හොකී ගැසීම

 

නාලන්දා විද්‍යාලයේ හොකී කණ්ඩායමට බැඳී මම හොකී ගැසුවෙමි. විමලසේන මයා අපගේ හොකී භාර ආචාර්‍යවරයා වූ අතර මීට වසර කීපයකට උඩදී විමලසේන සර් මිය ගිය බව මට ආරංචි විය​. ඒ  කාලයේ හොකී පුහුණුවට විමලසේන සර් එන අතර ඔහු අපව පිට්ටනිය වටා දුවවයි. ඉන්පසු කණ්ඩායම් බෙදී අප හොකී ක්‍රීඩා කරන්නෙමු. 

මේ කාලයේ අප සමග වජිර ද සිල්වා , තේනබදු , සුමංගල ඩයස්, වීරමන් , නුවන් දිසානායක යන සිසුන් හොකී ගැසූ බව මතකය​. නුවන් දිසානායක පසු කාලයක නීතීඥයෙකු වූ අතර 2016 දී ඔහු මිය ගියේය​. 

වරක් හොකී ක්‍රීඩා කිරීමේදී හොකී පීත්තක් හිසේ වැදී වීරමන් තුවාල විය​. මම වීරමන් සමග පාසලේ සිට හදිසි අණතුරු වාට්ටුව වෙත ගියෙමි. මම ලෙඩා රෝහලට ගෙන යා යුතු මුත් කාගෙන් දෝ ඉල්ලාගත් බයිසිකලයක නැගි වීරමන් මාව හරස් පොල්ලේ තබාගෙන රෝහලට  පැද්දේය​. වීරමන්ට මැහුම් දමා පිටගැස්මට ඉන්ජෙක්‍ෂන් එකක් විද්ද අතර මැහුම් පිටින් වීරමන් යලි මාව බයිසිකලයේ තබාගෙන පාසල වෙත බයිසිකලය පැද්දේය​. 

අපි පුහුණුව සඳහා දෙකට බෙදී හොකී ගැසුවෙමු. ලොකු පෑඩ් දෙකක් දමාගත් වජිර ද සිල්වා ගෝලී වූ අතර අප එල්ල කරන පාරවල් ඔහු පාදයෙන් නවතා දැමුවේය​. 

වරක් ඉතා තියුණු තරගයකදී තේනබදු ගෝල් පෝස්ට් එකට ලංවූ අතර (මෙම ගෝල් පෝස්ට් සඳහා යොදා ගත්තේ කොල්ලන් ගේ පොත් බෑග් දෙකකි) වජිර ද සිල්වා ගෝලී ලෙස තේනබදු එල්ල කරන පහර රැක ගැනීමට උකුස්සෙකු සේ තියුණු ඇසින් සූදානම්ව සිටියේය​. මේ අතර නිකම් ක්‍රීඩා පිටිය අසලින් ගිය ආදි  සිසුවෙක් ආ මල්ලී දැන් ගහන්න කියා ගෝල් පෝස්ට් හෙවත් අඩි කීපයක පරතරයකින් යුතුව තබා තිබෙන පොත් බෑග් දෙක අතර දුර තවත් පලල් කලේය​. මින් තේනබදු මෙන්ම වජිරද කෝප ගත්හ. පසෙක සිටි විමලසේන සර් ඔහුට බැන වැදුනු අතර එම ආදි සිසුවා " සොරි සර් " කියා හිස කසමින් යන්නට ගියේය​. අපි හොකී පිති කරට ගෙන මෙම විනෝදජනක ජවනිකාව දෙස බලා සිනාසුනෙමු. මේ නිසා විමලසේන් සර් අපටද රැව්වේය​. 

හොකී ගසන විට බෝලය ගැනීමට කොල්ලන් හොකී පිති දමති. උදේනි හෙවත් පොළා උස මහතින් යුක්තය​. පොළා හොකී පිත්ත වේගයෙන් දමන විට එය විළුඹ ඇටයේ වදී දෝ කියා අප බිය ගත්තෙමු. එම නිසා නාලාගිරි ඇතා මෙන් පොළා  බෝලය දෙසට පිත්ත දමා ගසන විට අප අයින් වූයෙමු. එසේම වරක් බෝලය දෙසට දුවන පොළා  ගේ කකුල් දෙක අතරට මම සෙල්ලමට මෙන් මගේ හොකී පිත්ත දැමූ අතර පොළා අඩි භාගයක් පමණ උඩින් ගොස් නිවුටන් ගේ නියමය අනුව බිමට පාත් විය​. 

කොල්ලන් රොත්ත පිති දැමූ නිසා තමාගේ කකුල් දෙක අතරට එල්ලය බලා පිත්ත දැමූ එකා සොයා ගැනීමට බැරි වූ නිසා තවත් කෝප වෙමින්  පොළා දණහිසේ තැවරී තිබූ වැළි පිස දැමුවේය​. ඉන් පසු මම පොළා අසලටවත් නොගියෙමි. 

අප හොකී ගසන විට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ ක්‍රිකට් ගසති. මළළ ක්‍රීඩකයෝ පට් එක හෝ හෙල්ලය විසි කරති. වරක් තිලංග සුමතිපාල ගැසූ හයේ පාරක් හොකී ගසමින් සිටි මගේ කන අසලින් ගියේය​. මේ නිසා මම හොකී බෝලයට මෙන්ම ක්‍රිකට් බෝලය වෙතටද අවදානය යොමු කලෙමි. 

හෙල්ල හෙවත් ජැව්ලින් එක විසි කරන්නෝ මාරයෝය​. වරක් නාලන්දා පිටියේදී ජැව්ලින් එකක් හිසේ වැදී සිසුවෙකු මිය ගිය කතාවක් අප අසා තිබුනි. එය සත්‍යද යන්න තවම නොදනිමි. දූසමාන කතාව අනුව ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකු වූ ශම්මි සිල්වා ජැව්ලින් එක විසි කල අතර එය ක්‍රීඩා පිටිය හරහා දිව ගිය සිසුවෙකුගේ හිසේ ඇනී පසාරු විය​. එවිට ඇඩ්ඩියා පැමින කොල්ලාගේ ඔළුවට පය තබා හෙල්ල ඉගිල්ලුවේය​. හෙල්ලත් සමග කොල්ලාගේ මොල කෑලිද එලියට ආවේය​. 

මේ කොල්ලන් කිවූ කතාවකි. එය සත්‍යක් නොවේ කියා මම සිතමි. කොල්ලන් කතා හැදීමේ රුසියෝය​. හොකී ගැසීමෙන් පසු අපි ලකුණු පුවරුව යට වාඩිවී මෙවැනි අද්භූත කතා ඇසුවෙමු. මෙවැනි කතා කීමට සමත් සිසුන් කිහිප දෙනෙකුද හොකී කණ්ඩායමේ වූ බව මතකය​.

විමලසේන සර් අපට හය වසරේදී විද්‍යාව ඉගැන්වීය​. වරක් විමලසේන සර් පන්තියට දුන් විද්‍යාව ප්‍රශ්න සියල්ලටම මම නිවැරදිව පිළිතුරු දුන්නෙමි. ඉන් පසු චාන්දන මට විද්‍යාදාස කියා නමක් පට බැන් දේය​. මේ  විද්‍යාදාස නම මට සාමාන්‍ය පෙළ දක්වා  ළමුන් කීවෝය​. එසේම පොඩි විතාන සර්ද මාව අමතන ලද්දේ විද්‍යාදාස කියාය​. මේ නම මට රෙජිස්තර කල චාන්දන දැන් ජීවත් වන්නේ ඕස්ට්‍රේලියාවේය​. 

විමලසේන සර් හිටි හැටියේ ළමුන් බ්ලැක් බෝඩ් එක ඉදිරියට ගෙන්වා ප්‍රශ්න අසයි. වරක් බුද්ධික නානයාක්කාරව  බ්ලැක් බෝඩ් එක ඉදිරියට ගෙන්වා ආහාර මාර්ගය ආරම්භ වන්නේ කොතනින් ද කියා ඇසුවේය​. බුද්ධික ආහාර මාර්ගය ආරම්භ වන්නේ ගුදයෙනි කීවේය​. එවිට විමලසේන සර් ඒ තමුසේගෙ ආහාර මාර්ගය වෙන්න ඇති කියා කීවේය​. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග