රශියන් වින්ටර්

රුසියාවේ ශිශිර සෘතුව ලොව ප්‍රකටය​. මෙම රුසියානු ශීත සෘතුව හමුවේ නැපෝලියන් මෙන්ම හිට්ලර් ගේ සේනාංක විනාශ වී ගියහ​. රුසියානු ශීත සෘතුව කොතරම් කටුක වූවද රුසියානුවන් ශීත සෘතුව ආදරය කරති. ශීත සෘතුව ආදරයෙන් වැළඳ ගනිති. 

රුසියාවේ නොවැම්බර් මාසයේ සිට බොහෝ විට පෙබරවාරි අග දක්වා තද ශීත පවතියි. කොතරම් හිම වැටුනද තදින් ශීත තත්වය තිබුනද දෛනික ජීවිතය පවත්වාගෙන යාමට රුසියානුවන් පදම් වී තිබේ. නමුත් ඇමරිකාවේ සහ කැනඩාවේ හිම වැඩිපුර වැටුනොත් එදාට ස්නෝ ඩේ‍ය​. පාසල් කාර්‍යාල වසති. සෝවියට් දේශයේ මම ගත කල වසර 7 තුල එක ස්නෝ ඩේ‍ එකක්වත් මට මතක නැත​. උෂ්නත්වය සෘණ 50 ගිය දිනෙක පවා අප වෛද්‍ය පීඨයට ගිය බව මට මතකය. 

වරක් මම පෙන්සිල්වේනියාවේ  සිටියදී තරමක හිම පතනයක් නිසා ගුවන් ගමන් නවතා දමන ලදි. මට ඩෙන්ව හරහා ලොස් ඇන්ජලීස් දක්වා යාමට නියමිතව තිබූ ගුවන් යානය අයහපත් කාලගුණය කියා පියාසර නොකරන ලදින් මම හෝටලයකට කොටු වූයෙමි. ධාවන පථය හිමෙන් වැසී තිබියදී පවා ගුවන් ගමන් වල යෙදෙන එරෝෆ්ලෝට් නියමුවෝ මට සිහිපත් විය​. එහෙත් යුනයිටඩ් එයා ලයින්ස් හි ගුවන් නියමුවන් හිම පථනය නවතින තෙක් කෝපි බිබී අලසව සිටිති. 

යූක්‍රයීනයේ දී ශීත ඍතුවේ සෘණ 20 - 30 අතර තදින් සීත පවතින විට අප උදයම නැගිට යන්නතම් මුහුණ කට සෝදා උනුසුම් අැඳුම් ඇඳගෙන හිමෙන් පිරි පාරට බැස අධ්‍යන කටයුතු සඳහා යාමට පුරුදුව සිටියෙමු. දෙකන් හිරි වැටී තිබේ. ශීත සුලඟ මුහුණ දවයි. කටින් දුම් දමමින් අප ලහි ලහියේ යන්නේ යන්නේ ප්‍රමාද වන්නේ නොමැතිව දේශන වලට යාමටයි. ඇවිදින විට සුපරික්‍ෂාකාරී විය යුතුය​. අයිස් උඩ අඩිය තැබුව හොත් නොමිලේ ටික දුරක් යා හැක​. නමුත් අතපය කැඩීමට ඉඩ තිබේ. එක් ශ්‍රී ලාංකික සිසුවියක් හිම ගොඩ උඩ වැටී අත කඩාගත් අයුරු මට සිහිපත් වේ. 

හිම කාලයට හොඳින් උනුසුම්ව ඇඳිය යුතුය​. හිස දෙකන් බෙල්ල ආවරණය කර ගැනීම අනිවාර්‍ය වේ. ලංකාව වැනි උෂ්ණ කලාපයට අයත් රට වලින් එන මිනිසුන්ට හිම කාලය නුපුරුදුය​. එම නිසා ඔවුන් ඉතා ඉක්මනින් ලෙඩ වෙති.  මේ ඔවදන් නොතකා ශීත කාලයේ අඩුවෙන් ඇඳුම් පැලඳුම් කල එක් සිසුවෙකුට දෙවරක් නියුමෝනියාව සෑදුන හැටි මට මතකය​. 

ශීත කාලයේදී වූවද මිනිසුන් අයිස් ක්‍රීම් කති. උෂ්නත්වය සෘණ 20 හෝ 30 වූ විට අයිස් ක්‍රීම් එක සෘණ  4කි. එම නිසාදෝ ශීත නොතේරේ. මේ නිසා අප ශීත කාලයේදී අයිස් ක්‍රීම් කෑවෙමු. එසේම දාඩිය නොදමන නිසා සමහරු ඇඳුම් දින දෙක තුනක් යන තෙක් මාරු නොකරති.   

හිම කාලයේදී දිනකට තේ කෝප්ප 8 - 10 පමණ පෙවේ. රොබින්සන් කෘසෝ වෙඩි බෙහෙත් අරපරෙස්සම් කර ගත්තක් මෙන් ලංකාවෙන් ගෙන ආ තේ අරපරෙස්සම් කර ගැනීම පිණිස මම ලංකා තේ 1:2 අනුපාතයට  ගුරුසියානු තේ සමග මිශ්‍ර කලෙමි. මධ්‍යම ආසියාවේ ගුරුසියානු තේ ලංකා තේ තරම් රස නැති වූවද මෙමගින්  හිඟයකින් තොරව බොහෝ කාලයක් යන තෙක් තේ බීමට හැකි විය​. 

හිම කාලයේ ස්කේටිං කිරීම ඉතා  ප්‍රිය ජනකය​. වරක් ක්‍රිශෝපල් නගරයේදී මම මිතුරන් සමග ස්කේටිං කලෙමි. සමතලා භූමියේ ස්කේටිං කිරීම දෑත් වලට වෙහෙසකරය. වරක් මොන්ටියෝල් හිදී උස කඳු බෑවුමක සිට ස්කේටිං කරන මිනිසුන් මම දුටුවෙමි. එම කඳු බෑවුම සැතපුම් භාගයකට වඩා දිගය​. බෑවුම ඉතා ගැඹුරය වැටුනහොත් මාස හයක් පමණ රෝහලේ ඉඳීම සිකුරුය​. නමුත් කුඩා ළමුන් පවා ශරීරය සමබර කරගෙන එම බෑවුමේ අයිස් මත ලිස්සා යති. දෙමාපියන් ද ළමුන්ට එසේ යාමට උනන්දු කරවති. 

හිම කාලයේ ඇති වන හිම කුණාටු අති භයානකය​. හිම කුණාටු ඇති වන විට අඩි දෙක තුනකට වඩා දුර නොපෙනේ. වරක් මම නගරයෙන් එපිට තිබූ රෝහලකට යමින් සිටින විට හිම කුණාටුවක් ආවේය​. රෝහල තිබුනේ විශාල දේවදාර වත්තකය​. එය අක්කර විශාල ගනනකින් යුත් භූමියකි. හිම කුණාටුව නිසා මට උතුර දකුණ පෙනුනේ නැත​.  පාරේ දණක් උසට හිම නිසා නියම පාර සොයා ගැනීමට නොහැකිව මම වල්මත් වූයෙමි. වේලාව උදෑසන වූවද සතර දෙසම කළුවරය​. හිම භූමිය මිස අන් කිසිවක් නොපෙනේ. හිම තොග තොග මගේ මුහුණට වැටීම නිසා මගේ දෙනෙත් අඳුරුවන් විය​. එක් ස්ථානයක රැඳී සිටියහොත් මුළු සිරුරම හිමෙන් වැසී යනු ඇත​. මෙලෙස හිම කුණාටු වලට අසුවී මිය ගිය පුද්ගලයන් ගැන මම අසා තිබේ. ඔවුන් ගේ සිරුරු හිමෙන් වැසී ගල් වී යන අතර මෘත ශරීරය හමු වන්නේ ග්‍රීෂ්ම සෘතුවේය​. එතෙක් මළ සිරුර නරක් නොවී හිම යට තිබේ. 

හිම මට්ටම මගේ දණටත්   වඩා උස් වෙමින් පවතියි. මම වතුරේ ඇවිදින්නාක් මෙන් අසීරුවෙන් එක තැන නොරැඳී ඉදිරියට ගියෙමි. හාත්පස කළුවර නිසා ගොඩනැගිල්ලක් හෝ දැකීමට අපහසු විය​. එහෙත් මම ඉදිරියටම ගියෙමි. මෙසේ යන විට ඈත එළියක් දිස් විය​. එය රෝහලයි. මම එම එළිය දෙසට ගියෙමි. භූමිය පුරා හිම ඇතිරී තිබූ නිසා මීටර සියයක් යාමට බොහෝ වේලාවක් ගත විය​. ශීත නිසා අතපය ගල් ගැසී තිබුනද මම උත්සහය අත නොහැරියෙමි. අවසානයේදී රෝහලට යන මාර්ගයට මම අවතීර්ණ වූයෙමි. 

රෝහල් දොරටුව වෙත ගිය මම අත් දෙකෙන්ම දොර ඇරියෙමි. රෝහලේ උණුසුම් බැටරියක් ලඟට ගිය මා බොහෝ වේලාවක් එතන සිටියේ ශීත පළවා හැරීම සඳහා ය​. මෙවැනිම අත්දැකීමක් වරක් මම කැනඩාවේ ලද්ද්දෙමි. උෂ්නත්වය සෘණ 17 අවස්ථාවක මම පයින් ඇවිදගෙන ගියෙමි. එකෙහින් ම මගේ එක් කකුලක කෙන්ඩා පෙරලී යන්නට විය​. නිවසට යාමට තව ඇත්තේ මීටර් 500 කට නොවැඩි ප්‍රමාණයකි. එහෙත් කෙන්ඩා පෙරලීම නිසා මගේ ගමන ඇණ හිටුනේය​. එය බරපතල තත්වයකි.  අසල නිවාස වල සහ පාරේ කිසිවෙකු දක්නට නැත​. වෙනදා ගෙනියන ජංගම දුරකථනයද එදින මා අත නොවීය​. තත්වය භයානකය​. නමුත් මා සිතේ දිරියෙන් නිවසට ආවෙමි. රුසියානු වින්ටරයට මුහුණ දීම නිසා මට කැනේඩියානු වින්ටරය ජයගත හැකි විය​. 

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග