ඉස්කෝල වලි

  

1973 එක වසරේදී කපිල ජාසිංහත් අනුර කුමාරසිරිත් මා සමග උරණව ගෝරියට ආහ​. ටිකිරි නමුත් මොවුන් පහර දීමට පැමිනෙන ලීලාව දුටු මා වහාම අනුර කුමාරසිරිව තල්ලු කලෙමි. ඔහු සීසෝව අසලදී ඇද වැටුනේය​. කපිල ජාසිංහ ශරීර ප්‍රමාණයෙන් කුඩා අයෙකි. එම නිසා මම ඔහුට පා පහරක් දී පන්තියට දුව ගියෙමි. පන්තියේ අබේකෝන් ටීච සිටියාය​. මම අඞමින් කපිල ජාසිංහත් අනුර කුමාරසිරිත් මට සෙල්ලම් පිට්ටනියේදී පහර දුන් බව කීවෙමි. අබේකෝන් ටීච මොවුන් දෙදෙනා ගෙන්වා එක් අයෙකුගේ අත්ලට අඩි රූල් පාර බැගින් දුන්නේය​. මම කඳුළු අතරින් ඔවුන් දෙස බලමින් සිනාසුනෙමි. අනුර කුමාරසිරි වර්තමානයේ ඩුබායි හි විධායක රැකියාවක් කරයි. ඔහු මගේ  හොඳ යාළුවෙකි.  කපිල ජාසිංහ ගැන තොරතුරක් නැත 

දෙක වසරේදී මම දහම් සමග ගහ ගත්තෙමි. පන්තියට අබේකෝන් ටීච පැමිනීමත් සමගම අප දෙපසට වූයෙමු. තුන වසරේදී ඉතා නෝන්ජල් සිසුවෙකු වූ සමන්ට අරියාදුවක් කිරීමට ගොස් ඔහු මගේ අතට පැන්සලෙන් ඇන්නේය​.  අබේකෝන් ටීච බියවී මගේ අතේ තුවාලයට ප්‍රථමාධාර දී සමන්ට පසු දින අම්මා සමග පාසලට එන ලෙස කීවාය​. 

මා හතර වසරේ ඉගෙනුම ලබන කාලයේදී මගේ වැඩිමහළු සොහොයුරන් ආනන්ද විද්‍යාලයේ කරාටේ සංගමයට බැඳී මාස්ටර් වෙල්ගමගේ මග පෙන්වීම මත කරාටේ පුහුණු වූහ​. මම ඔවුන් ගේ පුහුණුවීම් බලාගෙන පන්තියේ කොල්ලන් සමහරකට කරාටේ පහරවල් දුන්නෙමි. මේ නිසා මුලු පන්තියම පාහේ මට බිය වූහ​.  එහෙත් මනෝජ් නීලාංග අපගේ කලාපයේ අසහාය ප්‍රහාරකයා විය​. එම නිසා මනෝජ් නීලාංග සමග මම ශේප් එකේ සිටියෙමි. 

හය වසරේදී මට නමක් පට බැන්ද වයි බී දිසානායකට මම පහර දුන්නෙමි. පසු දින ඔහු ගෙදරින් ලිපියක් ලියාගෙන විත් අපගේ පන්තිභාර ගුරුවරිය වූ හිල්ඩා ගුනවර්ධන ටීචට දුන්නාය​. එහි තිබුනේ මමත් සීවලී පෙරේරාත් ඔහුට අරියාදු කරන බවය​. මේ නිසා ගුනවර්ධන ටීච අපට තරයේ අවවාද කලාය​. වයි බී දිසානායක වර්තමානයේ එක්සත් රාජධානියේ  ජීවත් වෙයි. අප දැන් මිතුරන් වෙමු. මට  පට බැන්ද නම වයි බී දිසානායකට දැන් අමතකය​. 

නවය වසරේදී මාරිස්ටෙලා විද්‍යාලයේ සිට බුද්ධි කීරිතිසේන ( වර්තමානයේ යෙදුම අනුව බූඩි ) නාලන්දේ අපගේ පන්තියට අළුතින් ආවේය​. බුද්ධි කීරිතිසේන ශරීර ප්‍රමාණයෙන් උස මහත වූවද වරක් මම ඔහු සමග ගෝරියක් දාගත්තෙමි. එහෙත් සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය කිරීමටත් පෙර ඔහු නාලන්දාවෙන් අස්ව ගියේය​. බුද්ධි කීරිතිසේන හෙවත් බූඩි තම නාලන් දා ඉතිහාසය ගැන කතා කරන්නට  කැමති නැත​. ඒ මන්ද යත් ඔහු සිංහල සිනමාවට අවතීර්ණ වූයේ කෙලින්ම ඇමරිකාවේ සිට යන කල්පිතය බිඳෙන නිසාදෝ විය හැකිය​. එහෙත් 2008 වසරේදී මම බූඩිව  දුරකථනයෙන් ඇමතුවෙමි. 

