෙන් වැඩ කරයි. පාර්සන්  මධ්යකාලීන යුගයේදී පරමාදර්ශී පූජකයා ලෙස සැලකේ.
 
යේමන් යනු  නයිට් ගේ සේවකයෙකි. පෙනුමෙන්, යේමන් රොබින් හුඩ්ට සමාන ය. ඔහු කොළ පැහැයෙන් සැරසී දුන්නක් හා ඊතල රැගෙන පලිහක්, කඩුවක් සහ කඩුල්ලක් රැගෙන යයි.  ඔහු ශාන්ත ක්‍රිස්ටෝපර් පදක්කමක් සහ දඩයම් අඟක් ද පැළඳ සිටී. යේමන් වනාන්තරයේ මාර්ග ගැන බොහෝ සෙයින් දැණුවත් ය.

The Wife of Bath -වයිෆ් ඔෆ් බාත් පැමිණෙන්නේ ඇවොන් ගඟේ පිහිටි බාත් නගරයේ සිටය. ඇය වෙළඳාමෙන් මැහුම් ශිල්පිනියක් වන නමුත්  වෘත්තීමය භාර්යාවකි. ඇය පස් වතාවක් විවාහ වී ඇති අතර විවාහය හා පුරුෂයින් හා ස්ත්‍රීන් අතර සබඳතා පිළිබඳ ලෝකයේ විශේසඥවරියක් ලෙස  ඇය ඉදිරිපත් වේ. වයිෆ් ඔෆ් බාත් යනු සොබාදහමේ බලවේගයක් වන අතර එය ජීවිතයට වඩා විශාල චරිතයකි.  ඇගේ තම අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට බිය නැත.  ඇගේ කතාව අතරතුර, නිවසක් පාලනය කළ යුත්තේ කවුරුන්ද යන්න පිළිබඳ ඇගේ හැඟීම් ප්‍රකාශ කරයි. ඉතා ස්ත්‍රීවාදී කාන්තාවක් වූ ඇය  වගකීම පැවරිය යුත්තේ බිරිඳට බව  කියන්නීය.  මධ්‍යකාලීන යුගයේ මෙම අදහස අතිශයෝක්තියක් ලෙස සලකනු  ලැබීය. සියලු කැන්ටබරි කථා චරිත අතුරින් වඩාත්ම විශ්වාස කළ හැකි හා වඩාත්ම විචිත්‍රවත් වන්නේ වයිෆ් ඔෆ් බාත් ය. ඇය චෞසර් ගේ කාලයේ ලිංගික ආශාව සහ කාමුකත්වය පිළිබඳ සංකේතයකි. වයිෆ් ඔෆ් බාත් නිරූපණයක් තුළින් චෞසර් මධ්‍යකාලීන සමාජය තුළ ආවේනික වූ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය පිළිබඳ ගැටළු කිහිපයක් විසඳීමට උත්සාහ කරයි . බාත්ගේ බිරිඳ නිසැකවම ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙකි. ක්‍රිස්තියානි මධ්‍යතන යුගයේ කාන්තාවක් සඳහා ඇයට දැඩි රැඩිකල් අදහස් කිහිපයක් තිබේ. වයිෆ් ඔෆ් බාත් නැවත නැවතත් ඉදිරිපත් කරන තවත් කාරණයක් නම් විවාහයකදී පුරුෂයාට හෝ ස්ත්‍රියට වැඩි බලයක් තිබිය යුතුද යන්නයි. පරමාදර්ශී කාන්තාවක් නොවන ඇය විවෘතව තම ලිංගිකත්වය මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කරයි. 

සියලු කැන්ටබරි කථා චරිත අතුරින්, සමාව දෙන තැනැත්තා වඩාත් නපුරු ය. ඔහු අනුකම්පා විරහිත, ආත්මාර්ථකාමී සහ වංක ය. පල්ලිය සමඟ ඔහුගේ ස්ථාවරය වන්නේ පව්කාරයන්ට සමාව විකිණීමයි. සමාව ලැබීමෙන් ලැබෙන මුදල් දුප්පතුන්ට උපකාර කිරීම වැනි යහපත් දේ සඳහා පල්ලියට යා යුතුය. කෙසේ වෙතත්, ඔහු තමා වෙනුවෙන් මුදල් තබා ගනී. සමාව දෙන තැනැත්තා ඇටකටු භාජනයක්  ගෙන යන අතර ඒවා සාන්තුවරයන්ගේ ඇටකටු යැයි කියා මිනිසුන්ව රවටා ඒවා විකුණයි.   සමාව දෙන තැනැත්තා සමලිංගික හෝ ද්වීලිංගික විය හැකි බව කථකයා ඉඟි කරයි.
 
ෆ්රියාර් යනු හියුබට් නම් විහිළුකාර මිනිසෙකි. ඔහු දුප්පතුන් ගැන එතරම් තැකීමක් නොකළ නමුත් අල්ලස් ලබා ගැනීම සඳහා ධනවතුන්ට සමාව දීමට ඔහු සැමවිටම කැමති විය. ඔහු කථනයෙන් දක්ෂ වූ අතර ඔහු තොල්වලින් කතා කළේය. ඔහු තරුණියන් සමඟ විනෝද වූ අතර බොහෝ විට ඔවුන්ට කුඩා තෑගි ලබා දුන්නේය.  

ඔක්ස්ෆර්ඩ් ලිපිකරු වනාහී  ඔක්ස්ෆර්ඩ්හි ශිෂ්‍යයෙකි. ඔහු ඔහු ශරීර ප්‍රමාණයෙන් සිහින් වන අතර කෙට්ටු අශ්වයෙකු පිට නැඟී යයි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ලිපිකරු ඉතා දුප්පත් වන අතර ඔහුට කාසියක් හෝ දෙකක් ලැබුණු විට ඔහු ඒවා පොත් සඳහා වියදම් කරයි.  ඔහුගේ ඉගෙනීමේ කටයුතුවලට උදව් කරන අය වෙනුවෙන් ඔහු යාඥා කරයි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ලිපිකරු සදාචාරාත්මක ගුණධර්ම පිළිබඳ දර්ශනයක් අනුගමනය කරයි. ඔහු සතුටින් ඉගෙනගෙන සතුටින් උගන්වයි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ලිපිකරු සැලකිලිමත් වන්නේ ඔහුගේ අධ්‍යාපනය පිලිබඳ පමණි.

 චෞසර් ගේ  කැන්ටබරි කථා වල එන  පැවිද්දා පල්ලියේ නරක නියෝජිතයෙකි.  පැවිද්දන් දුප්පත් හා ලෞකික භාණ්ඩ නොමැතිව ජීවත් විය යුතු නමුත්  චවුසර්ගේ පැවිද්දා පොහොසත් ඇඳුම් වලින් සැරසී අශ්වයන් ස්ථාවර හා දඩයම් බල්ලන්ගේ කූඩුවක් පවත්වාගෙන යයි.  ඔහු තම කාලය වැඩි වශයෙන් ගත කරන්නේ ආත්මයන් බේරා ගැනීම වෙනුවට දඩයම් කිරීම සඳහා ය. ඔහුගේ කබාය මිල අධික රන් ආවරණයක් සමඟ සවි කර ඇත. ඔහුට , දිලිසෙන මුහුණක් සහ දිලිසෙන තට්ට හිසක් ඇති අතර, ඉදිමුණු, අඳුරු ඇස් ඇත.  එය කෑදරකමේ සහ කුහක බවේ සංකේතයක් ලෙස කථකයා පෙන්වා දෙයි.  ඔහු පැවිදි ජීවිතයකට වඩා ද්‍රව්‍යවාදී ජීවිතය අගය කරන අතර හෙඩොනිස්ට්වාදියෙකු ලෙස පෙනේ. 

 චෞසර්  බොහෝ පූජකයන් හෙළා දකින අතර,  දහහතරවන සියවසේ පල්ලිය තුළ පැවති කුහකභාවයන් හෙළි කරයි.  පැවිද්දා දෙවියන් වහන්සේට වඩා මුදලට ආදරය කරන බව හෙළි කිරීම නිසා ඔහුගේ අත් ලොම් වලින් වැසී ඇති බව විස්තර කිරීම වැදගත් යැයි චෞසර්ට  හැඟුණි. මෙම විස්තරය හරහා චෞසර්   යෝජනා කරන්නේ “ඇදහිලිවන්තයන්” සියලු දෙනාම විග්‍රහ කළ තරම් භක්තිමත් නොවූ බවයි.

සියලු කැන්ටබරි කතා චරිත අතුරින්, කැඳවුම්කරු -   Summoner වඩාත් පිළිකුල් සහගත ය. ඔහුගේ මුහුණ ගෙඩිවලින් වැසී ඇති අතර ඔහුගේ මුහුණ පුරා රැවුල තිබේ.. ඔහුගේ පෙනුම කෙතරම් නරකද යත් එය දරුවන් බිය ගැන්වීය. ඔහු කෙරෙන් දුඟදක් හැමීය. ඔහු වයින් වලටද ඇලුම් කළ අතර බොහෝ විට බීමත් වී අතාර්කික ලෙස ක්‍රියා කළේය. ඔහුගේ කාර්යය වූයේ මිනිසුන් උසාවියට කැඳවීමයි.

කථා මාලාවේ එන වෙළෙන්දා රැවුල වවාගෙන මොට්ලි ඇඳුමින් සැරසී සිටියේය. ඔහු බීවර් තොප්පියක් සහ මිල අධික බූට් සපත්තු ද පැළඳ සිටි බව කථකයා කියයි.    වෙළෙන්දා නිතරම තම ව්‍යාපාරයේ සාර්ථකත්වය ගැන පුරසාරම් දොඩයි, නමුත් ඔහු ඇත්ත වශයෙන්ම ණය බරින් මිරිකී සිටී. ඔහු ධනවත් හා සාර්ථක යැයි හැඟීමක් ලබා දීමට උත්සාහ කරන අතර, එය විශ්වාස කිරීමට මිනිසුන් රවටා ගැනීමේ කාර්‍යක් සිදු කරයි. 

 කැන්ටබරි කථාහි ජෙෆ්රි චෞසර් ගේ චරිත නිර්මාණයන් අපූරුය. චරිත ප්‍රබන්ධ වුවද, ඔවුන් තවමත් එකල පැවති සිරිත් විරිත් හා භාවිතයන් පිළිබඳ විවිධාකාර අවබෝධයක් ලබා දෙයි. චෞසර් විවිධ චරිත භාවිතා කරමින් කතාවක් විකාශනය කිරීමට සහ ඔවුන්ගේ අදහස ඔවුන්ගේ පෞරුෂත්වය තුළින් ප්‍රකාශ කරයි. කැන්ටබරි කතා වල චරිත නිරූපණය කරන්නේ ජෙෆ්රි චෞසර් ගේ මධ්‍යකාලීන සමාජයේ සන්දර්භය තුළය.  මෙම කථා වල විවිධ සමාජ පංති නිරූපණය කර ඇති අතර සියලු වන්දනාකරුවන් අධ්‍යාත්මික ගවේෂණයක යෙදී සිටියද, ඔවුන් අධ්‍යාත්මික දේට වඩා ලෞකික දේ කෙරෙහි වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වන බව පෙනේ.   

කැන්ටබරි කථා   ඓතිහාසික ලේඛනයකි.  එය  උපහාසාත්මක බුද්ධියෙන් පොහොසත් වන අතර යථාර්ථවාදය පිළිබඳ සංකල්පයක් මෙන්ම   දහහතරවන සියවසේ එංගලන්තයේ ප්‍රබුද්ධ සමාජය පිලිබඳ විවරණයක් සපයයි.  කැන්ටබරි කථා මගින් මධ්‍යකාලීන ජීවිතයේ එක්තරා පැතිකඩක් පිලිබඳව අවබෝධය ලැබේ.   චෞසර් ගේ පද රචනා කුසලතාව සහ පරිකල්පනීය ශක්තිය ගැන සමකාලීනයන් විසින් ඔහුට ප්‍රශංසා කරන ලද අතර, ඔහුගේ ශෛලිය හා විෂය කරුණු තෝරා ගැනීම ඔහුගේ කාලයේ ලේඛකයින්ට සහ පසුකාලීන ලේඛකයන්ටද බලපෑවේය. කැන්ටබරි කතා ලියා ඇත්තේ ඉංග්‍රීසි ඉතිහාසයේ කැලඹිලි සහිත කාලයක ය.  1381 ගොවීන්ගේ කැරැල්ල සහ දෙවන රිචඩ් රජු බලයෙන් පහ කිරීමත් සමඟ ඇති වූ දේශපාලන ගැටුම්, කැන්ටබරි කථා  ලියන කාලය තුළ පැවතුණි.

කැන්ටබරි කථා දහහතරවන සියවස පරිණාමය වූ ආකාරය පිළිබිඹු කරයි.  කැන්ටබරි කථා ආරම්භයේ සිටම ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ තරුණ පරම්පරාව පැරණි ජීවන රටාව ප්‍රතික්‍ෂේප කිරීමට පටන් ගත් ආකාරයයි. නිදසුනක් වශයෙන්,   නයිට්වරයාගේ පුතා නයිට්වරයාට වඩා වෙනස් ය. නයිට්වරයාගේ පුතා එම වෘත්තිය සඳහා පුහුණුව ලැබුවද, ඔහුගේ පියා කළ වීරත්වය හා අඛණ්ඩතාවයට වඩා ගායනය සහ කවි වැනි කරුණු කෙරෙහි ඔහු අවධානය යොමු කරයි. ප්‍රභූ පැලැන්තිය තුළ සමාජයේ භූමිකාවන් වෙනස් වූ ආකාරයද මින් නිරූපණය වෙයි. චෞසර් හට ස්ත්‍රිය හා ස්ත්‍රියගේ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව ඔහුගේ කාලයට වඩා ප්‍රගතිශීලී මතයක් තිබුණි.  මධ්‍යකාලීන පල්ලිය විසින් පෝෂණය කරන ලද ස්ත්‍රී-විරෝධී ලියවිලි රාශියක් සමාජය පුරා පැතිරී තිබූ අතර චෞසර් එම අදහස් වලට අභියෝග කරන කාන්තා චරිත හඳුන්වා දුන්නේය.

ජෙෆ්රි චෞසර් ගේ  කැන්ටබරි කථාහි මුල් සැලැස්ම කතන්දර 100 කට වඩා වැඩි ගණනක් සඳහා වූ නමුත් සම්පූර්ණ කර ඇත්තේ 24 ක් පමණි. චෞසර් කැන්ටබරි කථා  නිම නොකළේ මන්ද යන්න පිළිබඳව බොහෝ අනුමාන පවතී. එක් සිද්ධාන්තයක් නම්, ඔහු මරණයට වසර පහක් හෝ හයකට පමණ පෙර 1390 ගණන්වල මැද භාගයේදී චෞසර් එය ලිවීම අතහැර දැමීමයි. “හවුස් ඔෆ් ෆේම්” යනු චෞසර්ගේ නිම නොකළ කාව්‍යයන්ගෙන් එකක් වන අතර, දුර්ලභ උසස් චින්තනයක් අඩංගු වෙයි.     මධ්‍යතන යුගයේ දී දායක වූ සාහිත්‍ය කෘති හා ලේඛන ශෛලිය මගින් චෞසර් සාහිත්‍යයට   විශාල බලපෑමක් කළ අතර අතර ඔහු සාහිත්‍ය කෘති 500 කට අධික ප්‍රමාණයක් ලිවීය.  

විලියම් ෂේක්ස්පියර් ජෙෆ්රි චෞසර් ගේ නිර්මාණ අගය කළේය. චෞසර් ගේ කවි විලියම් ෂේක්ස්පියර් ඇතුළු මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ කතුවරුන්, කවියන් සහ නාට්‍ය රචකයින් බොහෝ දෙනෙකුට බලපෑම් ඇති කළේය. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ කතන්දර කිහිපයක් චවුසර්ගේ කවි වලින් ලබා ගත්තේය. 

ජෙෆ්රි චෞසර් අන්තර් සංස්කෘතික සාහිත්‍ය අනන්‍යතාවයේ ආලෝකයක් ලෙස නම් කල හැකිය. ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ පියා ලෙස නම් කරන ලද  ඔහු ඉංග්‍රීසි ස්වභාෂා සම්ප්‍රදාය සොයා ගැනීමට උදව් කළේය. ඔහුගේ කෘති ඉංග්‍රීසි භාෂා ශබ්ද කෝෂ නිර්මාණය කිරීමට වක්‍රව දායක විය.14 වන සියවසේ ජනප්‍රිය ඉංග්‍රීසි කවියෙකු වූ ජෙෆ්රි චෞසර් 1400 ඔක්තෝබර් 25 එංගලන්තයේ ලන්ඩන්හිදී මිය ගියේය.  ඒ වන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 60 කි.  ඔහුට වෙස්ට්මිනිස්ටර් ඇබේ හි සුසාන භූමියක් ලබා දෙන ලදී. වෙස්ට්මිනිස්ටර් ඇබේ හි  Poets' Corner  අංශයේ තැන්පත් කරන ලද පළමු පුද්ගලයා ජෙෆ්රි චෞසර් විය . 


Works Cited

Ann W. Astell, Chaucer and the Universe of Learning (Cornell University Press, 1996)  

Bloom, Harold, ed. Geoffrey Chaucer. New York: Chelsea House, 1999.
Chaucer, Geoffrey. "The Canterbury Tales." In The Norton Anthology of English Literature: The Middle Ages, by Afred, Simpson, James David, 218-315. New York: Norton and Company, 2006.  
Childress, Diana. Chaucer's England. North Haven, CT: Linnet Books, 2000.
Cooper, Helen. Oxford Guides to Chaucer: The Canterbury Tales. Oxford: Oxford University Press, 1989.
Howard, Donald R. Chaucer: His Life, His World, His Works. NY: Dutton, 1987.
Kolve, V.A. & Glending Olson, Eds. The Canterbury Tales: Nine Tales and the General Prologue. New York: W.W. Norton & Co., 1989.

Find Us On Facebook