ඓතිහාසික හා ජනගහන විද්‍යාත්මක පර්යේෂණවලට අනුව අතීත ශ්‍රී ලංකාවේ බිළිඳුන් මැරීම සහ නවජන්ම බිළිඳුන් මැරීම (Neonaticide) මූලික වශයෙන් සිදු වී ඇත්තේ දැඩි දරිද්‍රතාවය නිසා හදිසියේ ගනු ලැබූ තීරණයක් ලෙස නොව, ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස සැලසුම් කරන ලද පවුල් සැලසුම් ක්‍රමවේදයක් වශයෙනි. ලන්දේසි යටත්විජිත වාර්තා (තෝම්බු) ඇසුරින් 18 වැනි සියවසේ ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහන ව්‍යුහය අධ්‍යනය කල පර්යේෂකයන් පෙන්වා දෙන්නේ පවුලේ සාමාජිකයන් සංඛ්‍යාව දැඩි ලෙස පාලනය කිරීම සඳහා බිළිඳුන් මැරීමේ සිරිත භාවිත කර ඇති බවයි.
ඓතිහාසික ශ්‍රී ලංකාවේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල දරුවන් ඇති දැඩි කිරීමේ සමස්ත අනුපාතය හිතාමතාම සීමා කරමින් ක්‍රමානුකූල "පවුල් සැලසුම් ක්‍රමවේදයක්" පවත්වාගෙන ගිය බව පර්යේෂකයෝ සඳහන් කරති. ශ්‍රී ලංකාවේ ඓතිහාසික බිළිඳු ඝාතනවල ප්‍රධාන ඉලක්කය වූයේ අලුත උපන් ගැහැණු දරුවන්ය. ඓතිහාසික ස්ත්‍රී-පුරුෂ අනුපාත විශ්ලේෂණයන්ට අනුව ඇතැම් දිස්ත්‍රික්කවල උපන් ගැහැණු බිළිඳුන්ගෙන් 27% ත් 57% ත් අතර ප්‍රමාණයක් "අතුරුදන්" වී ඇත.
සංස්කෘතික විශ්වාසයන් නවජන්ම බිළිඳු ඝාතන කෙරෙහි දැඩි ලෙස බලපෑවේය. දරුවෙකු අසුභ ජ්‍යොතිෂමය ලග්නයකින් හෝ පවුලට හෝ ගමට දැඩි අනතුරක් ගෙන දෙන අසුභ නිමිත්තකින් ("නරක කාලයක") උපත ලැබුවහොත්, එම ආත්මීය ව්‍යසනයෙන් මිදීම සඳහා උපතින් පසුවම එම බිළිඳා සක්‍රීයව විනාශ කිරීම හෝ අත්හැර දැමීම සිදු කර ඇත.
ධනය ආරක්ෂා කර ගැනීමට, කුල තත්ත්වය පවත්වා ගැනීමට සහ පවුලේ ඉඩකඩම් අධික ලෙස කැබලිවලට බෙදී යාම වැළැක්වීම සඳහා ධනවත්, මධ්‍යම සහ අඩු ආදායම්ලාභී යන සෑම සමාජ ස්ථරයකම මෙය ක්‍රියාත්මක වී ඇත.උපතින් පසු වහාම දරුවා දිය බඳුනක ගිල්වීම, හුස්ම හිර කිරීම හෝ විශේෂිත ඖෂධීය ශාකසාර මිශ්‍රණ භාවිත කිරීම මේ සඳහා බහුලවම යොදාගත් ක්‍රමවේදයන් විය.
රොබට් නොක්ස් (1641–1720) මහනුවර රජු විසින් අල්ලාගෙන වසර 19ක් පුරා ශ්‍රී ලංකාවේ අභ්‍යන්තර ප්‍රදේශවල සිරකරුවෙකු ලෙස රඳවා තබා ගත් ඉංග්‍රීසි ජාතික මුහුදු කපිතාන්වරයෙකි. ඔහුගේ සුප්‍රසිද්ධ 1681 ග්‍රන්ථය වන "An Historical Relation of the Island Ceylon" (එදා හෙළ දිව) හි, නොක්ස් පැහැදිලිවම සඳහන් කර ඇත්තේ ප්‍රදේශවාසීන් ජ්‍යොතිෂය පදනම් කරගෙන බිළිඳුන් මැරීමේ සිරිතේ යෙදුණු බවයි. දරුවෙකු අසුභ ග්‍රහයෙකු හෝ නැකතක් යටතේ උපත ලැබුවහොත්, පවුලේ සෙසු පිරිස විනාශයෙන් බේරා ගැනීම සඳහා දෙමාපියන් අලුත උපන් බිළිඳා—බොහෝ විට දියේ ගිල්වීමෙන් හෝ අතහැර දැමීමෙන්—මරා දමන බව ඔහු සටහන් කළේය.
ජෝන් ඩොයිලි (John D'Oyly) සහ සයිමන් සෝවර්ස් (Simon Sawers) වැනි බ්‍රිතාන්‍ය නිලධාරීන් දේශීය සිරිත් විරිත්, නීති සහ සමාජ ව්‍යුහයන් ලේඛනගත කළහ. පවුලේ ඉඩකඩම් අධික ලෙස බෙදී යාම වැළැක්වීමේ අත්‍යවශ්‍ය අවශ්‍යතාවයක් ලෙස, නිල උඩරට නීති සංග්‍රහය මඟින් මෙම සිරිත තාක්ෂණිකව තහනම් කර තිබුණද, ගැහැණු බිළිඳුන් සහ අසුභ නැකත්වලින් උපදින දරුවන් මරා දැමීම ග්‍රාමීය පළාත්වල තවමත් නිහඬව ඉවසා සිටි බව ඔවුන්ගේ වාර්තාවල සඳහන් විය.
19 වැනි සියවසේදී බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත වැසියන් විසින් පැනවූ දැඩි නීතිමය රාමු සහ ජීවීන්ට හිංසා නොකිරීම අගය කරන (අහිංසා ප්‍රතිපත්තිය) ථෙරවාද බුදුදහමේ අභ්‍යන්තර දැඩි බලපෑම හේතුවෙන් බිළිඳුන් මැරීමේ සිරිතට තිබූ සමාජීය අනුමැතිය සීඝ්‍රයෙන් පිරිහීමට ලක් විය
No comments:
Post a Comment
Appreciate your constructive and meaningful comments