දහය වසරේදී අපගේ පන්තියට අලුතින් සිසුවෙකු ආවේය​. වරක් සකලසූරිය මෙම සිසුවාගේ හිසට තට්ටුවක් දැමීය​. මෙම තට්ටුව දැමුයේ මා බව සිතූ ඔහු මට වැරයේ පහරක් දුන්නේය​. මම ඔහුව බිම පෙරලාගෙන පහර දුන්නෙමි.  මේ අවස්ථාවේදී  පන්තියට පැමිණි වැලිකල ටීච අප දෙදෙනා ඈත් කර දැමුවාය​. මේ සිදුවීමෙන් පසු ඔහුව වෙනත් පන්තියකට දමන ලදි. වැලිකල ටීච මෑතකදී මිය ගිය බව මට දැනගන්නට ලැබුනි. 

දහය වසරේදී මම පාසලේ කරාටේ සංගමයට බැඳී කරාටේ පුහුණු වූයෙමි. සෙන්සේ අජිත් ජයකොඩි අපගේ ගුරුවරයා විය​. කරාටේ පුහුණුව සමගම සංයමයද ලැබූ නිසා මම ගෝරි වලට නොගියෙමි. එහෙත් ඉහල පන්තියක සිටි ශිෂ්‍ය නායකයෙකු අනිසි ලෙස බලය උපයෝගී කරගනිමින් අපගේ පන්තියේ ළමුන් පෙළන විට මම එම අසාධාරනයට එරෙහිව කතා කලෙමි. මේ අවස්ථාවේදී ඔහු මට පහර දීමට ආවේය​. එහිදී මම ඔහුට පන්තියෙන් එලියේදී විද්‍යාගාරය අසල පාළු ස්ථානයක හැකිනම් මා සමග ගහ ගැනීමට එන ලෙස කීවෙමි. 

පහල පන්තියක සිසුවෙකු ගෙන් මෙලෙස අභියෝගයක් එල්ල වීම නිසා ඔහු කැලඹී ගියේය​. එහෙත් අභියෝගය හමුවේ පළා නොගොස් ඔහු විවේක කාලයෙන් පසුව එම ස්ථානයට එන බව කීවේය​. මම අමරසිංහ හෙවත් මැස්සා සමග එම ස්ථානයට  ගියෙමි. 

ඔහු පැමින සිටියේ මිතුරන් කණ්ඩායමක් සමගය . ඔවුන් අතර සිටි මානවඩු මාව දන්නේය​. මම මානවඩුට සිද්ධිය පැහැදිලි කලෙමි. යම් ලෙසකින් මෙම ද්වන්ධ සටනින් පසු ශිෂ්‍ය නායකයෙකුට පහර දුන්නා කියා මට චෝදනාවක් මොහුට කිරීමට ඉඩ නොදෙන ලෙස මම මානවඩු ගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි. මානවඩු ඊට එකඟ විය​. 

සටන ඇරඹි අතර අප දෙදෙනා විනාඩි තිහක් පමණ ගහ ගත්තෙමු. එහෙත් කිසිවෙකුටත් ජයක් අත් නොවීය​. එහෙත් පහළ පන්තියක සිසුවෙකු සමග සටන් කර ජයක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වීම නිසා ඔහුගේ අභිමානයට මහත් හානියක් සිදු විය​. ඉන් පසුව ඔහු අපගේ පන්ති පැත්තකටවත් නාවේය​. මෙම ද්වන්ධ සටනින් පසු මම යලිත් පාසලෙන් අස් වන තෙක් කිසිවෙකු සමග ගහ ගත්තේ නැත​.

පාසලේදී ගුටි ගහ ගැනීම හොඳ නැත​. එහෙත් මෙම අත්දැකීමද ජීවිතයට වටී. එය කෙනි රොජර්ස් කීවාක් මෙන් Sometimes you gotta fight When you're a man

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග